toksik manitayı sessizce çöpe bırakmak

kızlar cidden inanamıyorum o kadar zaman o narsist asalağın kahrını nasıl çekmişim. adam resmen gençliğimi ve yaşam enerjimi vakumlamak için gönderilmiş bir ceza gibiydi. her tartışmada zeytinyağı gibi üste çıkmalar, manipülasyonlarla sürekli beni suçlu hissettirmeler falan... hayır sanki bulunmaz hint kumaşı haspam, alt tarafı annesinin sürekli pışpışladığı, empati yeteneği sıfır olan yetişkin bir bebek.

şimdi arkama yaslanıp bakıyorum da, o engeli bastığım ve hayatımdan şutladığım an gelen ferahlama hissini hiçbir pahalı terapiye değişmem. yemin ederim stres gidince cildim bile güzelleşti, gözümün feri yerine geldi. size en büyük tavsiyem; midenizde kelebekler uçuşuyor sandığınız şey aslında bildiğimiz anksiyete kriziyse eşyalarınızı toplayıp arkanıza bile bakmadan kaçın. bırakın kendi ezik komplekslerinde tek başına boğulsun paşamız.