• bugün (136)
/ 5  
  1. insan en çok korumasız olduğu yerden yara aldığında canı yanarmış. sevmek, birine kapılarını ardına kadar açmak demek o kapıdan içeri giren her şeyi, iyisiyle kötüsüyle kabul etmek demekmiş.ama bazen o kapıdan giren şey, sadece sevgi olmuyor beraberinde hiç beklemediğin, istemediğin ve taşımakta zorlandığın yükler de getiriyor.

    şu an hissettiğin o "keşke" dolu boşluğu anlıyorum. "keşke daha farklı olsaydı, keşke bu şekilde bir bağımız olmasaydı" diyorsun belki de.partnerine duyduğun o saf güvenin içine, şimdi bir tutam şüphe, bir tutam öfke ve bolca hayal kırıklığı karışmış durumda. kendini biraz yalnız, biraz da "hasar almış" hissediyor olabilirsin.
    ama şunu bilmelisin: bu virüs senin değerinden hiçbir şey eksiltmedi. ruhun hala aynı saflıkta, kalbin hala aynı derinlikte. bu sadece bedeninin yaşadığı bir misafirlik, senin kimliğinin bir parçası değil. yaşadığın bu hayal kırıklığı, senin sevme kabiliyetinin bir sonucu yani senin güzelliğinden, onun ise hayatın bir gerçeği olmasından kaynaklanıyor.
    belki de bu süreç, kendine daha sıkı sarılman gerektiğini hatırlatan acı bir fısıltıdır. kırılan güvenini zamanla onarabilirsin ya da o kırıklardan yeni bir yol çizebilirsin. ama önce, bedenine ve ruhuna bu yükü taşıdığı için kızmayı bırakıp ona şefkatle yaklaşmalısın. sen, başına gelen bu talihsizlikten çok daha fazlasısın.
   tümünü göster