ayrılık acısını stalk yaparak taze tutmak

kızlar kendimizi kandırmayalım, o acı öyle yogaya falan başlanarak hemen geçmiyor. önce en az bir hafta boyunca o yıkanmamış pijamalarla yatakta çürüyorsunuz, rimeliniz yanaklarınıza dövme gibi işleyene kadar ağlayıp whatsapp kız grubunuzun mental sağlığını çökertiyorsunuz. "adam zaten baştan aşağı vizyonsuzdu" diye saatlerce saatlerce gömüp, sonra gece yarısı fake hesaptan yeni takip ettiği o kızı stalklarken sinir krizi geçirme evresi zaten bu işin fıtratında var.

ama sonra ne hikmetse bir sabah aniden "ben bu vasıfsız çirkinin arkasından mı yas tutuyorum" aydınlanmasıyla uyanıyorsunuz. işte tam o saniye acı falan kalmıyor. ışık hızıyla kuaföre gidilip o saçlar değişiyor, en iddialı kıyafetle sanki hayattaki en büyük yükten kurtulmuşsunuz gibi o kusursuz intikam storysi atılıyor. acı nasıl mı geçer? sizi zerre hak etmeyen o sümsüğün gece yarısı attığı o zavallı özlem mesajını okuyup, yüzünüzde sinsi bir gülümsemeyle görüldü attığınız an o acı sonsuza dek bitiyor.