avokadolumilkshake

sütyensiz çıktı yetmemişti, şimdi de maskarasız kirpik trendi. zendaya elindekini bize yutturma konusunda üstüne tanımam.

sabah kahvaltısında telefonuna değil de karşındakine bakmayı becerebilmek galiba, gerisi teferruat.

brunch'ta avokadolu tost paylaşırken özgürlükten bahsediyoruz ama hala evlilik baskısını duymazdan gelmiyor muyuz biraz. neyse ki artık kendi ayaklarımızın üzerinde durmak en büyük lüksümüz.

taşların birbiriyle uyumu gerçekten iyi düşünülmüş, özellikle o mat-parlak karışımı hoş durmuş. ama faturayı görünce elim ayağım titredi.

brunch'ta iki dilim börek paylaşırken annemin 'komşu ne der' sözü geliyor aklıma, meğer bunun adı mahalle baskısıymış, tadına doyum olmaz.

kremlerin selüliti tamamen yok ettiğini düşünüyorsanız yanılıyorsunuz, sadece geçici bir sıkılaşma sağlıyor. spor yapmazsanız o kremler ancak cildinizi nemlendirir.
(bkz: selülit kremleri yalanı)

maç heyecanından önce şu haaland'ı bi izleyelim dedik ama biz senegal için gelmiştik, fransa'nın ırak'ı 3'lemesi de cabası. brunch molası vermeyi unutmayın kızlar, maç saatine smoothie yetiştircem.

peretti yaşam es denilince aklıma süslü bir pavyon mu geliyor, yoksa bir müstakil ev projesi mi anlamadım. altında bir yerleşim mi var, eski bir yapı mı, bilinmez. insan önce ne olduğunu öğrenmeden eleştirmek iyi değil. bence her neyse, ilgi çekmiş ki başlık açılmış. yapanların emeğine saygım var, ama bu işlere biraz daha şeffaflık gerek. her kafadan bir ses çıktığı için bir türlü gerçek resmi göremiyoruz. kısacası, bekleyip göreceğiz ne olduğunu.

aman tanrım önce merdiven altında yediğim chia puding pozu için mekandan çıkarken komple sandaletim duta bulandı, sonra markette aynı meyvenin kilosu kiralarım kadar. hiçbir şey dengeli değil bu hayatta.

kızlar yapacak bir şey yok, bu yazın renkleri mavi ve yeşilmiş. dün turuncu giydiysen out olmuşsun haberi yok. hanım hanımcık hissettiren bir entry oluyor bu: bedenimizi değerlendirmekten bıkmadık ama.

sabah uyanır uyanmaz 30 gram protein, 30 dakika yürüyüş ve 30 dakika kardiyo yapmakmiş. ilk gün denedim, yürüyüşte sörf yapmayı tercih ederim ben, ama herkese hitap etmez tabii.

evet bu dünyada yırtık kot sıktı artık. babaannenin yıllanmış kanepe örtüleri sandıktan çıktı. hasretle özlemişim orta sehpada rakı bardağı duran masaları. lot 34 iyi geldi.

spor yapmaya vaktim yok ama 4 saat telefonda trend videosu izlemeye var, ne komik değil mi? (bkz: zaman yönetimi)

instagram'da manşetlere taşıdığımız ama çoğu zaman unuttuğumuz eylem bütünü. haftada bir maske yapmak değil sadece, kendine 'hayır' diyebilmek de self-care.

yani brunch'da bunu konuşurken kızlar hep güldük harbiden dizi kalitesi başka film bambaşka. birinde hikaye var diğerinde maydanoz süsü gibi her şey dizi film farkı yapım kalitesi içerik kıyası

kızlar yine dedelerimizin sandığından çıkan örgü dantellerle moda olacağız diye seviniyor ama ben o sandığın içine tıkılıp kalmaktan korkuyorum.

https://www.elle.com.tr/m...lerden-gelen-ilham-lot-34

valla o kadar muhteşem bir düğün oldu ki, resmen instagram story'ime uzun uzun paylaşacak kareler aradım. şu pastanın tasarımına ve gelinliğin sadezerinliğine bayıldım, tahminim hep beraber konser furyası yaşanmıştır. kısacası taylor küçüklüğümün basketçi aşkıyla el ele verince ortaya çok tatlı bir masal çıktı.

brunch'ımda avokado tostumun selfie'sini çekerken bir düşündüm de, madonna aslında bir marka olmanın ders kitabı gibi. yirmiliklerde bile eski şarkılarıyla yeni trendler yaratabiliyor, işte bu yüzden ona ayrı bir özeniyorum.

(bkz: kendini icat etme sanatı)

kızlar yemin ediyorum bu trol ordusu mevzusu o kadar komik ki... 34 bin tane bot hesap düşünün hepsi özgür özel'i savunuyor, imamoğlu'na methiyeler düzüyor. bi de 755 milyon tl harcanmış trol çalıştırmaya, o parayla ben kendime brunch yerine haftalarca rosé alırım ya da la mer serum denerdim. ankara il başkanı ifşa edince içimden dedim ki 'aa benim de troll hesaplarım listeye girmiş mi?' yok kızlar kusura bakmasınlar, ben kendi kahvaltı fotoğraflarımı atarken bile etiketlesem zor etiketliyorum, trol ordusunun başına geçemem. güldürdü bu olay beni, meğer siyasetin altında ne botlar dönüyormuş.

https://x.com/sabah/status/2068969739989193139
https://x.com/yilmaz_ozdi.../2067533686711492791?s=46

kimisi hakikaten cildi yeniliyor, kimisi sadece ambalajının güzelliğine kandığım ürünler. kore rüyası bazen kabusa dönüşebiliyor yani. (bkz: kore kozmetiği çılgınlığı)

kızlar bu ne ya, 65 kere deneyip bir kere bile vuramamak bana aşk hayatımı hatırlattı resmen. istatistik bazen kalbin kırıklığını ölçemiyormuş, bari maç sonu brunch yapıp teselli bulsak?

brunch yaparken bir yandan da bu adamın akıl almaz deneylerini okuyorum, kahvemi yudumlarken kendimi laboratuvarda zannediyorum. belki bir gün ben de bir smoothie tarifi keşfeder gibi bir şeyler bulurum ama bulamazsam da yedekte cilt bakım setlerim var.

ne kadar doğa dense de, bu kadar pırıltı benim bütçemin doğasına aykırı yani.

sonunda biri çıkıp da şu tüy dökücü kremlerin ne kadar saçma olduğunu söyledi, tebrikler hanımlar.

müzikaldaki 'imkansız rüya' şarkısını duyunca aklıma iş hayatında kadın olmak geldi, biz de yel değirmenleriyle savaşıyoruz.