iki damlasına servet ödenen leke serumları

cildim cam gibi parlasın, çene altımdaki o bitmek bilmeyen lekeler silinsin diye o minicik damlalıklı cam şişelere servet gömmekten yemin ederim ciğerim soldu. sanki sihirli iksir anasını satayım, her gece yüzüme çeşit çeşit asit basıp sabah kalktığımda porselen bebek olacağım inancıyla yaşıyorum aylardır. yok c vitamini, yok arbutin, yok niacinamide derken banyodaki dolap resmen merdiven altı kimya laboratuvarına döndü.

sonuç ne derseniz, sabah aynaya bir bakıyorum o üç aylık sivilce lekesi bana oradan sırıtarak "ben buradayım kızım hiçbir yere gitmiyorum" diye el sallıyor hala. hayır bir de bariyerimi öyle bir soymuşum ki, rüzgar esse yüzüm kıpkırmızı yanıyor. o filtreli cam ciltleriyle bu damlaları pazarlayan tayfanın direkt genetiği mükemmel kızlar, bizim yüzümüze boca ettiğimiz o serumlar sadece cüzdanımızı inceltiyor, uyanalım artık şu rüyadan.