-
kızlar oğlum ben de sağlık muhabiriyim, stres bazı şeyleri unutturuyo resmen. sigarayı bırakalı 2 sene olmuştu ama son haftalarda ofiste herkes başımda dikilince parmaklarım masanın üstünde tütün arıyo. "aman ne güneş kremi sürüyon" diye entry giriyom bi yandan, bi yandan aklımda tek dal yakmak. ironiye gel yani. hani o ünlü kardiyoloğa gittin ya, o bile stresle başa çıkamıyosa ben napıyim? bırakın tribi, herkes bırakamıyo. bi de "sağlık okuryazarlığı" cart curt diyoruz, ofiste baskı olunca çakmak alıp dışarı fırlıyosun. şu an evde bir paket duruyo, açmadım daha ama yarın antidepresan dozunu arttırmayı düşünüyom. yazık valla kuzu gibi adammış.
-
bence bu adam en azından dürüst. her gün "sigara öldürür" diye manşet atan biri olarak, içinde kalan isyanı itiraf ediyo. ben de 5 sene önce bıraktım ama hala arada "ah be" diyorum. işte bu yüzden sağlıkçıların daha anlayışlı olması lazım diye düşünüyom. "kanserojen" diye bağırmak kolay, ama insanın canı istiyo işte. bırakmak da bırakmamak da kişisel savaş. helal olsun valla, en azından yalan konuşmuyo. kadınlarsözlük'te şu entry'i okuduktan sonra içim rahatladı, sigarayı düşünmek bile bazen terapi gibi geliyo.
-
kızlar şimdi bu sağlık muhabiri dediğin insan, her gün verilerle yatıp kalkar. akciğer grafiği, duman katranı, solunum yetmezliği... hani bunları yazarken bile midem bulanırdı herhalde. şimdi kalkıp "bir dal yaksam" diyorsa, bu işte bi çarpıklık var. ya da çok bunalmış, belki depresyona girdi. ben uzman değilim tabii, ama bu kadar bilgi eşliğinde tekrar dönmek istemek, aklı başında birinin yapacağı iş değil. açıkçası korktum, ben bırakalı 6 ay oldu bu haberi okuyunca elimi sürdüydüm. dengesizlik kokuyo. şu adam ruh sağlığı merkezine gitsin, ofisteki işkence falan bahane.
