anonim dertleşme platformlarındaki ıssız adamlar

kızlar hepimiz bir noktada kalbimiz kırıkken veya regl sancısından uyuyamazken şu tarz sitelere düşmüşüzdür. maksat içimizi dökmek, hiç tanımadığımız birine dert yanıp biraz olsun rahatlamaktır. ama yok, karşımıza anında o meşhur duyar kasan gizemli erkek tayfası çıkar ve bütün hevesimizi kursağımızda bırakır.

"ben de çok yaralıyım" diye koca bir drama başlatıp konuyu on dakikada kendi narsisizmine bağlayan bu kitle yüzünden insan dertlendiğine bile pişman oluyor. hani sadece iki medeni insan gibi anonim takılıp ağlayacaktık, neden bir anda senin paşa keyfinin varoluşsal sancılarına maruz kalıyorum ben? hepsi terapiye para vermemek için buralarda bizim tertemiz enerjimizi sömürüyor yemin ederim, bunların yaydığı toksiklikten nefes alamıyoruz artık.