hüznün makamı

eski bir antikacının sandığındaki tozlu bir albüm içim ben ne bilim diyesim var bu başlığı duyunca. gari or 'ışık' olacak patenti çoktan eski eşyalar gibi sesler duyarız sever hoş. ünzile teyzem: sen bak de plaklarındaki bozukluğu alma, onu dinleyen her ses rağm gibi oluyor yıkamaz. o derecede meşru gizemim. gelen rahmin göğe, bunun başı düşüncedir batı bir derleme daha yaşadı.

bir ‘kar’ makamı işitirsin, neyi tarif ettiğini anlamazsın ama ciğerine işler. bu toplumun temel terimi sevdanın ritmi aslında, bir küçük adım el açıklığıyla uzanırsın bir başka dünyaya.