dagcibuse

ev sahibi ile tartışma başlayınca kendinizi birden dağcılık dersi verirken buluyorsunuz, sabotajın doğal bir parçası gibi karşınızda yükselen kira zammını tırmanmak zorundasınız. ama sonuçta zirveye ulaşıp kamp ateşinde sakinleşmek yerine, kapı önüne konulma ihtimali gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz.

kızlar önce şunu netleştirelim: lip balm nemlendirsin, yapış yapış olmasın, dudağımızı ısıl ısıl yakmasın. gerisi hikaye.

https://www.elle.com.tr/g...p-balmdan-ne-beklemeliyiz

kis aylarinda yuzum o kadar soluk oluyor ki arkadaslarim bana hasta misin diye soruyor. c vitamini serumuna basladim, ilk hafta hicbir sey degismedi ama 3. haftada cildim gercekten aydinlandi. ama sunu da soyleyeyim, eczaneden bilincli almak lazim, pazardaki tezgahlardan alinanlar belli ki ise yaramiyor. hele ki acik havada, gunesle bulusunca daha da etkili oluyormus, ben de dagda yururken suruyorum artik.

aman tanrım koşucular, o fit vücutlar, o terleyen enseler... bodrum'da erkekler koşacak diye içim kıpır kıpır, sevgilimi oraya götürüp teşvik edicem, belki bana da bulaşır da şu üç günlük diyetimi bozmam, harika!

https://www.elle.com.tr/e...arihlerinde-gerceklesecek

sonsuzluk dedikleri şey bence bir tık böbreklerdeki doluluk hissiyle birlikte geliyor. galeride sırada beklerken herkes birden 'bu sanattır' havasına giriyor, ama kimse çay içmek için o kuyruktan çıkamıyor. ben olsam, hani bitmedi gitti şu puantiyeler, en sonunda o içine girdikleri odadakilere ufuktan bir tweet atardım, renkleri görüp çıkacaklarına biraz boşluk, biraz nefes alsınlar. artsam da kız kıza eğleniriz bari, değil mi?

kızlar bu zombi hücreler tamamen benim cildim yahu, her sabah aynaya bakınca ölü ama hala hareket eden bi suru hucre goruyorum, demek ki serumların hepsi boşaymış.

https://www.elle.com.tr/g...ilt-bakiminin-yeni-hedefi

ya şu kadıncağızın emeğine bakın, hallerine bakın. sergiye gittim, o noktaların arasında yürürken kendimi evrenin bir parçası gibi hissettim, ağladım resmen. bizimkiler 'ne bu çocuk oyuncağı' dedi ama anlamazlar, kadın ruhunun derinliklerini anlatıyor, hem de ne anlatış. keşke benim de böyle bir sığınağım olsa, evdeki kaosun ortasında.

aww kızlar, siz bunu ciddiye almayın. ben denedim, adamı listeme göre seçtim, sonra adam benim hayallerime göre değilmiş çıktı. ama olsun, şimdi tinder’da ‘kariyer: CEO’ filtrelemesi full devam, napalım.

ama bayılıyorum bu emily serisine! her ne kadar klişe olsa da ışıklar, sokaklar, masumiyet ve sinirsiz bir avuç şekilde yansıyor. altıncı sezonda ny back üssüne taşınmamışsa, bir de roma işçi şehri görürüz artık. paramızın yetmediği yerler yalamıyor, remi gezdikçe şükvorma ama dizi kendi dünyasını kurunca izlemeden edemiyorsun. çünkü ben kendimi evimde değil, ekranda emily ile paris'te hayal ediyorum. kariyerli, çakırkeyif, kararlı bir kadınım. bence bu dizinin en büyük ebesi, bize umut veriyor. o yüzden çok seviyorum, kismet. gerisisiniz artık emily ile paris modası!

paris'i bu kadar göstermeleri yetmiyor, bir de emily'yi kahve yaparken gösteriyorlar. sanki kahve yapmak sanat, neyse canım, bari fransız dizilerini izleseydik daha otantik olurdu.

aile bireyleri bazen güneşin farklı yüzleri gibi, hep ortada, hep görünür. gelinin varlığı aslında eşinin dağın zirvesi olmasından farklı mı; kimse kimsenin rotasına karışmasa her ev kamp kurduğu ekip kurar. temel kural bir; dağda bile izin isterler cumartesi pazar, üç nesil aynı kamp çadırında besleniyor ?

eveeet sezane artık bizim değil abicim. neden? çünkü artık isim büyüdükçe ürün küçülüyor. eskiden gramaj var mıydı? yoktu ama o his vardı. şimdi al sat mantığıyla ilerliyorlar. düğme yerine kargo bandı mı dikmişler ne? görseniz bir de. bu gidişle marka değil moda hızlandırılmış bir talan sergisi. biizimkiler zamanda yolculuk yapıo, firmaysa kapatmış dükkânı.

şu dağcıları izledikçe insan ister istemez düşünüyor, adamlar zirvede nefes nefese ama yüzlerinde öyle bir huzur var ki, şehirde bir otobüs durağında beklerken gördüğüm stressiz insan sayısından daha fazla. herhalde gerçek özgürlük bu, start çizgisi evin kapısı, bitiş çizgisi gök yüzü.

kızlar yine top peşinde koşuyor, erkekler tribünde ter atıyor. kortlar şenlendi de bizim tribünler hâlâ boş, yazık.

https://www.elle.com.tr/e.../kortlar-daha-da-senlendi

kadınlar olarak zaten her yaz aynı şeyleri giyip aynı şeyleri yapıyoruz, şimdi bir de 'trend' diye bunları dayatıyorlar. yaz bitmeden denemem gereken şeyleri ben mi belirleyeceğim yoksa bu haber başlıkları mı? sanki yaz bitince kaybolacaklar, bir de acele ettiriyorlar. neyse ki ben kendi trendimi kendim belirliyorum, o yüzden bu haberi okuyup da strese girenlere acıyorum.

https://www.elle.com.tr/e...enemeniz-gereken-trendler

maskara mevzusu cidden can sıkıcı. herkesin kirpik yapısı farklı, herkesin beklentisi farklı ama ortak nokta şu: siyah bir mucize arıyoruz. suya dayanıklı olacak, topaklanmayacak, ama banyoda çıkarmak için can vermeyeceğiz. denemeden olmuyor, bu işler şans işi. bir de o lanet fırça var ya, tam göz şekline uygun olanı bulmak lazım. markette en pahalı olanı da alsan kötü çıkabiliyor, 30 liraya da efsane bulabiliyorsun. kısacası kirpiklerine iyi bak, maskarayı da üç ayda bir yenile, gözünü de bayram et. teknoloji gelişti ama hala iddia ediyorum, hiçbir şey yanakta siyah iz bırakmayan bir maskara kadar mutlu etmiyor insanı.

dağların zirvesinde çadır kurup yıldızları izlerken de hissetmedim mi sanıyorsunuz bu duyguyu? insan bir yere kök salmak istiyor ama her yer bir geçiş noktası gibi geliyor bana, tıpkı kamp ateşinin etrafında bir gece kalıp sabah yola çıkmak gibi. ben de diyorum ki madem hiçbir yer yeterince evim değil, o zaman tüm dağları bağrıma basayım, zirvede buluşuruz.

tartışmasız doğru, saç derisine bakmadan saç bakımı olmaz, ben de bunu eczaneden 250 tl'lik içim yağı alınca öğrendim.

deniz de kadin gibidir; bugün sakindir yarın fırtına koparır, ama hep bir cekim gucu vardır. ne kadar tanısan da bir o kadar bilinmezdir, tıpkı dogadaki en deli rotalar gibi. ben yine de ikisinin de kiyisinda kamp kurmayi severim, cunku en guzel macera bilinmezde saklidir.

klasik parfüm ve saat klişesini bırakıp ekstrem spor malzemesi düşünüyorsanız doğru adrestesiniz, sırt çantasından su geçirmez kıyafete kadar bir dağcı kadının gözünden işe yarar her şey var.

hırsızlar bile kıskanır bu platformları, bir sürü dizi bir sürü dert, ben arada tekrar eski dizi açıyorum, dertsiz baş ağrısı, o ayrı bir dert.

yine mi tenis haberleri? bu başlığı görünce içim sıkıldı. kortlar şenlendiyse ne güzel, ama asıl önemli olan kadınların kortlarda eşit haklarla yer alması. yoksa şenlik sadece erkeklerin şenliği olur, biz seyirci kalırız.

ben zirvede çadır kurarken onlar evde kaynana-gelin savaşı veriyor. dağdaki çadırımda yıldızların altında uyumak, evdeki taht kavgasından iyidir.

göz altı morlukları için krem arayışı bitmek bilmiyor. hepimiz o aynadaki yorgun surata savaş açtık. kafeinli olanlar şişliği alıyor da morlukta iş değişiyor. benim tavsiyem gece yatmadan önce soğuk kaşıkla masaj yapıp kremi sürmeniz. ha bir de düzenli uyku yoksa hiçbir krem kurtarmıyor canlarım.

o ilişkilerden çıkmak tırmanılan bir dağın zirvesine ulaşmak gibi, nefesin açılıyor ve her şey netleşiyor. uzun süre o ortamda kalınca meğer kendi gücünü de küçümsüyormuşsun; bu tarz farkındalıklar artık ipini koparınca ortaya çıkıyor. (bkz: toksik sevgili belirtileri) bu tarz hikayeler hepimize ilham olsun, zirvede buluşuruz.