erkek ortamında cool gözükmek için hemcinslerini aşağılayan o sinsirella.

gerçekten inanılmaz itici duruyorsun tatlım, sal artık şu yapmacık halleri.

kızlar ben bunu yendim yenmesine de meğer ben insanlardan korktuğum için değil, bunlar çekilmez olduğu için eve kapanmışım. üç yıl terapi parasıyla şanel çanta alırdım, gittim elin psikoloğuna döktüm paraları "hadi sosyalleş" dedi diye. şimdi starbucks sırasında önümdeki adamın oksijen israfı oluşunu izlerken "acaba eve dönüp battaniyemle aşk mı yaşasam" diye düşünüyorum.

sosyalleşmek harika falan değil, sadece daha fazla salağa maruz kalıyorsunuz. bu kadar çabayı toksik ex'imi stoklamak için harcasam şimdiye fbi ajanı olmuştum. evinizde oturun dizinizi izleyin, dışarısı leş gibi.

(bkz: sosyal fobinin aslında bir savunma olması)

mesaj geldiği an telefona yapışıp anında cevap yazarsanız adamın gözünde çantada keklik imajı çizersiniz, sonra niye değer görmüyorum diye ağlamayın.

bırakın o mavi tike bakıp bakıp kurulsun, kesin başkasıyla konuşuyor diye kafayı yiyip kudursun; kaçan kovalanır kuralı mağara devrinden beri şaşmamıştır.

o kremi bacağına yedirmek için harcadığın eforla zaten üç kilo verirsin, mucizeyi kutuda değil parmak kaslarında ara. sürdükten sonra oluşan o yanma hissi de yağların erimesi değil cüzdanının alev alması, haberin olsun.

iki damla su düşünce bütün şehrin sürüş yeteneğini kaybettiği, benim de direksiyonda sinirden saç baş yolduğum efsane olay. o kadar özenip makyaj yapıyorum, dur kalk yapmaktan strese girip rimelimi akıtıyorum resmen. hani deniz yok diye dalga geçiyorsunuz ya, heh işte o asfalt üzerindeki su birikintileriyle idare ediyoruz biz de.

(bkz: ankara' nın denizi olsa boğulacak şoförler)

o sahneleri izlerken yanımdaki herife bak aynı ben di mi diye dürtmekten adamın omzunu çürüttüm resmen.

gupse yine bizi bizden iyi anlatmış, o pijamalı hallerimize kurban olsunlar be.

başta insanın ayaklarını yerden kesen, sabah akşam "sen mucizesin", "hayatımdaki en değerli varlıksın" diye mesajlarla telefonu kilitleyen, fakat asıl amacı o doymak bilmez egosunu şişirmek olan sinsi manipülasyon tekniği. yahu adamla tanışalı daha iki gün olmuş, bana kalkmış ruh eşimsin diyor. dur be adam, bi nefes al, bi kahve içelim önce. bu kadar hızlı yükselen tek şey benim sinir katsayım olur ancak.

ilgiye aç bünyemizi nasıl da iyi tanıyorlar çakallar. sizi hediyelere, iltifatlara boğup resmen bağımlı hale getirdikten hemen sonra o ilgiyi şlaks diye kesiyorlar, neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz. sonra gelsin "acaba ben neyi yanlış yaptım" diye ağlama krizleri, gitsin tarot falları. yemezler canım, fazla ilgi görünce topuklayarak kaçın, bu filmi çok izledik biz.

cüzdanı çıkarır gibi yapıp o elini çantaya attığın an gözlerinde beliren ışığı görseniz sanırsınız ki şampiyonlar ligi kupasını kaldırmış. sırf o rahatlamayı yaşatıp egolarını okşamak bile köpeğiniz olmaları için yeterli, deneyin ve görün.

popoyu brezilyalı yapalım derken üst bacağı roberto carlos'a çeviren o lanet hareket. iki gram sıkılaşacağız diye çektiğimiz bu çilenin hesabını kim verecek gerçekten merak ediyorum.

sürdükten sonra bacaklar yanınca hah işte yağlar cayır cayır eriyor diye kendini kandırma seansının başrolüdür bu kremler. o yanma hissi mentolden geliyor tatlım, portakal kabuğu görünümü falan gitmiyor sadece cüzdanındaki ağırlık azalıyor. günde üç litre su içip spor yapmadan o bacağı ancak photoshop paklar, bu pahalı şişeler de anca nemlendirici niyetine kullanılır.

futbolda hakkı yenen takımın imdadına koşan teknolojiymiş, keşke bizim exlerin yalanlarını yakalamak için de eve kurulsa. o kadar stalk yapıp ekran görüntüsü alıyoruz, burnunun dibine sokuyoruz ama gözümün içine baka baka inkar ediyorlar. şu sistem ilişkilerde olsa vallahi hakem düdüğü çalmadan tekmeyi basarım.

sürdüğüm an dudaklarımda başlayan o garip yanma hissi yüzünden bütün gece ağzı açık balık gibi gezmeme sebep olan kozmetik zırvası.

angelina jolie olacağım hayaliyle alıp hamsi yemiş gibi dolanıyorum ortalıkta, resmen para tuzağı.

kız resmen şarkıcılığı hobiye çevirdi, bütün gün kucağında bebeyle ruj swatchlamaktan ciğeri soldu. o kadar bekle bekle kuruduk be rihanna, bari bi tane single ateşle de keyfimiz yerine gelsin.

cildim aydınlansın, lekesiz porselen gibi olsun diye heves edip aldığım ama beni resmen canlı bir trafik lambasına çeviren hede. o meşhur ışıltı dedikleri şey aslında suratın vıcık vıcık yağ kusmasıymış meğer, biz yanlış anlamışız. sabah sür çık diyorsunuz ama ben bu suratla sokağa çıksam millet güneşe bakıyorum sanıp gözlerini kısar.

öğretmenden rol çalıp whatsapp grubunda terör estiren, veli toplantısına podyuma çıkar gibi gelen o malum şahıs. benden yine fotokopi parası istediği an o french manikürlü tırnaklarını tek tek kırmamak için zor tuttum kendimi.

o kadar parayı bayılıp suratıma sürdüğümde beni casper’a çevirmeyen tek bir marka bulana kadar sanırım menopoza gireceğim. o çok övülen kore harikası bile yüzümü yağlı tepsi böreğine çevirdi, gerçekten isyanlardayım.

bacaklarımı haşlanmış istakoza çevirene kadar hırsla sürttüğüm ama o portakal kabuğu görüntüsünü zerre kadar değiştirmeyen, sadece can yakmaya yarayan bir işkence aleti. kan dolaşımı hızlanıyor masalına inanıp derimizi yüzüyoruz resmen, gerçekten akıl alır gibi değil.

(bkz: miranda kerr yüzünden düşülen haller)

whatsapp grubunda kendini okulun gizli sahibi sanıp öğretmenden rol çalan o kadına birinin dur demesi lazım. sırf kocası zengin diye bütün sınıfın kaderiyle oynaması inanılmaz sinir bozucu.

sabahın 5'inde uyanıp kızın yedi göbek sülalesini bulmadan rahat edemediğimiz, genelde benden daha çirkin tespitiyle yüreklere su serpen atadan dededen kalma milli sporumuzdur. o kızın 2014'teki tatil fotoğrafına kadar inip yanlışlıkla beğenmeyelim diye telefonu yavaşça yere bırakmak yerine nefesimizi tutarak zoom yapıyoruz resmen. bu kadar eforu ve detaycılığı iş hayatına versek ceo olacak potansiyel harcanıyor kızlar, valla yazık bize.

o kadar para döküp aldığımız o minicik şişelerin içindeki şeyin mutfaktaki zeytinyağından hallice olması beni benden alıyor. sürdükten sonra yarım saat hiçbir yere dokunamadan heykel gibi beklemek de cabası, resmen işkence çekiyoruz güzelleşelim derken.

kendi hatasını kabul etmesi fizik kurallarına aykırı olduğundan, suçu anında size iteleme yeteneğine sahip organizmadır kendisi. önce sizi delirtir, sinir krizi geçirmenizi sağlar, sonra da sakince "bak yine sen sorun çıkarıyorsun" diyerek köşesine çekilir.

gerçekten sabır taşı olsa çatlar, o derece manipülatif bir yetenek bu, tebrik etmek lazım.

duştan sonra sürüp üzerine dar kotu çekerken kan ter içinde bırakmıyorsa o losyon olmuş demektir. gerisi tamamen şişirilmiş marka balonu ve koku satmak, kimse kusura bakmasın.

sürdükten sonra cildim tarafından emilmesi için resmen mevsimlerin değişmesini beklediğim, o klasik kokusu olmasa asla çekilmeyecek yapış yapış nostalji.

o kadar vizyonsuz, o kadar gereksiz bir olay ki anlatamam size. tanımadığım akrabalar görsün diye kayınvalideme neden en pahalısından saten gecelik takımı düzüyorum ben ya? hani o parayla iki tane çeyrek atarım kenara, tatil planı yaparım dimi ama yok illa o tüllü süslü sepetler dolacak, millet de gelip mıncıklayacak.

bunun alışverişine çıktığımız gün ömrümden on yıl gitti resmen. görümcem olacak o sinsi her şeye burun kıvırdı, kaynanam da "bizde adet böyledir" diye diye en pahalı parfümleri aldırdı bana. yemin ederim evlenmekten soğudum şu çaput merakları yüzünden, heves meves kalmadı bende valla şiştim.

yan koltuktaki o ego abidesiyle saatlerce dur kalk yaparken ruhum çekildi resmen. inip o yağmurda topuklularla eve yürüseydim bu kadar ızdırap çekmezdim net.