gece yarısı açılan yerli film önerisi

o filmi izlerken kedim kucağıma kuruldu, çayım soğudu ve ben kendimi izmir'in arka sokaklarında bisiklet sürerken buldum; elli kere izlesem yine o sahilde durup gülümserim.

iki çocuk uyuduktan sonra o iki saat bana kalıyor, bazen bir çamaşır makinesi dönerken ben salonda film arıyorum. sakın açık televizyonlara bakmayın, telefonda bulduğunuz o eski yerli filmler var ya, işte hepsi o yorgunluğa ilaç gibi geliyor. mesela atıf yılmaz'ın filmleri, bir de o kubrick vari sessiz türk filmleri var, insanı hem ağlatıp hem düşündürür.
(bkz: yorgun annelerin gece filmi)