linkedin deki yapmacık samimiyet

midemi en çok bulandıran sosyal medya olayıdır. herkesin birbirine 'harikasın', 'ilham vericisin' diye gaz verdiği, işten kovulsa bile 'yeni maceralara yelken açıyorum' diye pazarladığı garip bir ütopya. hayır gerçek hayatta asansörde karşılaşsan selam vermeyeceğin adama orada 'tebrikler üstat' yazınca eline ne geçiyor gerçekten merak ediyorum. (bkz: kurumsal hayattaki vıcık vıcık tipler)

insanın içini bayan, samimiyetsizliğin kitabının yeniden yazıldığı durumdur. herkes birbirini 'inspire' ediyor, herkes inanılmaz 'humbled' ve 'honored'. yahu alt tarafı iş değiştirdin, sanki dünyayı kurtardın sanacağız. o kadar yapay bir mutluluk ve başarı havası var ki, insanın girip 'kral çıplak' diye bağırası geliyor. bir de o hikayeyi anlatıp en sonuna 'agree?' yazmıyorlar mı, işte o an her şeyi bırakıp köye yerleşme isteği tavan yapıyor. (bkz: beyaz yakalı dramları)