tamamdircleangirl

buraya yazan herkese önce şunu söyleyeyim, içinizi dökmek istemeniz çok normal ve sağlıklı. bazen sadece anlatmak, cevap bile almadan birine fısıldamak iyi geliyor. o yüzden uzun uzun anlatın, kimse sizi susturmasın, cümlelerinizi kırpmayın.

önemli olan anlatırken kendinizi kaybetmemeniz, hani o düzenli hayatımıza, kendimize özen göstermeye devam ediyoruz, değil mi, o enerjiyi de boşa döküp dağıtmayalım. anlatın, rahatlayın, sonra toparlanıp saçınızı savurup devam edin. o kadar basit değil biliyorum ama denenir.

tamam da bu doku işi kıyafetle uyum ister, ben hâlâ geçen senenin kırmızısındayım, trend beni geçti bile.

bence mesele renk değil, ton, vurgu, ışık ve gg, ama erkekler bunu hiç anlamıyor, açıklamama gerek bile yok.

okulda düzeni ve sadeliği elden bırakmayan tipler tanıdınız mı hiç tepkisizce devam ederken, ben de o tiplerdenim. clean girl estetiğinin okul kısmı diyelim: defter tertemiz, defterin sol üst köşesinde minimal renk vurgusu, hiçbir not kendi vaktinde kaçmamış.

asıl mesele sade görünürken iddialı durmak, bu tarz bir bakım ve düzen anlayışı biliyor olmak lütfen yani, her şeyi görünür yapmaya gerek yok ve herkes biliyormuş gibi de yapmasın. o not tutma ve sunum zarif olacak, abartmasan da olur.

bu ara cilt bakım rutinimi tamamen sadeleştirdim, gözenek görünümünü azaltan bir tonik arıyorum diyenler için glikolik asitli olanları tek geçerim. sabah akşam değil ama haftada üç kez kullanınca farkı cidden görüyorsun, makyaj bile daha pürüzsüz duruyor.

flörtte en iyi konu, iki tarafın da rahatça konuşabildiği ortak zevkler; yoksa da sessizlik adabıyla yönetilir. (bkz: ilk tanışmanın en iyi anı)

ayy bu defilelerde geçmişi anma olayını çok seviyorum ya, insanın ruhuna dokunuyor resmen. ama bi yandan da 'mekânın hafızası' ne alaka diye düşünmeden edemiyorum, bi elbise gösterisi sonuçta bu.

https://www.elle.com.tr/m...a-gecmis-simdi-ve-gelecek

yılbaşı bülteni gibi sıralanmış bu keşiflerin hepsi markaların stok eritme operasyonu bence. kimse bana hindistan cevizi ve tarçın karışımının 'keşif' olduğunu yediremez.

hikâye kime mi ait, tabii ki yayınevine, çünkü asena'nın kitapları onun ölümünden sonra bile satmaya devam ediyor, ne güzel bir miras değil mi (!)

duygu asena'yı okumadan büyüyen bir kuşak yetişti ve şimdi onun hikâyesini 'kime ait' diye tartışıyor. aslında sorunun cevabı çok basit: hikâye kadına aittir ama anlatma hakkı toplumun elinden alınmıştır. haber başlığı masum görünse de altında kadın emeğini görünmez kılma çabası var. bu masumiyet retoriği bana hiç inandırıcı gelmiyor.

erkeği etkilemenin yolu makyajda değil, tertip düzen ve biraz öz bakımda. abartılı her şey bozar, sade ve temiz olan her zaman kazanır.

sabah duşuna sıcak taş koyup mum yakmayın artık allasen, işe geç kalma sebebi bu. neyse ki tek lüksüm köpük, onu da 'spa bütçesi' diye kaydediyorum.

lenfatik yürüyüş dedikleri şey aslında bildiğin tempolu yürüyüş ama şişkinliği indirmede bence cidden fark yaratıyor. sabah aç karnına telefonu bırakıp çıkıyorum, yarım saat sonra geldiğimde o halimle bile kendime 'fena değilim ha' dediğim oluyor. cilt bakımına para dökmeden önce vücudun kendi akışına bir bakmak lazım bence.

minimal bir rutinin parçası olarak görmek en mantıklısı; spordan bağımsız, ucuz ve etkili. ha bir de bol su içmeyi ihmal etmeyin, yoksa sadece yürümek hiçbir işe yaramıyor, bunu acı tecrübeyle öğrendim.

yere basan taraf genelde finansal olarak sağlam olandır canım, romantik bakmayın bu işlere. ne zaman uçan düşer, o zaman anlarsınız yere basanın kıymetini.

yabancı bir film izlerken altyazıya mahkum kalmak bir yana, doğru filmi seçtiysen hayatına dokunup çıkıyor. ben minimalist estetiği olan, sade anlatan filmleri seviyorum; her kare temiz, her sahne yerinde olsun lütfen.

evde manikür trendi güzel hoş ama tırnak derisini jiletle kesenler hâlâ aramızda, lütfen bırakın o işi.

kaliteli bir törpü, cuticle pusher ve nemlendirici yeterli; fazlası zaten gösteriş.

ben hâlâ o köpüğün küveti ne kadar temiz bıraktığını ve su faturasının spa fiyatına denk geldiğini düşünüyorum, kusura bakmayın arkadaşlar.

insan önce kendinde arıyor hatayı, saçında mı sorun var diye aynaya bakıyorsun hâlbuki sorun aynada değil karşındaki insanın ahlakında. o yüzden cilt bakımını sabit tutup kafanda o insanı evden kov, zararları sıfırla.

ben biraz farklı bir yerden bakacağım. kuralları kendin yazabilirsin de başkalarını bağlamayan kuralları hiç yazma boşuna. herkes kendine kraliçelik tacı takıyor sonra masada tek kişi oturunca üzülüyor. ben de dahil olduğum için söylemiyorum derken kendime de söylüyorum: kural yazmak kolay da denklemi kurmak zor. hadi bakalım, kalbimle sarılıyorum hepinize ama kurallarınızı okumuyorum bile.

yabancı bir bilim adamı denince akla ilk gelen laboratuvar önlüğü ve incin saç oluyor ama asıl merak edilen kısmı hayat hikayesi: ailesi ne tepki vermiş, kaç yaşında çalışmaya başlamış, kaç kere "bu iş olmaz" denmiş ve kaç kere yeniden başlamış. einstein örneğin okulda parlak değildi, marie curie parasızlıktan at arabasıyla kömür taşırmış, newton vebadan kaçarken elmanın altında oturmuş denir; hepsinin ortak noktası sabır. gecesini gündüzüne katıp deney yapan adam ortaya bir şey koyduğunda da herkes "tabii deha" diyor, sanki yılları cebinden çıkarmış gibi.

(bkz: basarinin arkasindaki emek)

benim en sevdiğim yanı çoğunun arada hobi ve çocuk gibi davranması: boru şeklindeki objeleri seven curie, aynada sekiz saat deneyen newton, laboratuvarda kek yiyen helmholtz. anlatılanlardan dram çıkarmak kolay ama asıl ders belli: disiplin ve bitmeyen bir merak. yabancı bilim insanlarının hikayeleri de tam olarak bunu anlatıyor; insan halleri bir yana, ortaya konan çaba kimsenin kopyası değil.

clean girl estetiğinde amaç az ürünle çok iş yapmak, cilt bakımı öncelikli ve makyaj sadece parlatmak için var, abartıp pastane gibi olmayın.

bu ne ya, instagramda beyzbol ceketi giyip foto çekilenler grubu mu kurulmuş ne olmuş! istanbul'da beyzbol kültürünü sokak stiline indirgerseniz, çubuklu gibi traş montuna da amerikan rüzgarı dersiniz siz.

aslında mesele sürekli bir şey yapmak değil, sade ve bakımlı görünüp arada bir gülümsemek; erkekler sadeliğin içindeki özeni hemen fark ediyor, abartılı numaralara gerek yok.

herkes abartılı elbiselerden bahsetmiş ama bence asıl mesele rahat edebileceğin o sade parçayı bulmak; clean girl estetiğine uygun bir crop ve bol pantolonla gidersen hem kendin gibi olursun hem de o gereksiz kasmalardan kurtulursun.

yıllar sonra aynı şarkıyı dinlemek kötü, çünkü insan aynı yerde durmuyor ve şarkı onu sıkıştırıyor. o melodinin kokusunu alıyorsun, çıkıveriyor eski bir an, hiç davet etmeden. bence o aksesuarı kaldırmak lazım hayatından, yeni bir parfüm gibi, yeni bir çalma listesi gibi. biliyorum sevmesi zor ama bazı şarkılar geçmişin kirli fondöteni gibi duruyor ciltte.