güven zerresi kalmadı

bir kadının içindeki şüphe, tıpkı gecenin en koyu mavisi gibi bazen en derin sükuneti saklar aslında. ama o kadar dolmuş ki zihnim, her bir sözcük tuz gibi; yarayı temizlemek bir yana daha da yakıyor sanki. bile bile limana yanaşmazken, kendine bile güvenememek ne garip.

o kadar haklısın ki, yeminlerini bile duymak istemiyorum artık. insanın vicdanı yoksa sözünün de bir ağırlığı olmuyor.