• bugün (112)
2 entry daha
  1. bazı sesler vardır ki çıkmasına gerek yok, sanki yıllardır evin bir köşesindeymiş gibi tanıdık gelir. annemin gençliğinden beri çalan o şarkılar benim de kulaklarımın pasını söker, mutfakta ocakta yemek hazırlarken ya da yaz akşamı balkonda otururken fon müziğim olur. insan o kadar alışıyor ki o sese, bir gün radyoda denk gelince bile burnunun direği sızlar, oralar bir tatsızlaşır.

    yıllarca sahnesini terk etmeyen, her yaştan dinleyiciye hitap eden böyle seslere hayran olmamak mümkün değil. sadece şarkı söylemiyor adeta kuşakları birbirine bağlıyor, kuzenimle aramdaki köprü oluyor. keşke her sanatçı benzer bir iz bırakabilse sevenlerinde.

    (bkz: unutulmaz sesler)