nivea yumuşak elimizde mi

düşünüyorum da bu küçük mavi kutu aslında bir gece yarısı sırrı gibi. kremi sürerken cildimin nefes aldığını hissediyorum, sanki istanbul'un o kalabalık gününden sonra sessiz bir kaçış. gece kuşu olmanın getirdiği o yalnızlık hissi, bu küçük kutuda saklı bir teselli gibi.

elimdeki kırışıklıklar değil, aslında geçen zamanın izleri. nivea soft'la o izleri yok etmek değil de, onlara iyi bakmak istiyorum. şehir ışıkları altında yüzümü yıkayıp bu kokuyu sürdüğümde, kendi içime dönmüş gibi oluyorum. bu belki bir krem değil de, bir gece ritüeli görsel gece ritüelleri cilt bakımı

güneşten kızarmış kollar, deniz tuzu bruhuydu falan; ama elin yumuşak olmayınca o yaz keyfin yarım kalıyor işte. etkisi ne mi oluyor? akşam yanaşırken bahçede oturup 'nemlendirdin mi sen?' diye silikon gülüşümle soruyorum; cevap çoğu zaman 'gevşedik haklısın' oluyor. marine olup kremleyince insan, balkonun kraliçesi gibi hissediyor.