dua lipa nın enerjisi

dua lipa deyince benim aklıma hep vitrinde gördüğüm o pastalar geliyor; dışı pürüzsüz, içi sürpriz dolu. adamların enerjisi gerçekten bulaşıcı. pastanede çalışırken bir şarkısı çalar, ben hamur yoğururken kendimi dans ederken bulurum, patron da güler.

bu kadın şarkı söylerken resmen ışık saçıyor, benim keklerin üstündeki glazür gibi parlıyor. ilişkileri, dansları, ne bileyim tarzı... her şeyiyle yirmili yaşların tanımı gibi. ama bir de şu var, ben şarkılarını dinlerken tatlı yaparken dikkatimi dağıtıyor, keki genelde fazla pişiriyorum. neyse ki müşteriler de anlayışlı.