• bugün (31)
/ 2  
  1. pazar sabahı gaza gelip bütün o tırnak penslerini masaya dizerek adeta bir açık kalp cerrahı edasıyla başlanan ama sonu hep kan revan içinde biten o hüzünlü eylemdir. sol elimle sağ elimin tırnak etlerini almaya çalışırken parmaklarımı öyle bir deşiyorum ki kan kaybından acile kaldırılmam an meselesi oluyor.

    en sonunda yamuk yumuk sürülen o ojeye bakıp 'aman ne gerek var o kadar parayı kuaföre bayılmaya, tertemiz oldu işte' diye kendi kendimi kandırarak yara bantlarımla hayata tutunuyorum.
   tümünü göster