dudak dolgunlaştırıcı parlatıcı

karanlık bir kafenin loş ışığında dudağınızın şişmesini izlemek gibi bir his, kimyasal bir yalandan başka bir şey değil. yine de herkes o anlık dolgunluğa kanıyor.

dudağıma mentollü asit sürmüşüm gibi hissettiren ama o şişkinliği görünce yine de vazgeçemediğim sado mazoşist icat. sırf story atarken azıcık angelina jolie havası yakalayacağız diye çektiğimiz şu acı resmen akıl tutulması. sürdükten 5 dakika sonra ağzınız uyuşuyor, hissizleşiyor ama olsun, o yapay dolgunluk için cayır cayır yanmaya değer.
(bkz: bile bile lades olmak)