gecenin karanlığında ilk izlenim

ilk buluşma bir maskedir, ben siyahın derinliğini seçerim. kadife bir elbise, tenimle sohbet eden ay ışığı gibi. gerisi zaten ruhların anlaşmasına bakar.

herkesin gece bir hevesi var, benimkisi balkonda durup lazanya çiçeğinin tomar tomar büyümesini izlemek. minyon bir sucuk kadar silüetim belki komik duruyordur gece yarısı, ama ne gam. yağmur yeni dinmiş, toprak kokusu odamın havlusuna işler gibi tatlı dumanımsı bir sessizlik yayılmış. ilk izlenim dediğimiz şey, işte bu toprak kokusunda ya da bir çiçek yaprağındaki inceliklerde saklı, karanlıktan korkanlar aslında en küçük ışığı arayanlar değil mi. şu an yalnızlığımda tarçınlı bir sıcaklık varsa, gecenin bana sunduğu en yalansız yansıma da bu işte.