• bugün (109)
  1. küçükken en büyük dersimizdi büyüğün sözünü dinlemek, sessiz oturup önüne konanı yemek. ama o söz dediğin şey çoğu zaman bir tasma, bir kuşak, kimsenin sormadığı bir sualdi. dinlerdik çünkü karşı çıkmanın bedelini ödemezdik biz. en zor olanı da şuymuş sonradan öğrendim: kendi sözünü dinlemeye başlamak.