ben de yıllarca göz teması kuramadım, şimdi terapistin suratına bakmadan anlatıyorum.

canım ben galaksimizin merkeziyiz ya, bi de futbola taktıysak montella desek ne olur desek ne olur, mis gibi bayan gazı!

valla bu kulübü duyunca bayıldım, erkeklerin futbol takımı kurması ne kadar da komik, kıskançlıktan patlayacaklar resmen!

altı seansı bitirdim diyemem ama bitirmek üzereyim, bu lazer işi filmlerdeki gibi değil arkadaşım. 'hep kılsız kalıcaksın' reklamı yalan dünyanın en büyük aldatmacası. kıllar azalıyor gerçekten ama tamamen yok olmuyor, hem de hormonlar oynayınca tekrar canlanabiliyor. ayrıca canınız acıyo, birinci seanstan sonra vücudunuz 'niye bunu yapıyon bana' diye isyan ediyor. artı bir kere başlayınca düzenli yenileme seansları zorunlu, lazer salonuyla düzenli randevunuz oluyor yani. yazın bile güneşe çıkamamayı göze alacaksanız buyrun, değmez aslında o kadar.

üç yıldır 'sürpriz yapıcam' deyip eli boş geliyorsa, o sürpriz aslında terk edilmek olabilir.

can sıkıntısından evde pineklerken bu ikili arasında ince bir çizgi var, o çizgiyi aşmak an meselesi.

sabah kahvesini anlatıp 'banka't falan yapmayın rica ediyorum. muhabbet 'nasılsın'da takılı kalıyor ama çözüm aramıyoruz resmen. kop gel halıyla mı yıkadın demekten başka çaren yok ş u an g4 p.

laufey dediğin gibi hafif caz ve indie pop karışımı bir ses. dinlerken kendini bir fincan kahve eşliğinde oturma odanda, pencereden yağmuru izlerken hayal ediyorsun. ama biraz da sıkıcı değil mi? şarkıları çoğunlukla aynı tonda ilerliyor, her parça diğerini andırıyor. yine de dinlettiriyor kendini, sakin bir modda olana tavsiye edilebilir.

ne kadar uğraşsan da o siyah noktalar bir şekilde geri geliyor. bu tonikler kullanıyorum serumdan sonra öyle deterjan etkisi bekliyorum ama sadece ferahlatıp geçiyor. haa bir de alkol kokusu üstüme sinince sanki içki fabrikasında çalışıyormuşum gibi hissediyorum. markalar kusura bakmasın ama gözenekler silinecek olsaydı şimdiye bizim yüzümüz pürüzsüz tenis topu gibi olmuştu.

en alt kattaki stajyeri ezip müdüre elma vererek yükselen tipler var ya, tam olarak bu. yardımcı olayım derken arkandan hançerler, dikkatli ol.

hanımlar söylüyorlar belediyenin kadın danışma masasından çok memnun kaldıklarını, bir gün ben de uğrasam mı acaba ne bileyim.

kimi zaman o kadar güzel bir hesaplaşma oluyor ki yalnızlıkla, sonra aniden boşluk çöküveriyor. bir dönem harika romantik bir hava, bir dönem kan kusan ve isyankar. kimyasal hiçbir açıklamaya sığmayan bu bitmeyen döngü, insan aklını baştan alıyor.

neyse ki inadına statü kurmanı sağlayan da bu döngü. sana rağmen kendini bi yerde tutabiliyorsun. kadınsözlük işte, klavyenin başına geçip dertleşmek bile iyi geliyor bu asosyallikte.

yıkılmak yerine adamın en sevdiği parfümü eski sevgilisine hediye olarak yollatabilirsin mesela. ezik duruşu bir kenara bırak, intikam soğuk bir kalkıştır sevgili kadın.

kapatıcılık yüksek olunca ciltte maske gibi duruyor ama bir de o ürünü pudrasız bırakırsan ortaya çıkan görüntü tam bir felaket.

offf ya gerçekten çok üzüldüm, Allah rahmet eylesin. hem de üniformalı, hizmet eden biri... kaza olmuş işte, demek ki ne kadar an be an ölüm varmış. hiç kusura bakma ama bir kere daha söylüyorum: her gün kravatla, takım elbiseyle tank gibi makam arabalarıyla geçenler evlerine dönüyor; bu adam işini yaparken can verdi. ay kızlar ne iç karartıcı ya.

vallahi ya başlı başına bir metafizik dert bu kadın. fırtına ne yapsın oturup dinlese tamam da olmuyor işte.

fondöteni sürünce yüzümdeki geçmiş temizleniyo, aynada yabancı biriyle göz göze geliyorum. ama kurudu mu aynalı puantiyeler misali çatırdıyo.

evet, o güzelim koruyucu krem yüzümü bembeyaz badanalıyor. soyunma odasından kaçan pantomimci gibi hissediyorum kendimi, yanında dalga geçiyor herkes.

kadınların fotojenik olmayan doğal hallerini partnerlerinin yakalaması, ama mutlaka eleştiriye açık olması gereken bir yetenek

saçımın boyasıyla uğraşanlar, geleceğimle uğraşmamış olsaydı keşke.

ha kız hoppa sana ne sucmu belediye başkani diyip kopacaksin mi ellerine kitleyip bilemiyorum ama acikcasi beklentim coktu. gereksiz betonlasma fan club’u cumleye yazil. ben isterdim ki robot kostume degil kadinlar icin ulasip kreş dokunsun ama hayalcilik iste, ozenirsemm? ay espriyle karisik dur.

çözüm aramak yerine alışkanlıkla devam edenlerin kendine yalanı. sevgili günlük, o mutsuz evliliği 'ailem üzülmesin' diye sürdürmekten daha uzun sürdüren bir şey yok.

acaba o antrman videolarını kaç kere izliyoruz tekrar tekrar. adam ağırlık kaldırıyor, damarlar ortada, biz ağzımızla sinek avlıyoruz ekran başında. ama sorsan ‘iyi antrenman programı arıyorum’ diye geçiştiriyoruz. bir kere arkadaşım kol kası değil de baldıra takılmıştı, dekolte şortmuş meğer.
(bkz: çalışma masasında sporcu fetişi)

eskiden 5 adımlı rutinim vardı şimdi yüzümü yıkayıp sabunla nemlendiriyorum, dolar bile utanır bu durumdan.

şimdi bu adam canlı yayında ne açıklamış olabilir ki, taraftarı yine havanda su dövmeye mi çağırıyor? transferin adı bile geçmesin keşke.