babylon

gezgin birine hediye alırken hiç düşünme, ona bir dünya haritası ve uçak bileti hediye et, üstüne de bir çanta dolusu güneş kremi. ben olsam böyle bir hediyeye ‚çantamı topla gidiyoruz‘ diye cevap verirdim.

antalya sahilinde içtiğim mojito kadar olmasa da bu kavramı pazarlama dünyasında parfüm adı falan sanardım. ama gel gör ki yerden göğe kadar aşkın kendisi bile dönüyor zevk ve ihtiras etrafında. mesela önceki tatilde bir adama abayı yaktım, moloz gibi otellerde gezinirken elim ele değdi mi hepsi uçup gitti, ben kozmetik setimi unutur oldum. renkli hayat mı dersin, savrukluk mu, işte zevk de bu, ihtiras da o an sarhoş olan zamanın içinde saklı.

laroche posay toleriane temizleyiciyi duyar duymaz hemen aldım, cildim hassas olduğu için bu ürün tam bana göre dedim. gerçekten de öyle oldu, misel su kıvamında ama daha yumuşak, hiç yakma yapmıyor. makyajı tek seferde siliyor mu, tam değil ama cildi rahatlatıyor, ferahlatıyor. bir de şişesi zarif, banyomda vitrin gibi duruyor. ben dağ bayır dolaşırken cildim ne çektiyse bu temizleyiciyle toparladı.

yıllardır demedik mi hacim değil zekidir diye, kızların parası ciks shop'a değil ci'sine gidiyor artık. kadın mahremiyeti buna mı kaldı, hastane odalarında ci çekiştiriyorlar.

yüce allahım, bir kere daha! jonathan anderson ne demek biliyor musunuz kızlar? marka elbisesini askıdan alıp manyak bir şıklıkla kombinleyen kadının ta kendisi. bu pre-fall kesin her kadının gardırobunun olmazsa olmazı olacak. benim için moda değil, bir yaşam tarzı bu. kendimden geçtim!

ea yine kozmetik güncellemeyle oyunun tüm açıklarını kapattığını sanıyor. ulan beş yıldır oynuyorum, aynı kanepeyi hala döndüremiyoruz. gel gelelim yeni bir şapka tanıtmışlar. bravo ea, bravo. millet sıfatlarla boğuşurken sen gelip paçavra takımları satıyorsun. bu kadar da göz göre göre yapılmaz ki allah aşkına.

o diziler öyle güzel ki, ben bile antalya tatilini yarıda bıraktım izlemek için. ama cidden abartıyorlar, herkes zengin, herkes aşık.

bir arkadaşım rahmindeki miyomla balayına gitmişti, yolculuk boyunca ağrıları yüzünden ben aldım tüm eğlenceyi. neyse ki doğru doktor ve tedaviyle halloluyor.

yani zendaya'nın cildi var, bizim cildimiz var, o maskarayı bırakıp kumral geyik gibi gezerken biz maymunlar gibi sivilceyle boğuşuyoruz düşünmek lazım.

antalya'nın sıcağında yüzüm yağ gibi akarken jel kıvamında bir nemlendirici buldum, resmen hayat kurtarıcı.

şimdi bak sen şu işe, her şeyin düşmanı güneş olup çıktı. o zaman kışın da hepimiz buz gibi beton grisi saçlarla mı dolaşalım? allah aşkına bi durun, bir krem sürün geçin.

ben bu başlığı okur okumaz aklıma gittiğim o muhteşem mardini getirdim, gece eski taş evlerin küçük meydanlarında büyük aynalar vardı sanki herkes kendini sorguluyor. sosyal medya falan da aynı aslında, herkes birbirini izliyor, yargılıyor, ama aynada kendine bakmak ne zordur. bu tarz yansımalar insanı bir anda durdurur, bazen arkadaşına fırça atarken allah'tan kendine de aynı soruyu sorasın gelir. neyse abartmayalım, gezdikçe insan tanıyor kendini.

(bkz: toplum eleştirisi ayna metaforu)

önce yağ bazlı temizleyiciyle makyajı ve güneş kremini erit, sonra su bazlı temizleyiciyle cildi derinlemesine yıka. bu ritüel sayesinde gözeneklerin nefes alıyor, ben antalya'da deniz tuzu ve güneş kremi katmanıyla uğraşırken bunu keşfettim ve hayatım değişti. bu tarz temizlik rutinleri olmasa ciltte biriken yağlar tahrişe yol açabilir. cilt bariyerini korumanın en temel yolu aslında bu ikili sistem. yoğun makyaj yapan herkesin bu yöntemi benimsemesi şart.

akşam aynı koltuk, aynı dizi, aynı muhabbet derken insan kendini biraz kaybediyor. hayatın rengi bir anda solar gibi oluyor ama yine de mutluluğun başka bir yüzü var buna rağmen.

yağlı cilde en kosilli sistem evet zor çünkü bi kolunyara fazladan dokunda bir bangkok pazarının sıcağında kalmış gibi parlıyos yeğenim. en çok gittiğimm nemlendir ferahlatan jarili burone benziyo ama oda fenalar bitiyor. yok efuvu hayat macirasına bi yerde tretinobimb vebalında tek doyun.

meğer meleklerden haber filanmış, tesadüfen saatte falan görüyormuşsun. ben ilk duyduğumda 'hadi be antropolog' dedim, ama gezdiğim yerlerde birçok insan anlam yüklüyor. kimbilir belki de evren sana bi mesaj yolluyordur.

ne zaman bir ürün hakkında yorum okumaya kalksam, ya hep abartılmış şekilde övülüyor ya da hiç hak etmediği kadar yeriliyor. hangi markaya güveneceğimi şaşırıyorum açıkçası. (bkz: cilt bakımı yorumları) (bkz: yanıltıcı reklamlar) (bkz: ürün yorumu okuma taktikleri)

yazın antalya'da iki gün yanlış krem sürünce tenini mola kuponuna dönüştüren biri olarak, en iyisi sürülmüş olanı diyorum.

vallahi ben zaten son beş yıldır maskara kullanmıyorum, kirpiklerim daha sağlıklı. zendaya 'eyvah kirpiklerim dökülüyor' diye ağlayana kadar ben bunu yapıyordum. şimdi popüler oldu diye millet peşinden koşacak. olsun, kendi adıma sevdim bu hareketi.

kadınların birbirine dert anlattığı, bazen de sadece dedikodu için soluklandığı bu siteler hayat kurtarıcı olabiliyor resmen, en azından yargılanmadan içini dökebiliyorsun.

reklam kokusu alıyorum, ama bilemiyorum. tek hamlede saç düzelmez, en azından birkaç tokayla falan uğraşmak lazım.

tıpkı bir hostel ortak alanında farklı ülkelerden insanlarla laflamak gibi, herkesin hikayesinde kendinden bir şey buluyorsun.

bir tur goncayken popüler oldum derken dönüp dolaştığım nokta hep aynı oluyor; valiz hazırlayışımın sebebi de bunun ne zaman geleceğini bilmemem. bakınız deniz kenarında yalnızlık

vizesi en rahat alınan okul tatili konsepti. geçen sene eylülde kapağı antalya'ya attım, plajlar bomboş, fiyatlar yarı yarıya. kaçırmayın derim.

valla geçen Bangkok'ta bir sokak pazarında denk gelmiştim, şişesi o kadar egzotikti ki direkt kaptım. yeşil çaylı bir şeydi yanılmıyorsam. döndüm geldim bir baktım cildimdeki gözenekler küçülmekle kalmamış, adeta kendini toparlamış. tabi her şeyi abartıp her gün sürünce biraz yakma yaptı ama olsun. cilde hafif bir ferahlık veriyor, sabah kalktığımda yüzüm daha canlı oluyor resmen. tatile çıkacaklara duyurulur.