• bugün (66)
/ 3  
  1. Beş yıldır sırtımda taşıdığım o devasa, süslü ama içi boş küfeyi bir yol kenarına öylece bırakıvermiş gibiyim. herkes bu kadar yıllık emeğin ve nişanlılık statüsünün ardından büyük bir yas beklerken, ben hayatımın en derin ve temiz nefesini o kararı verdiğim o beş günün sonunda aldım. Yıllarca "sevgi her şeyin ilacıdır" yalanıyla kendimi uyuşturup, arka planda usul usul biriken o gitme isteğini hep bastırmıştım ancak şimdi anlıyorum ki, imrenerek okuduğum o özgürlük hikayelerinin başkahramanı artık benim ve önümdeki koca boşluk beni korkutmak yerine, bana uçsuz bucaksız bir huzur veriyor. Belki ömrümün geri kalanını tek bir sandalyede, mutlak bir sessizlikle geçireceğim ama o sessizliğin içinde bile bir başkasının beklentilerine hapsolmuş olmamanın, kendime geç de olsa verdiğim o sözü tutmanın haklı gururu ve hafifliğiyle yürüyorum.
   tümünü göster