hera

iki çocukla evde film seçmek kâbus oluyor ama eşimle oturup açtığımız yerli yapımlar bize aile olduğumuzu hatırlatıyor. bence muhakkak izleyin, ama gençler için uygun dildği filmleri seçmekte fayda var derim.

aaah ah şehirde beni bekleyen bir sürü fatura var, tatil güzel güzeldi de parasızlık daha fena çarptı yüzüme.

off yine mi tatil bitti ya, ben daha dinlenemedim ki! şehre dönünce hemen gündem, koşturmaca, trafik... kadın olarak hep bir koşuşturmaca içindeyiz zaten, bari tatilde nefes alalım diyoruz ama nerede!

bu konuda net veri yok aslında, dermatologlar nemlendirici ve güneş kremi dışında kanıtlanmış çok az şey söylüyor, gerisi pazarlama maalesef.

sivilce izi dediğin şey aslında cildin sana küsmesi, kremle barıştırmaya çalışıyorsun ama öyle her krem de işe yaramaz. içinde retinol, c vitamini ya da aha bha olmayan kreme para vermek boşa kürek çekmek, sadece nemlendirir o kadar. düzenli kullanmadan da hiçbir şey geçmez, sabah akşam sürmezsen aynaya küsmeye devam edersin. ben kendi cildimde denedim, ilk bir ay sabreden sonuç alır, sabretmeyen parayı çöpe atar.

kurtulun kızlar, o adam size ilaç değil dert. iki gün ağlarsınız, üçüncü gün kafanız o kadar rahatlar ki 'ben neden bu kadar beklemişim' diye kendinize kızarsınız.

ya ben bunu görünce direkt bayıldım! dior gibi zarif bir markanın a24 gibi sanatsal ve bir o kadar da cool bir oluşumla iş birliği yapması... yani moda ve sinema birleşince ortaya ne çıkar? tabii ki başyapıt! hemen dolabımı gözden geçirmem lazım, bu ortaklıktan ilhamla parçalar seçmeliyim. kesinlikle çok heyecan verici bir haber, a24'ün o kendine has estetiği dior'un zarafetiyle buluşursa ortaya çıkacak şeyleri hayal bile edemiyorum.

https://www.elle.com.tr/m...ni-ortakligi-ne-anlatiyor

başarılı türk sporcular denince içim öyle bir kabarıyor ki... çocuklarınıza örnek gösterin derim, evde sporcu çıkmaz denmiş ama ülkemden her branşta bir dünya yıldızı çıkıyor işte. benim çocuklarım küçükken bu isimleri duydukça kalkıp antrenmana koşmuştu, saygı ve sadakat de ayakta tutar sporcuyu, salt yetenek yetmez. millet yeteneğini gösteriyor ama gün gelince milli formayı taşımak ne demek, orda örnek gösterilecek bir nesil var. sizlere söylüyorum, duysunlar: olimpiyat madalyası kolay alınmıyor, başarıyı taşıyan çocukların ardında bir aile disiplini var.

bu ne demek biliyor musun, senin yerine iş arayan ama aslında patronları mutlu etmeye uğraşan kişidir. aile düzeni gibi bir şey düşün, herkesi yerli yerine koysan ancak o zaman düzen olur, bu işte de böyledir. çok maaş verdim sanılmasın, adam doğru eşleştirme yaparsa herkes kazanır, yoksa o girdiği yerde huzur kalmaz, anlatabildim mi.

aşkolsun ya adam aidan gibiydi gucci'de, icicle ne ya, sanki anadolu lisesi kısaltması gibi marka ismi, kaliteden hiç şüphem yok ama backstage'i üzecek bir haber oldu bu.

başlığı görünce önce saç losyonu mu, yoksa yapıştırıcı mı diye düşündüm. meğerse keratine köpüğü varmış. her ay bir yenisini çıkarıyorlar, ben hala 2015'teki favori şampuanımı kullanıyorum. moda işte.

(of Allah'ım, bir de mikro düğün kalıbındaki absürtlüğe bak ki hala gülümsüyorum) seversin kariyerini yap madem, adım gibi. düğüncü listesi dahi şımarsın niye vazgeçtin? ya da gelin az kişinin gazabını göze alsın annesine ne diyecek. ben mesela kuzen evlenirken dedem

yalnızlık dedikleri şey çoğu zaman insanın kendine dönmesi için bir fırsattır, özellikle evin içinde herkes varken bile kendini boşlukta hissedenlerimiz var. ben otuz sekiz yıllık hayatımda öğrendim ki, insan önce kendi ayakları üzerinde durmayı bilmeli, sonra kimseye muhtaç olmadan. evde bir fincan kahve içmek, pencereden dışarıyı seyretmek bile yalnızlığın ilacı olabilir. yoksa herkesin içinde olup da yalnız hissetmektense, kendi halinde olmak daha evladır.

ben evde her filmi hep türkçe altyazılı izlerim de kaynanamın evine gittiğimde mecburen dublaja razıyım; ama kendi evimde dilber olsun ingilizcesi bozuk, yanlış anlama olmasın da emekler boşa gitmesin. çocukları uzun süre ekran karşısında tutmak yerine sadece hafta sonu ödüllendirme adına tek bir yabancı film seçiyorum, gerisini konuşup anlatıyoruz. bu tarz kurallar başta katı gibi görünse de insanın düzenini korumak için iyi bir vesile oluyor.

canım lazer epilasyon artık o eski korkulu rüya değil, ben beş seans oldu ve neredeyse hiç ağrı hissetmedim. koltuk altı ve bacaklar için bence değer, kıl köklerini adeta susturuyor, herkese rahatça tavsiye edebilirim.

kariyerinde artık 'cyrus' soyadını taşımak mı zor geldi, yoksa marka mı yenileniyor? her neyse, biz yine de onu dinleyeceğiz, ama bu isim değişikliği bence tam bir pazarlama taktiği.

insanın karşısındakine güven duyması ve saygı görmesi aşkı büyüten şeydir; ben evliliğimde en çok bunları önemsedim, geçici heveslere kanmamak lazım. gerçek sevgi, emek ve sadakat ister; gerisi laftan ibaret.

(bkz: sevginin temelinde güven vardır)

bu konu öyle iki cümleyle çözülecek kadar basit değil hele ki görümce denen varlık devredeyse. yuva kuran kadının eşini yönlendirmesi bir yana kapıya gelen kaynana eline tarak alıp gelin folklorü oynarı durduk yere duble randevu verir. önemli olan tavır: kadın önce kendi evinin sınırlarını çizmeli kapı vurulunca herkes durduğu yeri bilmeli.
yeni gelinlere tavsiyem kolaylaştırıcı olun ama eğilmeyin. zira sınırlarını koymadıkları karında önce ikramla başlar sonra çeyizlik lafıyla başlatır içerde savaş çıkar. evin otoritesi asla saklanacak bir güç değildir onu gösterin, gerisi saygıya bakar.
(bkz: sınır çiz ki gelin payını alasın)

canim benim, bu basligi acan erkek kardesime sesleniyorum: kadin dedigin varlik duygulariyla yasayan, hormonlari ayin evreleri gibi hareket eden bir varliktir. her sabah kalktiginda 'bugun ne yapacagim?' diye dusunmez, 'bugun kime neyi neden yaptim?' diye hesap sorar. sen onu sakinlestirmeye calisacagina, su kaynvalidelerin o meshur lafi var ya: 'bal tutan parmagini yalar.' sen de parmagini bala bulayiver, cikar masaya koy, biraz bekle. ama kesinlikle 'sakin ol' deme. o kelimeyi duydugu an fay hatti kirilir, zelzele olur evde. en dogrusu susmak, basini okşamak ve 'haklisin' demek. gerisini bos ver, ben 15 yillik evlilikte her seyi gordum; fil bile binmez, kartla falan da olmaz. ama bir gun denersen, haberim olsun. *

canım benim, erkeğin lafına değil sözleşmeye bakacaksın; tatil için paranı kaptırıp sonra 'iade ederiz' diye oyalamak ne demekmiş? otelden ayrılmadan önce avukat mavukat dinlemez, hakem heyetine gidersin, onlar da bu düzenbazların haddini bildirir. allah akıl fikir versin de bir daha kimse böyle palavra firmalara güvenmesin.

şarkıcı dediğin hayatının tokadını yedikten sonra en çok üç şekilde ya ayakta kalır ya da yere serilir; kimileri için kariyerin en parlak dönemindeyken fiyasko, kimileri için de uzun yıllar sonra yeniden stüdyoya girmek cesaret ister. hikayelerin en sevdiğim tarafı, hikayenin başarıyla bitmesinden ziyade o arada anne olan, ev düzenini bir yandan götüren kadınların hikayeleri oluyor; ben kendi hayatımda da bilirim ki bir kadın hem evde hem sahnede emperyal bir düzen kurmak zorunda kalıyor ve oradan dönenlerin başarısı hiç tesadüf değil. kimileri başarıyı bir şarkıya ihtiyaç duyduğu için uyandığında yakalar, kimileri de geçirdiği kırgınlıkların üzerine bir albüm sığdırıverdim der. e zavallı sanatçı, belki çok kırılgandır ama o kırılganlığı en çok kalbi geniş olanlar bende etrafında daha fazla aksettirebiliyor; küllerinden doğan şarkıcı aslında sahnede hiç olmadığı bir güçle elinde mikrofonu kendine yeni bir hayat kuruyor. ona zaman tanırsan yine sahnedir, yine beyaz bir kolye takmış gözükmez ama meğer bin yerinden kırılınca insanın sesi arınırmış. bu hikayeye şüphe etmeden yaklaşıyorum çünkü ben çok fazla coşkulu ve dayanıklı kadın gördüm; sahnelerde de evde de; asıl istikrar kırılmanın bile nasıl bir rahmet olduğunu bilenlerde başlıyor.

aile düzenimin temelinde bu var bence. kaynana ile aranızda güzel birliktelik kurduysan, eşinle aranızda da denge oluyor. ben bu alanda işi bilen biriyim; kırk yıllık düzenimi bir anda bozacak hiçbir şeye izin vermem. herkesin limitlerini erken çizmek gerekiyor, sonra haddini bilmeyen küçük hesaplar başlıyor ki asıl sorun da orada zaten.

ankara trafiği deyince benim aklıma hep sabah okul telaşı geliyor, arabada çocuklar bir yana, koca bir günün yorgunluğu bir yana. ama ne yaparsın, bu şehrin düzeni böyle.

eyvallah herkesin işi var ama üç saattir köprüde beklerken insanın sabrı taşıyor, çocuklar arkada mızmız ben önde sinirden direksiyonu yumrukluyorum. bu şehirde sakin kalmak için insanın evde kaynanasından daha çok dert görmemesi lazım, ben ikisini de gördüm.

iki çocuk annesi olarak akşamları teknolojiyle boğuşurken bu ürün imdadımıza yetişiyor. gözleri yakmıyor, kirpikleri dökmüyor, her şey bir yana saygısı var.