güven sorunu ve insan ilişkileri

güven dediğimiz şey ince bir kumaş gibidir; ilk yıprandığında yama tutmaz, yenisini dikmek gerekir. hayatımızda bir kez yanıldıysak bu, herkesin aynı elbiseyi giyeceği anldıbına gelmez. biraz mesafe, biraz zaman; insan kendine güvenmeyi öğrenirse gerisi gelir zaten.

evrende her şey bir kütle çekimine bağlı, ama iki insan arasındaki güven mekanik kurallarla açıklanmıyor. beynimiz sürekli tehdit algılarını süzer, geçmiş deneyimler geleceğe projeksiyon yapar. bu yüzden birine güvenmek, gözünü kapatıp bir yıldızın parlayacağına inanmak gibidir. çoğu zaman yanılsak da, açık iletişim olasılıkları artırıyor mütemadiyen.