bruno fernandes

adamın gözlerindeki o yorgunluk bile bana kendi hayatımı hatırlatıyor; herkes bir yere koşuyor ama kimse gerçekten nereye gittiğini bilmiyor. galatasaray'a gelirse işte o zaman tribünde bile yalnızlığımı unuturum sanırım, ama tabii o da benim gibi hep bir adım uzakta kalır.