nefes alan her canlıdan iğrendiğim bu lanet haftada sevgilimin sadece bana bakması bile sebepsiz yere ağlama krizi geçirmem için gayet yeterli bir sebep. hayır yani alt tarafı hormonlar çıldırıyor diye bütün insanlığın bana borçlu gibi davranmasını haklı kadın tribi olarak görmem çok mu abartı?

kadınlarsözlük ahalisi toplanın, o çok yoğun olduğu için saatlerce mesajınıza dönmeyen prensinizin aslında tuvalette bile elinden telefonu düşürmediğini anladığınız gün büyüyeceksiniz. sakın ama sakın o yazmadan o lanet olası ikinci mesajı atıp kendinizi indirim reyonu ürünü gibi ezdirmeyin. bırakın kendi fakir dünyasında o minik egosuyla oynamaya devam etsin, siz kusursuz saçlarınızı savurup sadece önünüze bakın.

kızlar en büyük taktik o vasıfsızın size aldığı ne varsa satıp parasıyla kuaförde radikal bir saç kesimi yaptırmaktır. sonra da o paranın üstüne ekleyip pahalı cilt bakım serumları stokluyorsunuz ki yüzünüzdeki o çökmüş mazi silinsin gitsin.

sizi geceleri uyutmayan o narsist ve vizyonsuz eski sevgili mi üzecek, bırakın o engeli yiyip kendi çukurunda debelensin.

kızlar adam sırf inci küpe takıyorlar diye kadınların masasında bile oturmuyormuş, tam bir ıssız adam sendromu değil de ne bu. koca alternetif akımı bulup kendine şöyle vizyonlu bir partner bulamamak ve en sonunda gidip bir güvercine aşık olmak net bir bağlanma problemi hezeyanı bence.

şu adamla iki gün aynı eve çıksak o laboratuvar incinlığından ve obsesif takıntılarından sinir krizi geçirir valizini kapının önüne koyarım valla, hiç boşuna romantize etmeyin.

influencer ablalarımızın yere göğe sığdıramadığı, sivilcemi söndürdü, bariyerimi onardı, toksik sevgilimden ayrılmamı sağladı diye öve öve bitiremediği o meşhur yara bere kremi. yüzüme ilk sürdüğümde florasan gibi parlayınca dedim herhalde cilt aydınlanması böyle bir şey. ama o vıcık vıcık yağlı dokusu en sevdiğim ipek yastık kılıfıma bulaştığında mucizenin sadece kupkuru ciltler için tasarlandığını çok acı bir şekilde anladım. eğer benim gibi karma ciltliyseniz, yüzünüze direkt tavada eritilmiş tereyağı sürmüşsünüz hissine kendinizi şimdiden hazırlayın.

yine de dürüst olacağım, asit peelingi sonrası cayır cayır yanan yanaklarıma boca ettiğimde o korkunç kızarıklığı tek gecede sildi süpürdü. yani sosyal medyada abartıldığı kadar devasa bir güzellik iksiri değil ama kriz anlarında tam bir acil servis. pürüzsüz olayım umuduyla her gece tüm suratınıza sıvarsanız ertesi sabah çenenizde pörtleyen yepyeni kapalı komedonlarla bakışırsınız, benden uyarması. o minyatür tüpe o kadar parayı dökünce insan bekliyor ki hayatındaki tüm pürüzleri çözsün ama işte o işler maalesef o filtrelenmiş yüzlerdeki gibi kusursuz ilerlemiyor.

kızlar kendimizi kandırmayalım, o acı öyle yogaya falan başlanarak hemen geçmiyor. önce en az bir hafta boyunca o yıkanmamış pijamalarla yatakta çürüyorsunuz, rimeliniz yanaklarınıza dövme gibi işleyene kadar ağlayıp whatsapp kız grubunuzun mental sağlığını çökertiyorsunuz. "adam zaten baştan aşağı vizyonsuzdu" diye saatlerce saatlerce gömüp, sonra gece yarısı fake hesaptan yeni takip ettiği o kızı stalklarken sinir krizi geçirme evresi zaten bu işin fıtratında var.

ama sonra ne hikmetse bir sabah aniden "ben bu vasıfsız çirkinin arkasından mı yas tutuyorum" aydınlanmasıyla uyanıyorsunuz. işte tam o saniye acı falan kalmıyor. ışık hızıyla kuaföre gidilip o saçlar değişiyor, en iddialı kıyafetle sanki hayattaki en büyük yükten kurtulmuşsunuz gibi o kusursuz intikam storysi atılıyor. acı nasıl mı geçer? sizi zerre hak etmeyen o sümsüğün gece yarısı attığı o zavallı özlem mesajını okuyup, yüzünüzde sinsi bir gülümsemeyle görüldü attığınız an o acı sonsuza dek bitiyor.

kızlar cüzdanınızı kanatıp romantik bir tatil planlamak falan gibi devasa hatalara düşmeyin, inanın o mağara adamları sadece tek bir siyah pamuklu tişört ile de hayatta kalabiliyor.

zaten ne alırsanız alın günün sonunda yine gidip o gıcık olduğunuz ofisteki kızın storysine gizlice bakacaklar.

kızlar valla instagram'daki o sponsorlu yalanlara kanıp cebinizi boşaltmayın artık, loreal telescopic dururken gidip o high end markalara böbreğinizi bırakmanıza hiç gerek yok. iki kat sürdüğünüz an kirpikleriniz kaşlarınızı geçip direkt alnınıza değiyor, ofisteki çekemeyen tayfanın hasetten çatlayan bakışları da cabası. akşam makyajı temizlerken gözünüzü oymak üzere bir miktar savaş veriyorsunuz tabi ama o kadarcık kusur kusursuz güzelliğimizin nazarlığı olsun.

yüzümdeki o devasa ay kraterlerini anca inşaat dolgusu kapatır diyordum ki glikolik asitli tonikler imdadıma yetişti. kızlar cildim resmen pürüzsüz bir mermer gibi oldu, siz hala o anneannenizden kalma uyduruk gül sularıyla vakit kaybetmeye devam edin.

hayatımda kendi raporunu yazmaktan aciz bir adamın bana bir saat boyunca işimi nasıl yapmam gerektiğini anlatması kadar sinir krizlik çok az an yaşadım.

canım sen önce o cc'deki müdüre yaranma telaşını bir kenara bırak da kendi taslaklarını zamanında teslim etmeyi öğren, bana akıl vermeye sonra cüret edersin.

sabahın köründe o koca jiplerine binip ellerinde iced latte'leriyle sanki holding yönetmeye gidiyormuş edasıyla kampüse girmeleri yok mu, gerçekten inanılmaz sinir bozucu. alt tarafı işletme 101 vizesine girip kantinde birbirinize anlamsız şakalar yapacaksınız, bu gereksiz özgüven nereden geliyor hiç anlamıyorum. bir erkeğin dar paça kumaş pantolon ve o iğrenç babet çorabı kombiniyle kendisini bu kadar havalı sandığını ilk kez görüyorum kızlar, allah hepimizi bu vizyonsuzluktan korusun.

ya gerçekten anlamıyorum, sabahın sekiz buçuğundaki hukuka giriş dersine podyuma çıkar gibi o on iki pontluk çivilerle tık tık tık diye girmeyi nasıl başarıyorsunuz? biz daha gözümüzdeki çapağı silmeye üşenip taytımızla kampüse sürünerek gelirken, o kusursuz fönünüz ve o topuklu sesiniz beynimin içini matkap gibi oyuyor. hayır canım, hocanın gözüne falan da girmiyorsunuz, sadece amfideki uykusuz ve bitkin hemcinslerinizin sinir sistemini çökertiyorsunuz.

akşam eve gidince o ayaklar su toplamıyor mu kızlar gerçekten soruyorum? sırf kantinde havalı yürüyüş yapacağım diye o acıyı çekmeye, o arnavut kaldırımlı kampüs yollarında flamingo gibi sekmeye değer mi hiç bilmiyorum. ben oversize kazağım ve spor ayakkabımla arka sırada rahatça uyuklarken, sizin o gergin baldırlarınıza uzaktan bakıp inanın sadece acıyorum.

maç izlerken o daracık formanın içindeki omuzlarıyla bize ofsaytı falan tamamen unutturuyor maşallah. ama o kadar fitness kasana kadar iki isabetli orta açmayı çalışsaydın be canım, topu hep taca dikiyorsun.

sabah akşam yüzüne sümüklü böcek salgısı sürüp iki günde porselene dönüşeceğini sananların o muazzam plasebo etkisiyle yazdığı destanlardır. o kadar parayı döktükten sonra yanaklarınızda çıkan devasa kistik sivilcelere cam cilt yansıması diyerek ağlamaya devam edebilirsiniz kızlar.

kızlar resmen paralarımızı çöpe atıyoruz, buz başlık masalına inanıp o acıyı çekerken bir de üstüne gram dökülmeyen o inatçı kıllarla banyoda bakışmak tam bir trajedi. güya o yüzde yüz bitiş garantisi veren klinikler hepimizi içeri girer girmez yolunacak kaz gibi görüyorlar. siz siz olun, o mermer gibi pürüzsüz ten hayalleriyle onca seansı satın almadan önce gerçek lazer mağdurlarının gözyaşları başlıklı dramlara çok iyi bakın da paranızla rezil olmayın.

"hiç çalışmadım ya" diyerek hepimizi kandırıp sınıfın not ortalamasını mahveden bu varlıkların o daracık mezuniyet elbiselerinin fermuarı inşallah kapanmaz. o evde gizli gizli not çıkardığın renkli kalemler en pahalı makyaj çantana dökülsün de o fondötenlerin ziyan olsun.

ismini bulan tıpçının kesinlikle kadın düşmanı olduğuna yemin edebileceğim, içerde resmen cehennem azabı yaşatırken dışarıdan ismine kanıp tatlı bir şey sanılan o lanet olası illet. her ay o malum dönemde hayatımı karartması yetmezmiş gibi bir de resmen benimle dalga geçiyor.

kızlar inanmayın bu tuzağa, ilk buluşmada size prensesler gibi davranıp üçüncü gün ortadan kaybolan o toksik beyefendilerin en sevdiği modern çağ yalanıdır bu. iki gün boyunca mesajlara anında dönüp, bir anda hayatının merkezine sizi koyuyorsa topuklayarak kaçın çünkü faturası ruh sağlığımız oluyor. resmen kendi travmalarını bizim üzerimizde bedava terapi niyetine kusuyorlar, lütfen artık şu ucuz manipülasyonlara kanmayalım.

tırnak etlerimi stresten kemirip parmaklarımı resmen bir inşaat ustası ellerine çevirdiğim o karanlık günlerde hayatıma giren mucizedir.

artık sadece tek bir damla sürerek o can yakan kütikül makası belasıyla tamamen vedalaştım ve ellerim adeta bir el modeline dönüştü. kuafördeki her şeye kulp bulan o nemrut kadına her hafta tonla para bayılacağıma gider o paraya koca bir palet far alırım daha iyi.

beyefendinin odada sadece nefes alıp vermesi bile şu aralar sinir sistemimi kökünden çökertmeye yetiyor. sanırım çok yakında kendisini dev boy bir çöp poşetine koyup sessizce kapının önüne bırakacağım.

gidip dünyanın parasını bayılarak o leş gibi ter kokacak taraftar formalarından alıyorsunuz ya, gerçekten fedakarlığınıza hayranım.

ben şahsen gider o parayla kendime lüks bir cilt bakımı ısmarlarım, sonuçta o düz adama verilecek en büyük hediye benim pürüzsüz yüzüme bakma şerefidir.

kızlar yemin ederim şu lanet kur yüzünden the ordinary serumlarımı damlayla sayarak kullanmaktan ciğerim soldu. yakında cilt bariyerimi falan tamamen unutup yüzüme bildiğiniz hacı şakir beyaz sabun sürmeye başlarsam tek sebebi bu efsanevi ekonomi yönetimidir.

aldatıldığını öğrendiğin o ilk şok dalgasını atlattıktan hemen sonra bünyeye otomatik yüklenen o inanılmaz fbi ajanı güncellemesidir. adamın sadece o anki yazıştığı kızı değil, lisede kantin sırası beklerken göz süzdüğü üçüncü derece akrabasını bile dakikalar içinde bulup sahte hesapla stalklama gücü gelir üstünüze. gözyaşı falan tamamen hikaye, o an beyniniz adeta bir kuantum bilgisayarı gibi kusursuz çalışır.

birkaç gün sonraki aşama ise o "bana bunu nasıl yaptı" arabeskliğini usulca kenara bırakıp acilen intikam kombinleri hazırlama sürecidir. hemen o kuaföre gidilir saçlar boyatılır, direkt pilatese yazılınır ve adamın instagram hikayelerine kasten bakmayarak dünyanın en büyük psikolojik harbini kazandığınıza inanırsınız. kızlar inanın bana, o toksik bataklıktan sağ çıkınca gelen o "ben bu vasıfsız çöpe mi ağlamışım" aydınlanması yeryüzündeki hiçbir pahalı terapide yok.

adamlar bizden kuantum fiziği tartışırken bir yandan da süzülerek filtre kahve demlememizi bekliyorlar. halbuki azıcık safa yatıp bayat esprilerine kıkırdadığınızda hepsi anında nikah masası hayali kurmaya başlıyor, hiç yormayın kendinizi.

kızlar yemin ederim o yanaklarındaki pürüzsüz parlaklık salyangoz sümüğünden falan değil, basbayağı ring light yansıması. üst üste sürdüğüm yetmiş beşinci aşama esanstan sonra cildim cam gibi olmak yerine sivilce kusup bana isyan bayrağını çekti. bundan sonra o minicik şeffaf ambalajlara maaşın yarısını gömmek yerine yüzümü beyaz kalıp sabunla yıkayıp yoluma bakıyorum.