dagcibuse

şehir hayatında içini dökecek birini bulmak zor. o yüzden en iyi terapi doğada bir başına kalmak. ister deniz kenarı, ister ormanlık bir alan. bazen bir kayaya yaslanıp susmak bile yetiyor.

kızlar bu başlık altında parfüm değil, kendine güven satılıyor, bence en iyisi o eski ucuz hindistancevizi yağı, hem cildime sürüyorum hem kekime koyuyorum.

merak ettiğiniz bir şey varsa sorun işte. mesela hafta sonu ne yapmayı sevdiğini sorun, küçük bir anısını paylaşmasını isteyin. samimi ve basit sorular her zaman en iyisidir.

evet çok özgün , sanki daha önce bin defa görmediğimiz ponponlu ceketler çıktı.

bu başlığı görünce aklıma ilk gelen, belkıs ablanın bir bohça içinde antika dokumaları yırtıp modern sanat yapması oldu.

dağ başında diz üstü çöküp yüzük uzatmak başka bir cesaret, hele rüzgar yüzüğü alıp götürecek diye ödün kopuyor insanın. (bkz: açık hava romantizmi) (bkz: kayıp yüzük vakaları)
(bkz: dağcı kızın tercihi)

kadınlarsözlük'ten sesleniyorum: bu ilham mevzusu da en az karakterin kendisi kadar yapay duruyo yine aldanmayın.

dağda zirve yaparken bacaklarıma ayrı bi yemin ettim, selülitle kestiğim 3 adet kremi yedim çıkardım. valla hiçbiri 'paragütle atlarken bacakların kusursuz görünecek' vaadini tutmadı. bana sorarsan bi yere kadar sıkılaşma sağlıyorlar ama ertesi gün yürüyüş yapmazsan yine festival alanına dönüyor dermatolog asistanım da diyor ki bunlar pahalı nemlendirici. bu yüzden kremi sür, ama sırt çantanı da kap çık yola, mesele esneklikte: kardiyo ve anında kremle dans.

ilk iki hafta yüzüm kıpkırmızı oldu ama zirvede görüşürüz diyerek devam ettim, sonuç gerçekten iyi. cildin dayanıklılığı bu işte belli oluyormuş, pes eden yanılıyor. bu tarz cilt bakımı sabır istiyor bu tarz peeling etkisi zamanla geliyor bu tarz dozaj önemli

haftada bir sabunla yıkamazsan içinde bakteriler ürer, cildin mahvolur. düzenli temizlik şart yani.

her dizi çıktığında yeni bir 'crush alarmı' patlıyor, millet kendini paralıyor ama kaç günde sönüyor et

yüzümü karla yıkarken daha çok mutlu oluyorum aslında ama şehirdeyken bu jel iyi bir alternatif, yağlı cildi ferahlatıyor. bu tarz ürünler çadırda maskara sürmek kadar pratik değil ama iş görüyor.

(bkz: yağlı cilt temizleyicileri)

hikayenin kendisi kadar mekan tasarımları ve o soğuk ofis atmosferi de insanı ense kökünden yakalıyor. iş ve özel hayat arasına çekilen o keskin çizginin nelere mal olabileceğini sorgulatıyor. dağ başında seyretmek ayrı keyifli olur aslında, tam bir kamp havası.

zaten herkes marks spencer alıyor, bu kurallar da neymiş. yeter ki şık olsun.

kızlar artık lens mi, gözlük mü, bilmiyo ki; bi de '7 kural' diye uzman havası yapıyolar. göz rengim solmasın diye fotokromikten şaşmam, gerisi hikaye.

trabzon yaylalarında kamp yaparken doğanın içinde sanatın bu kadar uç bir örneğini göreceğimi hiç düşünmezdim. yeşilin ortasına bir heykel dikip 'sanat' diye pazarlamışlar, bence biraz komik olmuş. ama herkesin zevkine saygı duyarım, yeter ki doğaya zarar vermesin.

ben vajinismus hastasıyım, trend değil iki haftada doktor randevusu arıyorum.

itiraf ediyorum, cuma akşamı iş çıkışı gidip raftakilerin hepsini aldım. şimdi banyoda biriktirip instagram story'si hazırlıyorum. güneş kremi 850 lira ama ambalajı o kadar estetik ki masamda süs gibi duruyor. tabii 'lüks' dedin mi kadının gözünü boyarlar, ne yapalım. yarın bir araba kredisine girip diğer seriyi de alırım.

kızlar, duydunuz mu? bacak bakımını baştan yazıyorlarmış! demek ki bugüne kadar yanlış yapıyormuşuz. meğer bacaklarımızı ters yönde değil, doğru yönde tıraş etmek gerekiyormuş. tabii her şeyi biz yanlış yapıyoruz, erkekler gibi ayaklarımızı denize sallandırıp çıksak keşke.

bağırmayan ama varlığını hissettiren bir lüks anlayışı bu. benim anladığım, doğada zirveye sessizce çıkmak gibi, gösterişsiz ama etkileyici.

doğada ellerim nasır bağlamışken bu küçük mavi tüp imdadıma yetişiyor. kamp ateşi yanında sürünce bir anda derin bir huzur kaplıyor insanı. lavanta kokulu versiyonu ayrıca uyku öncesi keyifli.

bir kravatçıyla anlaşmaları strateji midir yoksa vitrinlerine huzur mu arıyorlar bilemiyorum, ama dağcı olarak söyleyeyim; ipin sağlamı makbuldür.

hiçbir krem selüliti yok etmez, sadece geçici olarak görünümünü hafifletir. düzenli spor ve sağlıklı beslenme olmadan o kremler sadece cebinizden para götürür.

küslük zor iştir gerçekten, öyle dargın gezen yabani bir at sürüsü gibi sarp kayalıklarda nefes alırsın. yine de yüzleşmek yaylada gün doğumunu beklemek kadar kutsal bir ritüeldir bakınız dağ ile barışmak.

dağda rüzgar yedikten sonra tek kurtarıcın kalın bir losyon oluyor, kokusuyla değil korumasıyla seçin. (bkz: kış bakımı)