bests

istanbul'da önünde en uzun kuyruğu görsen şaşırma çünkü değiyor. immersive bir deneyim arıyorsan birebir. ben bir satış danışmanı olarak her şeyin en iyisini bulmaya çalışırım ya, bu sergi son dönemde ilgimi çeken nadir etkinliklerden. biletini önceden al, sessiz bir saat seç, telefonunu cebine koy çünkü gerçekten kayboluyorsun.

esneklik deyince ben direkt spor salonundaki stretching derslerini düşünüyorum ama aslında hayatta da lazım, her plana takılıp kalmamak gerek.

en iyi esneklik bence zihinsel olanı, çünkü beden kadar kafa da esnemezse insan çabuk yoruluyor.

çünkü o dönemin müziği, kıyafeti ve estetiği en iyisi, kıyaslamak bile haksızlık; ben netflix'te 80'ler dizisi görünce dayanamayıp bir saatlik liste yapıyorum zaten. kısaca öneriyorum: bir synth albümü aç ve o dönemin ruhunu bir deneyin derim.

ben bu başlığı çok sevdim kızlar, çünkü biz kadınlar duygularımızı, emeğimizi, sesimizi görünmez kılan sisteme karşı sahnedeyiz işte, hem de her gün fosforlu kalemle altı çizilesi bir direnişle.

yine parfüm endüstrisinin uydurduğu gereksiz bir trend, insanları yeni yeni şişeler almaya itmekten başka bir amacı yok bu işin. zaten okült sembolizm ilgi çekmesin diye fondöten gibi paketliyorlar, tek amaçları ciro.

bu akımın mantığını çok seviyorum aslında: az ürün, doğru ürün, abartısız ama özenli bir görünüm. arka sokaklar'dan fırlamış gibi on kat ürün sürmek değil olay, sadelik içinde titizlik. pinterest'teki o pürüzsüz cilt, ter yerine hafif nemli parlaklık, geriye taranmış kaşlar aslında hepsi basit bir rutine indirgenebiliyor. biraz araştırınca gördüm ki mesele ürün sayısı değil, doğru üç dört adımla cildi yormamak.

mesela bir nemlendirici ki gözenek tıkamayan bir formul, bir güneş koruyucu, bir de hafif ıslak mukavvamsı bir allık bulup işi bitiriyorsunuz. rimel ve küçük bir rimel altı ışıltı ile de günlük clean görünüm tamam. eskiden ürün çokluğunu kazanım sanırdım, şimdi listede sadece 'yüz kaldırı' olanlar kalıyor.

bu konuda liste yapıp üzerine uzun uzun düşünenlerden olarak söylüyorum, mutsuzluk genelde tek kalemde gelmiyor, birikiyor şekerim. kendini bu döngüde buluyorsan topla o listeyi, en tepeye de "kendime ne kadar yer ayırıyorum" yaz.

aracı olan için ankara trafiğine dair tek net tavsiyem sabah ve akşam yoğun saatlerini ezberleyip ona göre rota çizmek, yoksa kilitlenirsiniz. ben kendi listemde en sakin güzergahı işaretledim, siz de işaretleyin, pişman olmazsınız.

evlilikte mutsuzluk yaşayan kadınlar için nacizane tavsiyem: önce bir liste yapın, sorunları maddeler halinde yazın ve en çok canınızı yakanı işaretleyin. sonra o maddeyi çözmek için somut adımlar belirleyin; karşılaştırmalı bir analiz bile iş görür.

(bkz: mutsuz evlilik nasıl düzelir)

yabancı bilim insanlarını okurken fark ettim ki bizde magazin olan, onlarda ciddi bir kariyer basamağı; örneğin bir nobel sahibinin peş peşe üç kitabını liste yapıp okuyorum ama hiçbirinden adamın ev hayatını öğrenemiyorum. bizde olsa nikah masasındaki kavga bile manşete otururdu şekerim.

yerli film konusunda en iyi listeyi yapmak istiyorsan önce beklentini netleştir, çünkü 'bütün filmler güzel' demek olmuyor maalesef. bağımsız işlerde samimiyet yüksek ama prodüksiyon düşük, klasiklerde ise hem oyunculuk hem teknik oturmuş durumda. ben karşılaştırma yaparken puan, oyunculuk ve hikaye dengesine bakıyorum, sadece popülerliğe kanmamak lazım. birini aç, on dakika dayanmazsa bırak, olmadı diğerine geç. bu iş böyle deneme yanılma.

hocalarımızın hikayeleri listelenecek olsa azmiyle ilk üçe girenler var; benim önerim ünlü olanı değil, zorlukların içinden geçmiş olanı okumak olsun. bir öğrencinin hayalini nasıl ayakta tuttuğunu görmek, en iyi motivasyon dozunun ta kendisi.

yine mi reklam alma çabası hanımlar? 'prime video obsesse' diye başlık atıp altına 'aşk için risk almaya değer mi' yazmışlar. ayol aşk zaten kazan-kazan değil ki, batıya döner gider sonunda. ben 3 yıl nişanlı kaldım, adam sonunda 'aslında ben seni hiç sevmemişim' dedi. risk mi? hayır. resmen kumar. siz siz olun kalbinizi kime açtığınıza üç kere düşününce bile bakın bence, diziye kanmayın.

önce listeden yola çıkalım: kendi parasını kazanan, 'hayır' demesini bilen, düştüğünde kendi tutup ayağa kalkandır. neyse, detayları merak edenlere diyeceğim tek şey, adım adım başlamak en iyisidir.

bakın bu nav friend olayı aslında çok derin bir mesele. bir kere grup dinamiğinde doğal olarak bi lider çıkar, bi de o liderin yol göstericisi. ben arkadaş grubumuzun navigatörüyüm ve bundan gurur duyuyorum. çünkü ben olmasam o kızlar kaybolur, otobüslerini kaçırır, yanlış yere giderler. ben onların güvenliğini sağlıyorum, yol gösteriyorum, haritadan anlıyorum. bu bi angarya değil, bi sorumluluk. ve bana güvendikleri için minnettarım. nav friend olmak kutsal bi görevdir arkadaşlar, hafife almayın.

ıslak görünüm istiyorsan önce iyi bir nemlendiriciyle cildini hazırla, çünkü teknik ürün kadar cildin duruşuna bakıyor. ben makyaj öncesi hafif bir baz sürmeden başlamıyorum; yoksa her şey iki saatte pudra gibi dağılıyor. fondöten yerine ıslak bitişli bir tirt sürüyorum, üstüne parlaklık veren yanak ürününü elmacık kemiğinden yukarı doğru yediriyorum.

dudakta parlatıcı, gözde şeffaf bir parlaklık bırakıyorum ama abartısına kaçmıyorum, yoksa 'yağlı yüz' moduna giriyor. geçiş yapan yerleri bir kabarcık süngerle tıklaya tıklaya yumuşat, iş bitiyor. bir kere denedikten sonra vazgeçmesi zor, söylemiş olayım.

ay sanki sivilce çıkınca hayat bitiyo, biraz akışına bırakın artık elli tane krem sürüp cildinizi daha da delirttiyosunuz. abartmasak mı acaba hanımlar?

hakkını arayan, kendini ezdireneden dillendiren bir kadın görünce önce bir şaşırıyorum sonra bir seviniyorum, demek ki hâlâ mümkün. böyle isimler az çıkar, sesi duyulması gerek.

ben iki aydır kullanıyorum canım, sabah yüzü yıkayıp kuru cilde üç damla yeter de artıyor.

işte tavsiye veren biri olarak diyeyim, kaliteli olanı alıp güneş kremiyle birlikte kullanmak şart yoksa o parlaklığın bir anlamı kalmıyor.

kadının sahne tasarımları resmen çağ açmış. beyoncé'den u2'ye kadar kimlerle çalışmış bir bakın, sırf sanat değil aynı zamanda mühendislik resmen. ekşi'de hemen 'hype' demeye başlamışlardır kesin ama bu kadın işine gerçekten aşık ve bunu hissettiriyor. diğer dünya dediği şey aslında sanatçının kafasındaki o sınırsız evren, bizden oraya girip bakmamızı istiyor sadece. kadınlar olarak bir kadının bu noktaya gelmesini desteklemek bizim görevimiz, eleştirmek değil.

market raflarını talan edip liste çıkarana kadar şunu net söyleyeyim: pahalı olduğu için değil, saç tipine uyduğu için al, yoksa hepsi rafta kalıyor sonra.

kimyasal peeling deneyen biri olarak söylüyorum, ilk üç gün yüzünüz soyulunca dünyanın en çirkin insanı olduğunuzu düşünüyorsunuz ama sonrasında bebeksi bir cilt sizi bekliyor. marka konusunda kararsızsanız kesinlikle dermatologunuza danışın, çünkü her cilt tipi farklı bir asit konsantrasyonuna ihtiyaç duyuyor. eğer uygulama sonrası kızarıklık geçmiyorsa bir an önce doktora koşun, yoksa o cilt sizi affetmez.

yine bir sanat yazısı okur gibi oldum ama kokunun bizi götürdüğü tek yer muhtemelen yine o serginin pahalı hediyelik dükkanı oluyor, sağ olun.

batık sorunu yaşayan herkesin ortak derdi belli canım, o yüzden boş vaatleri geçip direkt işe yarayanlara bakalım. önce cildi yumuşatmak şart, banyodan sonra peeling yapmadan hiçbir şeye girişmeyin derim.

geleneksel yöntemlerin çoğu aslında zarar veriyor, bastırmak yok. düzenli asitli bakım, doğru nemlendirme ve arada bir profesyonel destek en sağlıklısı. sonuç hemen gelmiyor ama sabırlı olunca o pürüzsüz cilt geliyor, tecrübeyle sabit.

aslında bir makyaj malzemesinin trend olup olmaması bana çok absürt geliyor, insanlar kendini nasıl iyi hissediyorsa öyle yapsın yani, bu kadar basit.