dolar yüzünden gratis e küsmek

sabah uyanıp kuru görünce yemin ederim cildimdeki kolajen çekiliyor, stresten kaşlarım dökülüyor. eskiden indirim kovalardık, şimdi o meşhur serumların etiketini görünce tansiyonumuz düşüyor. geçen gün biten rimelimin içine lens suyu damlatırken buldum kendimi, vizyonsuzluğun ve fakirliğin dibini sıyırıyoruz resmen.

yakında yüzümüze sürecek bir şey bulamayacağız, evdeki malzemelerle maske yapalım desek o da lüks kaçacak bu gidişle. zengin koca bulma kriterini geçtim, artık sadece "cilt bakım ürünlerimi finanse edebilecek" birini arıyorum, çıtamız yerlerde sürünüyor.

(bkz: evdeki salçayı ruj niyetine kullanmak)