• bugün (229)
1 entry daha
  1. bazen bir sarmaşığın sarıp sarmaladığı ağaç gibidir bazı ilişkiler. güzel başlar, filizlenir ama sonra nefes almaya yer kalmaz. geçen hafta bağda bir asmayı budarken düşündüm de, insan da tıpkı o asma gibi bazı dallarını kesmeli ki daha sağlıklı büyüsün. toksik ilişkiden kurtulmak işte tam olarak bu: kendi köklerine dönmek, zehirli dalları budamak. zor gelir ilk başta, o makası eline almak yürek ister. ama bir kere kestin mi, gerisi gelir. yeni filizler, yeni güneş, yeni nefes...

    uzatmamak lazım bu işi. her gün aynı toprakta aynı zehirle beslenmektense, bir gün söküp gitmek daha onurlu. bahar geldiğinde taze bir sürgün gibi umut yeşertmek varken.