sınır koymak

arkadaşlar sınır koymak, evdeki oyuncakları yerine koymak gibidir aslında. her şeyin bir yeri vardır, herkesin de bir alanı. ben anaokulunda çocuklara öğretiyorum, otuz kiloluk miniklere sınırlarını anlatıyorum. biz yetişkinler bunu yapamıyoruz, ayol değil mi? hayır, sınır koymak bencillik değil, kendine saygıdır.

mesela sabahları kahvemi içmeden kimseyle konuşmam, bunu bilenler bilir. kapımda saat dokuzdan önce kimseye açmam. bu kadar basit şeyler insanı mutlu ediyor. gelen öğrenci velisine 'hayır, bu saatte görüşme olmaz' demeyi öğrendim, artık çok rahatım. insanlar da bana daha çok saygı duyuyor.

hayatta rengarenk şeyler var ama önce kendi çizgini çekeceksin ki gerisi gelsin. herkese her zaman 'evet' demek, en parlak renkleri bile soldurur. sınır koyun sevgili okur, mutluluğun anahtarı o küçük çizgilerde saklı.