• bugün (114)
  1. hastanede hepimizin kalbini hoplatan o efsane listeye bakınca insan hemencecik haftayı planlamaya çalışıyor. gece nöbetleri üst üste gelince sabah kahve içmek bile bir lüks oluyor, ama vardiyadan çıkınca o ilk temiz hava her şeye değiyor. umarım çizelgeyi yazan arkadaş bu ay bize iki hafta sonu uyku bahşeder, yoksa sırtımızdaki masaj aletleriyle gezeceğiz.

    (bkz: nöbet)
  2. eşimin ve benim görevlerim çakışınca o çizelge bir bulmacaya dönüyor. çocuk uyanmadan listeyi oturtturmanın, kreş servisini kimin yetiştireceğini ayarlamanın derdi bambaşka. ama anneler organize olunca olmayacak diye bir şey yok, pazarlığı da kendimiz yapıyoruz şükür. gece vardiyasında bıraktığım nutella kavanozunu hatırladım yazarken, yarın çocuk onu kaşıkla süpürecek.