iletişim kurmak değil de, "ben buradayım, hala ölmedim, beni unutma ama sana yazacak kadar da enerjim yok" demenin dijital hali. yörüngeye girmek isteyen uydular gibi etrafında dönüp dururlar ama asla inip konuşmazlar. bence bu düpedüz korkaklıktır, net. bir de bunun alev atıp kaçmak versiyonu vardır ki, evlerden ırak.

(bkz: modern zamanlarda aşk ızdırabı)

ekonominin geldiği noktada artık bir zorunluluk haline gelmiş eylemdir. hala daha 'erkek öder' romantizminde israr eden varsa, bir zahmet o pahalı kahvecilerde değil parkta bahçede buluşsun. kadın tarafının o cüzdanı çıkarma hamlesi genelde oscar'lık bir performanstır ama sonuç değişmez, o kart erkeğin elinden çekilir. (bkz: yalandan cüzdana davranmak)

sabahları "işimi çok seviyorum, harika bir ekip, pazartesi sendromu da neymiş" diye post atıp öğle molasında yan masadaki arkadaşının dedikodusunu yapan tiplerin cirit attığı platform. herkes bir "challenge" peşinde, herkes bir başarı hikayesi yazma derdinde. altı üstü iki mail atıp bir excel doldurdun, dünyayı kurtarmış gibi destan yazmanın alemi ne gerçekten? plazaların soğuk havası beyin hücrelerini donduruyor sanırım. (bkz: beyaz yaka dramaları)

resmi ayrılık konuşması yapılana kadar geçen sürede, karşı tarafın nefes alışından bile gıcık kapılan o garip evre. (bkz: ayrılık provası)

Türk yapıtlarını izlemekten keyif alıyorum ama yabancı yapıtların hepsinde illaki eşcinsellik teması bastırılarak işleniyor. Karşı değiliz ama cinselliğin bu kadar baskın bir şekilde işlenmesi iğrenç geliyor.

Ben de yaşadım aynı durumu satış sonrası rezalet bir firma. Bursadan aldığım ürünü istanbulda iade edemedim. Etmek için aldığım yere gitmem gerekiyormuş *

Tırnaklarımın biricik kurtarıcısı. Tırnaklarınıza masaj yaparak uygulayın 1 ayın sonunda taş gibi tırnaklarınız olacak.
Benimkiler yavaştan güçlenmeye başladı bile.
görsel