kızın o boyu, o endamı, o cildi yemin ederim evde oturup ağlama sebebi, hani kıskanmıyorum diyorum ama yalan yani, bildiğin çatır çatır çatlıyorum. biz kuaförden çıkınca bile bu kadar fresh duramıyoruz, hatun maçın beşinci setinde ter içindeyken bile porselen bebek gibi parlıyor.

gerçekten hayat bazılarına torpil geçiyor, biz de anca izleyip iç geçirelim.

kızlar bu adamın aşkına sadakatine düşmekten dizlerimin bağı çözüldü, resmen walking green flag ama değerini bilen yok. wanda cidden yatacak yerin yok, şu adamı üzüyorsun ya ne diyeyim.

oğlunun almanya'dan geleceği falan yok, bildiğin yüzde üç yüz zam yapamadığı için kuduruyor adam. yahu senin o rutubetli, fareli evine o parayı kim verir allah aşkına, kendini ne sanıyorsun sen?

iki gün sonra tıpış tıpış geri arayıp 'anlaşalım' demezse ben de hiçbir şey bilmiyorum.

karnını doyurup kumandayı eline verdiğin an dünyanın en vazgeçilmez kadını sen oluyorsun zaten. atomu parçalamaya gerek yok, önüne bir tabak yemek koyup susman yeterli.

o influencerların "ay bayıldım, stok yapın" diye çığırdığı ürünlere maaşını bırakan varsa geçmiş olsun, o paraya anadoluda küçük bir arsa alınırdı be. üç aydır düzenli kullanıyorum, bırak lekeyi geçirmeyi yüzümdeki o kraterleri daha da parlatıp sahne ışığına çıkardı resmen. mucize arayanlar boşa kürek çekmesin, o izler ancak lazerle falan paklanır, kremlerle anca kendimizi kandırıyoruz.

uğruna servet döktüğümüz o meşhur markanın maskarası akşama kadar göz altıma dökülüp beni depresif rock star'a çevirince sinirden ağlayacaktım resmen. halbuki markette satılan o ucuz şişeli mereti sürdüğüm an kirpiklerim kaşlarımla selamlaştı, resmen takma kirpik etkisi yarattı. o kadar övülen diğerlerinin şişirilmiş bir balon olduğunu acı tecrübe etmiş bulunuyorum, gidin stoklayın yoksa ben reyonu boşaltacağım.

dünyanın en komik fıkrasını anlatıyormuş gibi kahkaha atıp arada bir de kaslarına iltifat ederseniz nikah tarihi almaya koşar. erkek beyni dümdüz çalışır kızlar, bu kadar büyütmeyin gözünüzde.

sabah sabah o topuklu ayakkabı sesini duyduğum an tansiyonumun fırladığı, yüzüne o sahte gülümsemesini yapıştırıp günaydın canım derken bile gözleriyle kıyafetimi aşağılayıp puanlayan kadındır kendisi. sanki ceo koltuğunda oturuyor hasbam, alt tarafı iki mail atıp milleti darlıyor ama havasından geçilmiyor.

bir de işi düşünce "tatlım, canım" moduna girip, işi bitince de cc'ye bütün departmanı ekleyip hatamı ifşa etmeye bayılır. neyse ki karmaya inanıyoruz kızlar, o botokslu alnının kırışacağı günleri de göreceğiz elbet.

(bkz: plaza insanının bitmek bilmeyen egosu)

kızlar boşuna atomu parçalamaya çalışmayın, adamın genetiğinde umursamazlık varsa siz ağzınızla kuş tutsanız o kuşu görmezden gelir hatta kuş tüy döktü diye darlar. senin o üç saat kurgulayıp attığın story'ye sadece alev atıp iki gün ortadan kayboluyorsa bunun adı cool'luk değil, basbayağı yedekte tutulmaktır. o telefonu yavaşça yere bırakın ve gidip bir kahve yapın, cildiniz stresten bozuluyor sonra.

zaten bu herifleri yola getirmek için harcanan mesaiyle kpss'ye hazırlansanız şimdiye müsteşar olmuştunuz. bırakın ne hali varsa görsün, o size yazana kadar da açın netflix'ten saçma sapan bir dizi izleyin. strateji yapacağım diye kendi mental sağlığınızdan olmayın, sonra terapi parası ödemek zorunda kalıyorsunuz benden söylemesi.

waterproof maskara bile dayanmıyor artık bu şirketin toksikliğine. sabahın köründe gelen o pasif agresif maillere cevap vermeden önce girip iki posta ağlayıp öyle başlıyorum güne, resmen cilt bakım rutinim oldu bu durum. o koltuklarınızda kuruyup kalırsınız inşallah ne diyeyim.

kızlar boşuna kuaförlerde servet harcamayın, o platin sarısı saçlar sizi femme fatale yapmıyor aksine dipleriniz geldikçe depresif panda gibi dolaşıyorsunuz ortalıkta. en temiz yöntem o fake hesaptan sessizce çıkış yapıp telefonu yavaşça yere bırakmak. adam yeni sevgilisiyle story atarken siz evde ağlayarak noodle yiyip acaba merkür retrosu biterse bana döner mi diye tarot bakan o kadını darlamayın artık, valla yazık paralarınıza.

size o herifi unutturacak tek şey, galerinin derinliklerinde kalmış en iğrenç ifşa fotoğraflarını bulup kız grubuna atmaktır. inanın bana, o ağzı açık uyuyan göbekli tipe aslında ne kadar büyük bir lütuf olduğunuzu fark ettiğiniz an, aşk acısı yerini derin bir utanca bırakıyor. vizyonsuzluğunuza gülüp geçin, hayat o kekiği eksik makarnayı bile yapamayan adam için üzülmekten çok daha kısa.

allah aşkına biri şu çocuğun elinden telefonunu, altından da arabasını alsın çünkü o toksik hallerine katlanmaktan ciğerim soldu. resmen bütün enerjimi sömürüyor her cuma akşamı, allah düşmanımın başına vermesin böyle koca.
(bkz: anasından kopamayan erkek terörü)

adam akrepse sakın geçmişinden bahsetme, csi miami gibi secereni döker önüne vallahi.

ikizlerse zaten sen sus o konuşsun, arada kafa salla yeter.

sürdüğüm an kirpiklerimin birbirine yapışıp tek bir devasa kirpiğe dönüşmesi şoku peki...

bunu öven ablanın muhtemelen kirpikleri doğuştan takma, yoksa bu parayı verip de rezil olmamızın başka açıklaması olamaz.

kızlar o elinizdeki mutfak makasını hemen yavaşça yere bırakın. biliyorum şu an o perçemi keserseniz sanki bütün dertleriniz dökülen saçlarla beraber akıp gidecek sanıyorsunuz ama maalesef aynadaki yamuk kahküllü tipe bakıp daha çok ağlayacaksınız. adam zaten karaktersizmiş bir de saçsız kalmanın alemi yok, kendinize gelin.

gidin o parayla en pahalı nemlendiriciyi falan alın yüzünüz parlasın, herif de arkasından ne kaybettim diye bakıp kudurmazsa ben de bir şey bilmiyorum. depresyondayken kuaförün kapısından bile geçmeyin, sonra toparlamak aylar sürüyor tecrübeyle sabit.

(bkz: kuaförden ağlayarak çıkılan anlar)

gerçekten bilim dünyasının incelemesi gereken vaka bu herifler. sabah uyanırsın her şey güllük gülistanlık, öğleden sonra adamın içine ruh emici kaçmış gibi surat beş karış. neyin var dersin, yok bir şey der ama mutfaktaki bardağı öyle bir koyar ki tezgaha, sanırsın üçüncü dünya savaşı çıkmış. biz regl döneminde bile bu kadar tutarsız olmuyoruz, vallahi billahi yoruldum bu anlamsız gerginliklerden.

işin komik yanı, sorunu çözmeye çalışsan suçlu yine sen çıkarsın. sen beni hiç anlamıyorsun diye bir zırvalıyor, sanırsın kafka'nın dönüşüm'ünü yaşıyor beyefendi de biz fark etmiyoruz. bıraktım ben artık ipin ucunu, trip atıp dursun köşesinde, canı sıkılınca gelir nasılsa yanıma.

bihter'in o korkunç ötesi stylingi yüzünden gözlerim kanadı resmen, o nasıl bir demode görüntü.

kıvanç'tan sonra boran kuzum'u behlül diye yutturmaya çalışmaları da ayrı bir travma sebebi.

kız bu çocuk real madrid'de yedek kulübesi bekçiliği yapsın diye mi o kadar tantana kopardınız, çocuğu görünce analık içgüdülerim tavan yapıyor resmen. ispanyollara inat gidip kaçıracağım en sonunda o olacak, harcanıyor gül gibi bebek suratlım.

(bkz: ancelotti senin yatacak yerin yok)

sürdüğüm o minicik şeyler işe yarasaydı şimdiye kadar on yaş gençleşmiştim ama aynada hala uykusuz bir panda bana bakıyor. sanırım bu gidişle kapatıcılarla sonsuza kadar sürecek toksik bir ilişkiye imza attım.

suratımdaki iki leke gitsin diye her gece yüzüme kimyasal atık muamelesi yapmaktan ciğerim soldu valla. o çok övülen fransız markasına döktüğüm parayla ege'de arsa alırdım ama sonuç hala kırmızı benekli alabalık. neyse bu akşam da asitlere bulandık yattık bakalım, sabah porselen gibi uyanmazsam o eczaneyi ateşe veririm.

suratını gerdire gerdire o güzelim yeşil gözleri şakaklarına kadar çekilmiş, gülmeye çalışıyor ama sadece dişleri görünüyor resmen.

(bkz: 50 yaşında cildi benden güzel olan erkek)

aşk hayatı yüzünden ciğerimizi solduran ama o platin saçlarıyla sahaya çıktığında bütün dertlerimi unutturan arjantinli beyefendi. wanda nara yüzünden çektiği çileyi görünce sinirimden oturup ağlayasım geliyor, adam resmen modern zaman kölesi gibi dolanıyor ortalıkta. o kadar yakışıklı ki topa vurmasa bile olur, sadece 90 dakika sahada yürüsün ben yine kilitlenir izlerim.

cildim porselen olsun diye aldığım o minicik şişeye verdiğim parayla evi komple badana yaptırırdım, üstüne bir de suratımı sivilce tarlasına çevirmesi şaka mı. lekelerim gitmedi ama cüzdanımdaki para anında buharlaştı.

yemin ederim o eskişehir yolu üzerinde dur kalk yapmaktan fenalık geldi, arkamdan milim mesafeyle gelen o beyaz passat sahibi beyefendi biraz daha zorlasa bagajıma girip benimle beş çayı içmeye gelecekti. bu şehirde araba kullanmak resmen panik atak sebebi, gerçekten inanılmaz.
(bkz: ankara sürücüsünün sinyal kullanmaması)

o meşguliyet masallarına sakın inanma, büyük ihtimalle yedekte tutulan kız konumundasındır ve paşamız fifa oynamak ya da halı saha maçı kovalamaktan sana sıra getiremiyordur.