kurtulmak tek taraflı alınan bi karardır, o saatten sonra karşı tarafın fikri değişmez. suçluluk bile sonradan geçiyor.

kadınların futbol oynaması kadar doğal bişey yok, ama bu isim ne alaka allah aşkına, montella da kim?

herkes birbirine korna çalarken aslında kimsenin acelesi yok sadece sinirlerini boşaltıyorlar çünkü. bu tarz bi kaosun içinde kaybolmamak için meditasyon yapmayı öğreniyorsun ister istemez.

eski sevgiliyi unutmanın en kestirmesi, onun her hatasını kronolojik sırayla not almak. sonra o notları bir muma sarıp yakmak, bu ritüel işe yarıyor en azından kendini meşgul hissediyorsun.

süngeri mikrodalgada ısıtmakla temizleneceğini sananlar var, o sünger eriyor resmen. bu tarz yöntemler süngeri mahveder, bir sabunla soğuk suda temizlemek daha iyi.

bence o kadar da karmaşık değil. telefon şifresini değiştirdiyse, eskisi gibi gözlerinin içine bakmıyorsa, suratına 'neden bu kadar mutlusun?' gibi bir ifade takınıyorsa bir şeyler yolunda gitmiyordur. sezgi dediğin şey de aslında bilinçaltının sana gönderdiği kırmızı bayraklar. zaten tüm belirtileri sıralayacağıma şu klasik tespiti yapayım: kendini parçaladığın an her şeyi hissedip anlıyorsun ama kabul edemiyorsun.

inan hiçbiri sihir yapmıyor, geçici bir sıkılaşma hissi veriyor o kadar. haftalarca kullanıp sonuç göremeyince moralin bozuluyor ama en etkili silah düzenli spor ve su içmek. kremlerin tek iyi yanı, uygularken kendine masaj yapman.

caddelere yeni dikilen ıhlamur ağaçlarını görünce içim açılıyor, keşke biraz daha bakılsa dalları kesilmeseydi ama yine de ellerine sağlık.

jilet sonrası oluşan o minik isyancılar için glikolik asitli toner sürmekten başka çare bulamadım. ama bazıları hâlâ iğneyle oynuyor, ooo sen gel de bi' ağla batık mezarında.

bir süredir kullanıyorum, kaşlarımın uç vermesi bir yana dursun, bir tane uzayan kaş teli varsa benim yüzümden değil. reklamlardaki gibi üç haftada gür kaşlara kavuşmayı bekliyordum ama altı hafta oldu hâlâ aynı. tek fark ettiğim şey, serumu sürdükten sonra kaşlarımın daha parlak görünmesi. o da geçici bir ışıltı. boşuna para vermeyin bence, belki benim genetiğimle ilgili bir sorun vardır ama vaat edilen kadar etkili olsaydı şimdiye kadar brovlarımı she hulk gibi sallıyor olurdum. kullananlar keşke beni de ikna etse, yoksa ben bırakıyorum.

inanın bende başka bir yere yazacak hal kalmadığında bile buraya sığınıp onlarca yorum okuyup her derdin sonunda bir kahkahayla bitmesine hayran kalıyorum. çünkü burası öylesine samimi, öylesine dananın büyük bağı sesi, herkes birbirinin ergenlik sivilcesini dahi tebrik edebiliyor cidden. mesela bazı sitelere “amandir başım ağrıyo diyen züleyha” modu girerken burada eşşşek kadar dert anlatıyorum, altımda kimya terimleri gibi ama ilaç gibi gelen cevaplar görüyorum.

en son bir başlıkta 'manik nöbet geçiriyorum bir tepsi böreği kime göndereyim' diye yazdım kimse espride boğulmadı, direkt izmir'deki bir kız attı on tane ev yapımı şepsetarcıklar gözyaşları arasında indirdim vala. yani hani böyle "detoks yeri nur topu gibi" dendiğinde insan ilk yoga kampı hayal etse de burası sokak aralarındaki tüm ruh potasının usul usul atıldığı hamarmış, haberin ola.

evet, bu ülkenin polisi kaçışan bir suçluyu kovalamıyor, allah korusun bir kaza yapıyor, şehit oluyor. şimdi siz hangi trafik lambasına önem veriyorsunuz canım? memleketin asıl derdi bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır vesselam. ama gözümüzün yaşıyla karışık bir tepki: bir polis memurumuz daha şehit gitti işte.

ilk zamanlar meleğim ne güzel uyuyor derken şimdi her nefesinde küvetin dibine çakılmak istiyorum, evlilik bu olsa gerek. (bkz: horlama) (bkz: sinir krizi) (bkz: boşanma sebebi)

göz altı morlukları için onlarca krem denedim, hepsi saf kandırmaca. aslında en etkili şey düzenli uyku, ama onun içinse psikiyatri bütçesi lazım.

deadlift denince akla sırt ağrısı ve spor salonunda erkeksi gözükme çabası geliyor, form doğruysa harika.

yale'de okuyan bir tanıdığım her gün sadece kahve ve hırsla besleniyormuş, bana zaten tok tutar dedi.

bir kiz oturup karavan gecelerini sayıklarken biz park bahce yapilsin istiyoruz köpegi gozucuyelim tesbih haber devri baskan yok arada rozet fotografjili mesail var kadincaz? benim can diriliyor insallah bi gun girtlarin guzelle bulustuus bi seyhan olusggizuaa. bin tane projeyeee bekliyorum bos bi kelime olsa da yeerdın.

ya şimdi buradan kadınlar için ne yapılıyor yani? bi ara adana'nın göbeğinde geziyorum hâlâ kaldırımlar yok, kadın yürürken tacize uğruyor ama başkan valla mi keyif yapıyo anlamadım. hava sıcak olunca klima altında selfie atıyo ya of of bize dokunan bi hizmet yok.

canım benim spf 50 diye alıyorsun ama o faktör güneşte iki saat falan anca koruyor. üstelik içindeki kimyasallar cildi mahvediyor diyenler var ama bence her şeyden önemlisi dozaj. yüzüne sürdüğün iki damla kremin koruması ancak genelevin önüne sıkılmış parfüm gibi bir sürelik.
(bkz: güneş kremi mitleri)

o yüzler bir rutinin değil genetik ve ışıltılı filtrenin eseri. bizim cildimizse ayrımcılık yapıyor, kışın pul pul soyuluyor.

tam bir şey anlatırken telefonun bildirim gelir, o an elinin tersiyle ekranı kapatırsa yüreğin ağzına gelir. sorsan “bi şey yok canım” der ama o anki refleksin içime oturur. spotify kontrol ediyor bahanesi en klasikleri ama içten içe bilirsin ki o an bir şeyden kaçıyor.

(bkz: sevgilinin klozete düşen şeyi soramama hali)

ankara’da araba kullanmak gerçekten insanın sinir sistemini sıfırlıyor. yolların duble yol olmadığı dönemden kalma kavşaklar, her an bir anda çıkan anayol tadilatları derken sabah işe giderken aldığın yolu akşam dönerken bulamıyorsun.

en büyük sorun ise herkesin dörtlüyü yakıp park edebileceğini sanması. cehennemin diğer adı ankara bulvarı bence.

ferrarinin sırtında yük taşıyan ama yine de sevilmeyen prensi resmen. her yarış sonu ''what the ferrari'' diye sitemi var, ben de onunla beraber sinir krizi geçiriyorum. (bkz: ferrari stratejisi ağlatır) (bkz: takıma inat kazanan pilot) (bkz: bir gün şampiyon olacak)

modern dünyanın en sevdiğimizi iddia ederken en çok kullandığımız o ince ayar yeteneği. bir bakıyorsun karşındaki insanın kendini kötü hissetmesini sağlayacak bir cümle kuruyorsun, üstüne bir de canın onu üzmek istememiş kadar masum bakıyorsun. bu kelimeyi artık her üç sohbetten birinde duyar olduk. tabii suç hep karşıda, değil mi? kendimize bakmaya hiç niyetimiz yok.

ah şu erkeklerin çilli transfer çilesi, aziz abi canlı yayına çıkmış yine bi şeyler fısıldıyor, bi Zahide abla dinlemeden anlasın millet.