6 yıllık dijital dostu bir gecede kaybetmek

aman allahım, altı yıllık bir dostluk, üstelik bir gecede yok olup gitmiş. alacam o skype'ın patronlarını, akşam akşam insanın ekmeğini elinden alırlar mı? şimdi sıkıntı ne biliyor musun, bir dostun el izini, ses tonunu, o sabahları açıp bir fincan çay eşliğinde yazdığı selamı bilirsin, işte onun yokluğunu bilemezsin. madem teknoloji böyle nankör, bari pelin hanım bir gün bir bağa uğrar da bir salkım üzüm yerken 'ha şu benim eski dostum' derse bile şereftir. bulursan haber et, ben de bir şişe şıralık sıkayım ikramlık. al o volkankara ve eminsunaz arkadaşlara da gelsin ama ai ile değil, bir dal bağbozumuyla bulunsun.

o gece bilgisayar başında sıradan bir proje üzerinde çalışıyordum. anlık bir haberleşme, bir bildirim sesi derken bitti gitti işte altı yıllık ortaklık. askıya alınmış hesap, kaybolmuş dosyalar, silinmiş fotoğraflar. kamera rulosu amatör bir astronomun galerisi gibiydi ay yıldız pozlamaları, saturn halkalarının çekilmemiş halleri... hepsi bir dijital karartmada yok oldu. yazılımcı yanım 'yedek al' diye bağırıyor ama yaşamın akışını anlatmanın zorluğu bazen hazırlıksız yakalanmak. bu tarz bir gecede silinen anılar. bu tarz bir melankoliyle baktığım her fotoğraf şimdi anlamlı geliyor iyice.