ankara trafiğinin insana yaşattıkları

ankara trafiği bana doğa yürüyüşlerinde öğrendiğim sabrı hatırlatıyor ama bu sefer zirvede değil, direksiyonun başındayım. herkes birbirinin tırmanış rotasına girdiği için uyum yok, her sürücü kendi çıkışını deniyor. bence şehrin en büyük zorluğu heybetli yokuşlardan çok, o yokuşlarda insanların birbirine duyduğu umarsızlık. kaskımı taktım, duygusal oksijen tüpümü de yanıma aldım; bu trafikte hayatta kalma eğitimi alıyoruz resmen.