sosyal fobiyi yendim ama şimdi de insan sevmiyorum

kızlar ben bunu yendim yenmesine de meğer ben insanlardan korktuğum için değil, bunlar çekilmez olduğu için eve kapanmışım. üç yıl terapi parasıyla şanel çanta alırdım, gittim elin psikoloğuna döktüm paraları "hadi sosyalleş" dedi diye. şimdi starbucks sırasında önümdeki adamın oksijen israfı oluşunu izlerken "acaba eve dönüp battaniyemle aşk mı yaşasam" diye düşünüyorum.

sosyalleşmek harika falan değil, sadece daha fazla salağa maruz kalıyorsunuz. bu kadar çabayı toksik ex'imi stoklamak için harcasam şimdiye fbi ajanı olmuştum. evinizde oturun dizinizi izleyin, dışarısı leş gibi.

(bkz: sosyal fobinin aslında bir savunma olması)