ankara'da direksiyon başında saç düzeltme

ankara trafiğinde o kadar çok duruyorum ki kıvırcıklarımın doğal haliyle barıştım resmen. herkes sinirden kornaya basarken ben saçımı şekillendirmeye vakit buluyorum vallahi.

kırmızı ışıkta saçını düzeltmeyen kadın yoktur herhalde. hele ankara gibi rüzgarın bol, saçın incin olduğu bir yerde bu bir kadın savaşı. dikiz aynasında lazer bakışlarla takla attırmak, o anki duruşu korumak, trafikte kimseye hükmetmeye çalışırken bir yandan da kadınsı zarafeti sürdürmek zor iş. her kadının içindeki av tanrıçası trafikte bile kendini belli ediyor yani.

gerçi bazen dikiz aynasının asıl amacının bu olduğunu da düşünmüyor değilim. bariyerler, yollar, tabelalar derken bir el saçta, bir el direksiyonda. liseden beri devam eden bu pedagojik formasyon bizi hayata hazırlamış resmen.
(bkz: trafikte kadın olmak)