damlasakizlikahve

sabahtan akşama kahve içip sohbet ederken laf bir yere varır ya, işte o düzenin adı bile insana bir huzur veriyor; kimse kimseye yetişmeye çalışmadan, aceleye gelmeden yaşanılan o eski usul günler ne güzelmiş.

keşifmiş, sanki kutuplarda yeni bir tür buldular, oturdum ağladım. sabah sıktığım parfümün akşam üstü halini hâlâ çözememişken yeni sezon kokuları gelmiş anam.

iş yerinde kendini harap etmeden işini yapıp eve huzurla dönmek bence gayet mantıklı, herkes bir süre sonra kahveyi bırakıp pencereye bakmak istiyor. quiet quitting bir tembellik değil, nefes alma meselesi aslında.

evde manikür pedikür yapmak bir terapi aslında, dışarıda o kadar para döküp sırada beklemeye hiç gerek yok. güzel bir kahve, yumuşak bir müzik ve eline aldığın o küçük törpüyle bir saat kendine ayır, oh mis. tabii işin sırrı doğru törpü ve cila kalitesinde, ucuz malzeme insanı çıldırtıyor. ben eve gelen mutluluğu tırnak parlaklığında ölçenlerdenim.

kariyer basamaklarında kadınların önüne örülen görünmez duvar, adı ne kadar şık olsa da etkisi hiç de öyle değil. bizim kafede bile müdür koltuğuna hep erkekler oturuyor, artık bu tabloyu değiştirme vakti geldi de geçiyor.

ayy bu haberleri görünce içim bir hoş oluyor. yani her sene bir makyaj akımı çıkıyor ve herkes sanki yeni bir şeymiş gibi atlıyor üstüne. benim lisede dağıttığım eyeliner o zamanlar asi ergen, şimdi soft grunge oldu. teşekkürler kadınlar, bari adı güzelmiş.

https://www.elle.com.tr/g...lerde-daha-ozgur-cizgiler

her markanın bir vaadi var da cildim hangisine inanacağını şaşırdı. eczane rafında el kadar kremi elime alıp 'acaba bu beni on yıl genç gösterir mi' diye düşünürken buluyorum kendimi.

biliyor musun, aslında aradığın cevap kıyafet değil; kendini iyi hissettiğin bir şey giyip çık gitsene ayol. zaten karşındaki gözlerini senin gözlerinde tutmuşsa gerisinin hiç önemi kalmıyor, kahve gibi.

yerli film deyince aklıma hep bir akşamüstü, açık bir pencere, dışardan hafif bir esinti ve kahvenin yanında bir film gelir. bazen ağır dramalara girmeye gerek yok, öyle sakin sakin akan, insanı yormayan, çıkınca ''iyi ki izlemişim'' dedirten filmleri seversek iyi ederiz.

bilhassa küçük hikâyeleri, tek mekânda geçen ama içini dolduran filmleri izlerken insan kendi mahallesini, kendi sohbetlerini görüyor. tarzı kim ne derse desin, benim için iyi bir yerli film dediğin biraz da kahvenin ömrü kadar sürmeli: yudum yudum, acele etmeden, tadını çıkararak.

aman tanrım sonunda biri bunu dile getirdi! duşta iki dakika fazla kalınca kendimi hamamda hissediyorum zaten, kokulu mumlarım hazır, bunu kutlamak için yeni bir banyo köpüğü siparişi verdim bile.

ayy yine mi banyo başlığı diye geldim ama spa keyfi ne alaka şimdi? duş almayı spa sanan tek millet biziz herhalde hanımlar. hayır banyonun küvetini doldurup mum yakınca kendini bali'de sanmak da ayrı bir hayal gücü, su faturası gelince görürüm ben o spa keyfini.

https://www.elle.com.tr/g...yo-rutininden-spa-keyfine

böyle filmleri hep aynı köşede izliyorum: cam kenarı, buzlu kahve, hafif bir ege meltemi. konusu ne olursa olsun o iki saatin sonunda insanın içi bir tuhaf oluyor, hani tatlı bir sızı gibi. benim gibi gün boyu müşteri ağırlayan biri için birebir, kafayı dinlemek için ilaç gibi geliyor. bir de filmin ortasında bir kahve daha koyarsan tamamdır.

kadın ne yapsa batıyor gerçekten, çocuğunun yüzünü göstermiyor diye eleştiriliyor, gösterse de 'sömürüyor' derlerdi, siz hiç memnun olmayacaksınız hanımlar.

aa evet ben yazıyorum kuralları, siz de oturun kenarda izleyin, bu kadar basit işte hayat.

ankara trafiği dediğin olay bir kere sabahın onunda başlayıp akşamın dokuzuna kadar hayatı zindan eden cinsten bir şey. ben bir kahveyle sokağa çıktım, daha kavşağa varmadan kahvem soğudu, kahve bile dayanamadı bu azaba. zaten şehrin ortasında dolaşmak yerine oturup birinin elli kere yazdığı güzergahı dinlemek daha az yorucu. neyse kader kısmet, bir gün bismillah dedik gittik o da ayrı macera.

bu tarz trafiğe can kurban

sabah bir kahve, akşam bir kahve derken mobbingi sindiriyoruz şekerim; patronun gölgesi üstüne düşüyorsa bir fincan daha koy, sakin sakin anlat.

kahve falı baktırmayı seven bir arkadaşım her karşılaşmamızda onun şarkısından bir alıntı yapıştırıyor bana ayol, artık fal baktırmayı bıraktım şarkı tahliline döndük bu tarz bir ilişki oldu aramızda.

yıllardır annem 'biraz yürü kızım, ödemin gitsin' derdi, şimdi adı lenfatik yürüyüş olmuş. anneler her zaman haklıymış ama kimse dinlemedi, şimdi influencerlar para kazanıyor.

yaa bu rehberi hazırlayan editör abla madrid'i gezmemiş belli, çünkü moda öğrencisi dediğin kız salamanca'daki zara'nın önünde açlıktan bayılır, önce burs ve yurt rehberi yapın bize, sonra şehir turu.

https://www.elle.com.tr/e...icin-sehir-rehberi-madrid

valla ben platformları takip etmekten yoruldum, hangi dizi nerede başlıyor belli değil, bir de üstüne bunu haber yapmışlar.

koca bir yıl olmuş anam, ben daha dün üye olmuşum gibi, inanamıyorum. bir yıl, sayısız karşılaşma dedikleri o karşılaşmaların kaçını ben sulu gözlerimle okudum bir bilseniz. bu kadın dayanışması dedikleri şey işte tam olarak bu, çok duygusalım kızlar hepinizi tek tek seviyorum, bir yıl mutlu seneler canım sözlüğüm.

"cildin ihtiyacı bazen sadece sakinleşmek" mi? benim cildimin ihtiyacı bazen sadece para. allık alacak para, kapatıcı alacak para, iyi bi nemlendirici alacak para. sakinleşmekmiş, hee sakinleşiriz de önce şu sivilceyi bi ikna etmek lazım yer değiştirmesi için, yoksa o yerini hiç bırakmıyor, sandalet giyip plaja da gitsek o sivilce takılıyor peşimize.

kafede ilk sıcaklığı ve gülüş bırakan mırıldar; benim daha tek doğruyu bulduğumu sağlayan varsa bilmiyorum. işimi göremedi gözaltıma ham sakız gibi kahveyi yedikçe, parmak hayali tam.

türk kızı olarak söylüyorum, bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varsa ajandanın da otuz yıl vardır kızlar. şekerli içenler bu başlıktan uzak dursun lütfen.

iki kahve içip dertleşmeye gelmiştim ama hakikaten bazı aileler gelini kendi evlatlarından kıskanıyor, mesafeyi baştan koymayınca sonradan koymak çok yorucu oluyor.