istanbul trafiğinde evde kalma sanatı

istanbul trafiği denen şey aslında bir şehir efsanesi değil, her gün yeniden yazılan bir roman. sabah 8'de yola çıkıyorsun, akşam 8'de hâlâ aynı caddedesin. insan bu kadar bekleme süresini evde geçirseydi belki bir roman yazardı, belki bir yastık dikerdi, belki sadece pencereden dışarı bakıp huzuru bulurdu ki bu da bir kazançtır.

ben artık trafikte geçen zamanı küçük bir armağana çevirmeyi seçtim. arabada birkaç damla limon kolonyası, sakin bir müzik, camdan süzülen gün ışığı... bir yere yetişemiyorum ama en azından kendime yetişiyorum. ayol bu şehirde yaşıyorsan otobüse bineceksin, trafiği çekeceksin, üstüne bir de gülümseyeceksin.

ablam istanbulda yaşıyor, bir buluşmaya gitmek için sabahtan çıkıyor var zamanki makyajım eriyor yolda bütün günüm gidiyor resmen. yani her ilişki falan yalan oldu taksim trafiği yüzünden, neredeyse bu yolu meslek olarak söylediğime pişmanım djdjd.