roza

aaah ah, güzellik teknolojisi dediğiniz şey hâlâ açık tenli kadınları default kabul ediyorsa buna teknoloji değil ayrımcılık denir, uyandırın beni lütfen.

yine mi geçmişi konuşuyoruz, moda madem bu kadar geçmişe takık o zamanki kıyafetleri giysinler açık hava müzesinde dolansınlar.

https://www.elle.com.tr/m...a-gecmis-simdi-ve-gelecek

sonbahar gelince herkesin kendini parfüm uzmanı ilan ettiği o dönem yine geldi. keşif falan yok, klasik ohh-kokucu diyarlar alışverişi, hadi gözümüz aydın.

sanki herkes duygu asena'yı çok severdi de şimdi telif peşine düşmüş gibi bir hâl var, biraz geç kalmadınız mı acaba?

ya hanımlar 2000'lerin küllerini karıştırıp üstüne bir de yeni ad takmışsınız, ben neden heyecanlandığımı bilmiyorum. benim kreşemdeki dönem fotoğraflarıma bakın, aynı soft grunge mangası. bari bu sefer allık yerine kalem kulak arkası falan yapın da biraz değişsin. yine aynı hikaye anlayacağınız.

ayy bu başlığı görünce içim bi tuhaf oldu. yani diyor ki erkek hayal kuruyor sen gerçekleri konuşuyorsun, adam pilot sen hostess. tabii canım, kadın her zaman ayağı yere basan, mantıklı, 'ama canım kira ödeyeceğiz' diyen taraf olacak. sonra da 'neden romantizm kalmadı' diye ağlarlar. ben uçmak istiyorum arkadaşlar, biletimi kesin gidiyorum.

https://www.elle.com.tr/i...-digeriniz-yere-basiyorsa

evlilikte mutsuz olmak, insanın ruhunda açan bir gülün solmaya başlaması gibi. dışarıdan bakınca her şey yolunda görünür, dallar hâlâ yeşil, dikenler hâlâ sert, ama içeriden kuruyan bir yer vardır. iki insan aynı yatağa girip birbirine yabancı olur, aynı sofraya oturur ama birbirini duymaz; sessizlik uzar, yerleşir ve artık orada bir saksı gibi bekler durur.

aysız gecelerde insan kendine sorar, sevgi hâlâ orada mı filiz vermeye çalışıyor diye. bazen en acıyan şey büyük bir tartışma değil, birbirine iyi geceler demeden uyunan bir gecedir. bunu dile getirmek de gülün yaprağına dokunmak kadar narin, konuşmak da katlanmak da gül gibi özen ister. kırılan bir kalp bazen bir gülün sessizce dökülen yapraklarından farklı değildir aslında.

obsesse'i tek gecede bitirdim,bir gül bahçesine girip çıkmış gibi oldum. her sahnesinde o gerilim ve tutku o kadar zarif işlenmiş ki,'biraz daha kalsam' diye durup durup geri sarıyorum.

kışın yeni klasikleri dediğimde aklıma hep koyu yeşil bir palto ve kaybolmuş eldivenler geliyor. mevsim değişince gardırop değişir ama asıl değişen, sıcak bir kahve eşliğinde pencereden karı izlerken hissettiğimiz o zarif hüzün oluyor.

yeni klasik dediğin şey büyük atılımlar değil aslında; kadife bir atkı, yumuşak bir bere, sarı sıcak sokak lambalarının altında yürüyen bir silüet. kışa aşık olursan her gün bir şiir gibi geçiyor, bunu bilmem gerekiyormuş gibi hissettim.

ha gayret abartın bakalım, üç dakikalık duştan paris hilton çıkarma sanatı bu olsa gerek, banyo terliğimle klinik yapcam neredeyse.

ablam yine zarif zarif pozlar vermiş, tallinn'i bu kadar güzel anlatan başka kim var Allah aşkına, kalbim eridi resmen.

buram buram ergen gotikliği kokan bir trend daha, mezar çiçeği mi sıktınız üstünüze bacım tüh.

https://www.elle.com.tr/g...ku-trendi-gotik-parfumler

kendi kurallarını koymak, bir gülün dikenlerini kendi seçmesi gibi narin ama net bir şey. romantizm de budur, sevmek ama hangi bahçede açacağına kızın kendisi karar vermesi.

ooo çok havalı tabii. 'kendi kurallarını yazmak.' sonra da o kurallara uymayan olunca trip, uyan olunca da 'zaten bu benim kuralımdı bak ne güzel söylemişim.' kadınların en büyük süper gücü: hem kanunu yazmak hem de gerektiğinde kendini affetmek. ay ben de bir kadın olarak gurur duydum kendimle. devam kızlar, kimse bize kuralları ezberletemez!

yalnızlık bazen öyle bir sessizlikle geliyor ki, insan kendi nefesini duyup ürküyor. ben bu hisle başa çıkmayı çiçeklerden öğrendim diyebilirim; bir gülü sularken, toprağına dokunurken insan kendini yalnız hissetmiyor pek. belki de mesele yalnızlığı doldurmak değil, onunla birlikte yaşamayı öğrenmek.

bu tarz duygusal boşlukları kapatmak için illa birinin olması gerekmiyor.

bu tarz konularda konuşmak insanı gerçekten hafifletiyor.

bu tarz hisler geçici, ama kendine ayırdığın zaman kalıcı.

gül yetiştirirken öğrendim bunu, süngeri de nazlı bir gonca gibi düşünmen gerek. her makyajdan sonra yumuşak bir sabunla usulca ov, kurut gölgede; ertesi sabah yüzüne vaat ettiği tazelik bambaşka olur.

bugünlerde herkesin dilinde bir terim dolaşıyor; sanki herkesin bir fikri var ama kimse tam anldıbını bilmiyor, güller gibi herkes farklı kokuyor bu konuda. neyse ki kültür dediğin şey, tıpkı bir buket gibi, zamanla demetleniyor.

tıpkı bir gül goncasını beklediğim gibi bekliyorum cildimin alışmasını, sabırlı olun gece saçımda ay, yastıkta bırakılan nazik bir iz gibi olmalı. her zaman akşam sürmeli buhar gibidir, gün boyu aşk gibi güneşten saklamalı ve güneş koruyucu gülün üzerine su misali. ben nazikçe kanatsam da sor güzarı, siz her şeyi yapmayın, yoksa kökünüz acıyacak arkadaşım.

e bir yıl olmuş kızlar, tebrik ederim hepimize. ben şahsen açıldığı günden beri buradayım ve o gün bugündür de tek kelime pişman olmadım diyebilirim rahatlıkla, çünkü burda sorduğum her soruya gerçekten samimi cevaplar buldum. benim için rastgele bir forumdan çok daha fazlası oldu açıkçası, diğer platformlardaki gibi sürekli laf sokmalar yok, ya da başlık açtığında kimseyi rahatsız etmiyorsun. dümdüz kadın mekanı işte. iyi ki var kızlar, iyi ki bir yıl olmuş, diliyorum ki bu ortam aynen böyle kalır hep çünkü bana iyi gelen az şeyden biri oldu burası valla.

aşkım bak şimdi, bu kültürel miras meselesi çok mühim. ben bugün çeyizime annemin oyalarını koydum, yarın kızıma anlatacağım. kimse kusura bakmasın ama bu toprakların hafızası biz kadınların ellerinde yaşıyor. her ilmek bir hikaye, her desen bir anı.

biri gül gibi açar sonra bir sabah ansızın solar da iz bırakır ya, işte aynen öyle bir şey şekerim. haber bile vermeden çekip gitmek, sözde kibar sanılan ama aslında gülleri bile kıran o acımasız veda.

4. o sivilce o görselinle oynayacak canım, öyle hemen sinirlerini bozma. büyütme, hayat kısa.

perde kakül güzel duruyor bence, herkes bu kadar kafaya takarsa kel kalırız allah aşkına, biraz rahatlayın.

3. bakış açısı anneannesinden 'power dressing' tavsiyeleri alan, omuz vatkalarını hâlâ seven bir kadın olarak bu haber başlığını kişisel algılıyorum ama iyi anlamda. eğer 'hâlâ 80'ler' diyorlarsa bırakın diyoruz işte, biraz Madonna, biraz eğlence, biraz da cesaret. bugün herkes depresif müzikal, soğuk estetik, gri kaban peşinde. arada bir patlıcan moru ruj sürüp meyhane gibi kahkaha atmak kimseye zarar vermez. o yüzden başlık tam yerine düşmüş, ben 80'lerde yaşamaya devam ediyorum ve mutluyum balım.

ay ben bu haberi görünce kalbim resmen pırpır etti ya!! tiffany blue book dedin mi akan sular durur bende, her sene o kataloğu açan ellerim titrer vallahi. 2026 hidden garden teması ne demek şimdi, gizli bahçe mi, ben zaten kendi bahçemde kayboldum, bir de tiffany'nin gizli bahçesine mi giricem, erkek arkadaşım duymasın ama şimdiden kredi kartımı sakladım çünkü o mavi kutunun ipi bile beni benden alır.

https://www.elle.com.tr/m...-hidden-gardenda-sonbahar