turistin hesabına eklenen gönüllü bahşişe isyanı

tıpkı bir dizi sahnesi gibi, tatilde mekan çıkışı hesabı açıyorsun bir de bakıyorsun ki garson masaya 'bahşiş' diye fazladan kalem çekmiş. biz mi suçluyuz, onlar mı aşırı cüretkar geldi orası tartışılır. ben zaten yemek parasını bile gözden çıkarırken içim acıyor, bir de 'gönüllü' bahşiş masalına inandırmaya çalışıyorlar. gönüllü bahşiş ne demek ya, oksimoron işte.

asıl sinirimi bozan kısım şu: ben akşamın keyfini çıkarırken hesaba ekledikleri fazladan ücreti fark edince başımı yana çevirip 'şunu sil' demek zorunda kalmam. elbette emeklerin karşılığı verilmeli, pekala cebimden eğer memnunsam gönül rahatlığıyla bırakırım. ama zorla bahşiş almak ya da bu hataymış gibi sunmak bana hep bir dizideki vefasız güveyni hatırlatıyor, sonra oturup kahve yapıp bu olayı kendime dert ederim. hesabı öderken bile geride bitmemiş bir huzursuzluk kalsın istemem.