istanbul trafiğinin resmen güzelliğime kastetmesi

sabah o e5'e çıkarken yüzüme sürdüğüm o kadar hyalüronik asit, c vitamini falan hepsi diğer araçların egzoz dumanıyla tepkimeye girip sivilceye dönüşüyor yemin ederim. yani sırf o köprüyü geçeceğim diye ömrümden giden yılları geçtim, o iğrenç stres yüzünden saç diplerim ağrıyor artık. sürekli dur kalk yapa yapa sol bacağım sağ bacağımdan daha kalın oldu, pilatesi falan bırakacak kıvama geldim, teşekkürler istanbul.

yan şeritte bana anlamsızca dik dik bakan o kaba saba adamlara laf anlatmaktan, yol vermedikleri için kornaya basmaktan tırnaklarım kırıldı inanın. bir gün o direksiyonu bırakıp arabaların kaputlarının üstünden sekerek topuklu ayakkabıyla eve koşacağım, o olacak en sonunda. hayır bir de sinyal veriyorum görmek istemiyorlar, en sonunda arabadan inip çantamı kafalarına fırlatacağım o noktadayım.