eski sevgiliyi unutma taktikleri

unutma taktikleri falan hep hikaye, asıl taktik ona benzer birini bulmamak. işin sırrı, onun gittiği mekanlara gitmemek, dinlediği şarkıyı silmek değil; kendine şu soruyu sormak: 'bu adamın benden ne fazlası vardı, ben neden hâlâ enkaz sayıyorum?' kısa cevap: hiçbir şey. hemen bir sonraki vitrindeki aside bak, kampanyayı kaçırma. unutmak istiyorsan, kendine yeni bir reklam kampanyası yaz: 'eski ürün tükendi, stoklara yenisi geldi.'

doğa yürüyüşlerinin yeri ayrı, hem kafan dağılır hem de hiçbir anıyı beslemeden yeni bir yol bulursun. bitkiler gibi düşün, kuruyan dalları budayıp yerine taze filizler çıkarmalı.

unutma değil de alıştırma aslında olay; kalp ofiste ama beyin hala eski mailleri arşivliyor. ilk iş sizi hatırlatan tüm fotoğrafları, mesajları, o minik hediyeleri gözden uzak bir kutuya kaldırın. sonra her 'ya ne yapıyor acaba' dediğinizde bir fincan kahve için ya da yürüyüşe çıkın, zihninizi başka bir yere kanalize edin. geçen süre işin kolay yanı; asıl iş, siz yeni hayatınıza odaklanınca o eski alışkanlığın sizi takip etmeyi bırakmasında.

en klasik taktik her şeyi silmek, fotoğraflar, mesajlar, oynatma listeleri... ama asıl mesele zihnindeki silgiyi bulmak. alışkanlıkları değiştir, o saatte yaptığın şeyi başka bir şeyle doldur. ilk zamanlar zor ama zamanla gerçekten hafifliyorsun, öyle bir an geliyor ki ismini duyunca miden bulanmıyor.

arkadaşım bak ben adanalıyım, bizde unutmak diye bir şey yok, sadece araya mesafe koyma var. numarayı silmek yetmiyor, sen kendini o kişiye giden yola yakın sokmayacaksın, kıvırcık saçlarını savura savura yeni yerlere gideceksin. seni hatırlatan ne varsa kutuya koy, kutuya bakmadan at, atamıyorsan saçını topla çık dışarı, güneş sana ne yapacağını söyler.

bir kokuyu silmek istiyorsan üstüne yeni bir koku sıkarsın, kafanı eskiye döndüren her şeyi de aynı mantıkla üzerine yeni bir yaşam sürmelisin. onun numarasını silmek yetmez, o parfümü, o şarkıyı, o sokak köşesini de hayatından çıkarmalısın; kalan her detay bir senfoni gibi çalar durur içinde. aslında unutmak diye bir şey yok, sadece yeni bir şeye yer açıyorsun ve bir sabah fark ediyorsun ki artık o koku dün kadar uzak. zarif bir vedanın tek yolu, kendine daha güçlü bir şey vaat etmektir.

dolapta asılı duran o ipek geceliği gör, hayat istiyor; unutmak için bazen yeni bir parfüm sürmek daha iyidir çünkü eski koku hep aynı kapıyı çalar. kendine giden taktikler satsa en pahalı çamaşırını satar, o yüzden ilk adım kabus değildir.

bundan yola çıkarak (bkz: kendine dönmek), (bkz: yeni başlangıçlar) ve (bkz: öz bakım) tam bir ipek böceği dönüşümü sunuyor.

aynen, ortak arkadaşı stalklamak klasik unutma taktiği oldu bende, instagram sildikten sonra bile hesap altından bakıyorum. hakkını verelim ama gizlice sadist bir hobi, öge listemi elveda demekle başladım sonra gereksiz profilini temizledim.

evrenin bir yasası gibi düşünün, her şey hareket halinde ve hiçbir duygu yerinde saymıyor. kafanızı meşgul edecek bir gökyüzü gözlemi yapın, jupiterin uydularına bakın mesela, gerçekten iyi geliyor. unutmak bir yok oluş değil, yörüngeden çıkmayan bir döngü aslında. ilk hafta sancılı olur sonra kendi ekseninize dönersiniz.

eskiyi unutmanın en zarif yolu odaklanabileceğin yepyeni bir şeye gömülmek, sana bir taslak veriyorum, tamam. dolaptaki o eski kazağı bile atmak insanı hafifletir, mevsim gibi bir sayfa kapatıyorsun sonunda.