toksik ilişkinin kitabını yazıp üstüne cila atan, o kadar dramaya rağmen sahaya çıkıp topunu oynayan enteresan çar. wanda yengemiz buna ne yedirip ne içiriyor bilmiyorum ama adamdaki bu adanmışlık seviyesi beni benden alıyor, hayır yani o sarı saçlarınla lise çıkışı kavgaya giden ergenler gibisin ama yine de bi karizma var inkar edemiyoruz.

bütün o kaosun içinde parmağındaki yüzüğü öpmeden duramaması falan tam bir manipülatif aşk bombası örneği. hem sinir oluyorum bu hallerine hem de gizli gizli storylerini stalkluyorum, allah affetsin ne diyeyim.

sırf iki dakika angelina jolie hissedeceğim diye ağzıma biber gazı sıkılmış gibi gezdiğim ama o şişkinliği görünce bütün acılarımı unuttuğum kozmetik icadı.

valla o at kılı fırçasını sürtmekten derim inceldi, yakında şeffaf bacakla gezicem ortalıkta. instagramdaki o mermer gibi bacaklara sahip olmak için sanırım deriyi komple değiştirmek falan gerekiyor, bizdeki bu inatçı kırmızı noktalar tapulu malımız gibi yapıştı gitmiyor. nemlendiriciye yatırıp bekletsem de nafile, sanırım en son çare zımparayla girişmek olacak.

sanki kıtlıktan çıkmış gibi bütün frikikleri aynı anda vermeye çalışınca cool değil bayağı ucuz duruyorsunuz kızlar, azıcık classy olun. adama hayal kuracak malzeme bırakmazsanız tabii ki hesabı ödeyip kaçar.

haftalardır stok kovaladığım o oversize ceket tam indirime girecekken yine hevesim kursağımda kaldı, sabah uyanıp kur ekranına bakınca gelen o ani fakirleşme hissi resmen tüm modumu aşağı çekti kızlar. zaten sepette bekletmekten ciğerim solmuş, şimdi üzerine binen kur farkıyla ceket değil sanki yürüyen çeyrek altın alıyoruz mübarek.

kocam olacak bey de kalkmış bana evde iktisat dersi veriyor, sanki akşam eve gelirken dış mihrakların oyunu ekmek alıyor sanırsın. valla bıktım bu hesap kitaptan, en sonunda gidip tüm limiti o çantaya gömeceğim, sonra da evde bir ay makarna partisi veririz artık ne yapalım.

ya o süngeri suya tutunca akan o sonsuz fondöten ırmağı nedir allah aşkına, resmen kendimden, cildimden, varoluşumdan tiksiniyorum o an. hani dışı tatlış pembe ama içi bildiğin inşaat harcı, sıktıkça çamur akıyor, ovaladıkça sanki üç yıldır biriken bütün kirler isyan edip lavaboya dökülüyor. o kadar para verip alıyoruz, kıyamıyorum da atayım desem, ama yıkarken harcadığım suya, sabuna ve en önemlisi o bilek gücüme yazık.

beyaz sabunla daldım olmadı, bebek şampuanıyla kandırmaya çalıştım yemedi, en son sinirlenip kaynar suya attım sünger resmen şekil değiştirdi ama hala bana mısın demiyor. o youtube videolarındaki gibi pırıl pırıl ilk günkü haline dönmesi koca bir şehir efsanesi, inanmayın. ben artık bununla yaşamayı öğrendim, o grileşmiş haliyle birbirimizi kabul ettik.

bütün kozmetik dünyası birleşip şu kapakları sağlam yapamıyor mu gerçekten, yine tüm hayatım nergis kokulu yapışkan bir sıvıya bulandı. çantanın astarını temizlemeye çalışırken sinir krizinin eşiğinden döndüm, resmen sabrımı sınıyorlar.

mesajlarına görüldü atıp iki gün ortadan kaybolunca nikah günü almaya çalışıyorlar, bu türün bugı maalesef süründürülmek.

kendini okulun müdürü sanan, sabahın köründe gruptan öğretmene altın günü düzenleyelim diye darlayan o kaos aşığı kadın. hayatım senin yüzünden iban kopyalamaktan parmak izim silindi, bi sal bizi artık.

sosyal medyadaki filtreli ablalara kanıp servet döktüğümüz ama cildimizdeki kraterlere dolgu malzemesi olmaktan öteye gidemeyen hayal kırıklığı kutusu.

bizdeki de can, deneme tahtasına döndü yüzümüz sürmediğimiz bir araba cilası kaldı yemin ederim.

o kadar para döküp bacakları streç filmle sarmalamaktan ciğerim soldu ama sonuç yine koca bir hüsran. sürerken yaptığın o sert masaj kan dolaşımını anlık hızlandırıyor diye geçici bir gerginlik hissi veriyor, hepsi bu. bizdeki bu mucize bekleme huyu bitmediği sürece bu kozmetik devleri sırtımızdan daha çok para kazanır kızçeler.

adamın ex listesini, burcunu ve yükselenini analiz etmeden nikah masasına oturmak rus ruletinden farksız resmen. anasının bulduğu kıza muhtaç kalan sünepe tiplerden koca değil anca büyütülmüş bebek olur, arkanıza bakmadan kaçın.

gratis indiriminden kaptığım kağıt maskeyi suratıma yapıştırıp orkidem nebahat'a yarım saat boyunca o toksik herifi anlattım, kız resmen bana hak verdi. terapiye vereceğim parayla on kilo dondurma alıp depresyon hırkamın içinde çürümek varken sosyalleşmek neyimize allasen. delirdik ama en azından cildimiz parlıyor, buna da şükür.

sabahın köründe bizi odaya çekip baştan aşağı süzdükten sonra işle alakası olmayan bahanelerle tansiyonu yükselten o toksik kraliçe. tatlım o kadar botoksu gerginlikten yaptırdın anlıyoruz da hıncını asistan kızlardan çıkarma bari. vizyonsuzluğun ve şişkin egonla ofisin oksijenini bitirdin, az ötede oyna.

bütün gece el alemin görümcesine kadar inip şeceresini çıkarırken harcadığım eforla atomu parçalardım ama işte maksat vakit geçsin. yemin ederim bu zehir gibi zekayla fbi beni işe alsa dünyada çözülmemiş olay kalmazdı.

kızlar o instagramda gördüğünüz, yüzüne sinek konsa kayıp düşecek gibi duran cam ciltlerin sırrını çözdüm, hepsi ya yalan dolan ya da genetik piyango. üç aydır yemeyip içmeyip indirim kovalıyorum, suratıma sürmediğim fermente içerik, yapıştırmadığım salyangoz özü kalmadı ama mermer gibi olacağım derken bildiğin kese kağıdına döndüm. nem bombası dedikleri şey sivilce bombası çıktı, yüzümdeki o parlaklık da nurdan değil resmen sebum patlamasından.

bir de o on aşamalı rutini kim uydurduysa allah onu bildiği gibi yapsın, akşam yorgun argın eve gelip iki saat yüzümü tokatlamaktan kollarımda derman kalmadı. şişelerin sevimliliğine kanıp o kadar parayı bayılmasam hepsini çöpe atacağım ama kıyamıyorum, her sabah aynada koreli bir prenses görme umuduyla sürmeye devam ediyorum, beni bu pazarlama stratejileri bitirecek.

toksik flörtlerden ve anlamsız erkek triplerinden gına gelen bünyeme resmen ilaç gibi gelen olaydır. geçen gece hiç tanımadığım bir kızla saatlerce cilt bakımı ve eski sevgili kritiği yaptık, yemin ederim terapiste gitsem bu kadar hafiflemezdim. arada bir dünyanın kaosundan sıyrılıp sadece hemcinslerinle yargılanmadan dertleşmek ruh sağlığına inanılmaz iyi geliyor kızlar, resmen fabrika ayarlarıma döndüm.

wanda nara'nın elinde resmen heder olmuş, o güzelim sarı saçlarına yazık eden bir bey.

allah hepimize bunun bize baktığı gibi bakacak sadık birini nasip etsin kızlar.

cildim porselen gibi olacak vaadiyle beni kandırıp o minicik şişeye servet ödeten kozmetik sektörünün en büyük balonu. üç aydır düzenli kullanıyorum, lekelerim gitmediği gibi sanki suratımda halay çekmeye başladılar.

bence içine bildiğiniz çeşme suyu doldurup 'alın size mucize' diye satıyorlar, yoksa sabah uyanınca hala dalmaçyalı gibi görünmemin başka bir açıklaması olamaz.

kulağını tıkayıp kredi kartını açmaktan geçen, sabır taşı çatlatma garantili formüldür. adamın nefes alışına bile gıcık kaparken yüzüne gülüp he hayatım diyebiliyorsan bu işi çözmüşsün demektir.

duşa girerken bile o lanet telefonu yanından ayırmayıp banyoda buharla dans ettiriyorsa geçmiş olsun.

o ekran masada yüzüstü duruyorsa senin ilişki çoktan yüzüstü kapaklanmış haberin yok.

kızlar yemin ederim denemediğim yöntem, sürmediğim asit kalmadı şu bacaklara. jilet vursam orman gibi sertleşiyor, ağda yapsam hepsi deri altında kuluçkaya yatıyor, epilatör desen zaten şeytan icadı direkt batık makinesi. senelerce bacak değil sanki ponza taşı taşıdım vücudumda, pütür pütür gezdim ortalıkta resmen.

neyse sonunda formülü buldum, her duş öncesi o meşhur at kılı fırçasıyla bacakları aşağıdan yukarı halı yıkar gibi fırçalayacaksınız, duştan çıkınca da nemlendirici niyetine üreli krem basacaksınız. iki hafta düzenli yapınca o inatçı olanlar bile yüzeye çıkıp teslim bayrağını çekiyor. bebek gibi oldum ama yeminle kol kası yaptım fırçalayacağım diye, pürüzsüzlük uğruna çektiğimiz şu çileye bak.

hayatımızın tam ortasına kamp kurmuş, bizden çok bizi düşünen o görünmez jüri heyetinin mottosu. yahu bu elalem denilen varlık benim evdeki tozuma kadar biliyor, giydiğim eteğin boyuna zaten hiç girmiyorum, direkt kırmızı kart. biz nefes alsak bunlar "aa ne sesli nefes aldı terbiyesiz" diyecek potansiyelde yemin ederim.

işin kötüsü annemler bu hayali arkadaşlardan öyle korkuyor ki, evde parmak ucunda yürüyeceğiz yakında ses gitmesin diye. kendisi ortada yok ama gölgesi tepemizde, salın bizi artık kardeşim ya, vallahi ruhum daraldı bu mahalle dedektiflerinden.
(bkz: hatice teyzenin gelininden bize ne)

ortada bir sanat falan yok, sadece senin toksik ilişki bağımlılığı seviyen tavan yapmış o kadar. adam seninle ilgilenmiyor diye hırs yapıp platonik aşık triplerine gireceğine, engeli basıp hayatına baksan keşke. valla bak, o mesajı beklerken harcadığın enerjiyi kore cilt bakımı olayına harcasan şimdiye cildin cam gibi olmuştu.

internetten izlediğim videolara güvenip suratıma resmen asit döktüm. şu an suratım alev topuna döndü, bildiğin deri değiştiren kobra yılanı gibi pul pul dökülüyorum. bebek poposu gibi bir cilt hayal ederken freddy krueger'ın kayıp ikizi oldum çıktım, yemin ederim aynaya bakmaya korkuyorum.