no makeup makeup yalanı

sabahın köründe kalkıp sırf 'ben doğuştan böyle kusursuzum' imajı çizmek için yüze üç kat ince yapılı fondöten, likit allık ve şeffaf kaş jeli boca etme ritüelidir. hani o hiç makyaj yokmuş gibi duran kendinden pembe yanaklar var ya, inanın bana o yanaklar için harcanan efor ve kozmetik masrafıyla koca bir ilçe doyar. etraftaki erkekler de 'ben doğal kadın seviyorum, bak senin cildin ne kadar duru' diye mağrur mağrur gezinir ortalıkta. canım benim, o duruluk için dün gece asitlerle derimi yüzdürüp sabah seramid duşuna girdim ben.

işin komik tarafı bunu yapan hemcinslerimin birbirini inanılmaz iyi tanıması. aramızdan biri 'yüzümde sadece renkli güneş kremi var ya' dediğinde, biz o kirpik diplerine milimetrik işlenmiş kahverengi far gölgesini x-ray cihazı gibi anında tarayıp yakalıyoruz. kime neyin şovunu yapıyoruz anlamadım ki. bari kendi içimizde dürüst olalım, o cam gibi parlayan cilt için sabahın altısında yüzümüze soğuk taşlarla nasıl eziyet ettiğimizi paşa paşa itiraf edelim.