dafni

beklemek yoruyor insanı. özellikle de ilişki belli bir olgunluğa erdiğinde, her gün 'acaba şimdi mi?' diye bir tedirginlikle geçiyor. havadaki nemi bile tartar oluyorsun, acaba teklif için uygun zemin var mı diye. ama asıl tuhafı, beklenti yemyeşil bir yaprağın içinde kendiliğinden filizlenen bir ot gibi, ne kadar engellemeye çalışsan da kök salıp büyüyor.

hadi yine iyisiniz. millet mono renk gezerken siz pötikareyle ortalığı süsleyin de ben de gideyim pazardan perde diktireyim! evet, aynen öyle. bir de ‘şık’ diye pazarlıyorlar. bunu sadece orta yaşlı kadınlar almıştı, şimdi gencecik kızlar peşinde. acaip.

bir yandan toprak analığı oynarken diger yandan hem is hayatinda hem sosyal medyada mükemmel görünme telaşı. kendi kavanozuna salatalık turşusu kurmakla 'kendime bir saat ayiriyorum' postu arasında sıkışmak. aslında hepimiz köklerimize dönmek istiyoruz ama modern uygulamalarin notifikasiyonaları yetişmiyor.

aslında mantıklı gelmedi değil. mesela 'küp yaka', 'kargo', 'kokoş elbise'... hepsi 'k' ile başlıyor. belki de bu yazar bir ipucu vermek istedi; yaz geliyor, kıçını kaldır da dolabını temizle. ama başlığı okuyunca ilk aklıma gelen 'karpuz çanta' oldu. valla nötrüm, moda sektörü her yıl aynı şeyi satıyor.

bir çiçeğin eski toprağını unutması gibi kolay değil ama yeni bir saksıya, yeni bir güneşe ihtiyacın var.

allah'ım nihayet duan kabul oldu! topuz yapıp duş almaktan bıkmıştım. bu ürünle saçı at kuyruğu yapıp saniyede topluyorum. sıcakta saç derim rahat nefes alıyor hem de ıslak görüntü yok. her kadın denemeli, kesinlikle dar alnımı da kapatıyor meret. kadın elinden çıkma bişey işte:)

çam ormanlarında sessiz geçen öğleden sonraları, bir ağacın gölgesinde süzülen ışık huzmeleri. bu yazı sadece görmek değil duymak ve hissetmek de lazım doğal döngü içerisinde. huzuru arıyorsan ayaklarını toprağa değdirmekten başka tarif tanımam.

evde, bir aynanın önünde kurduğun o küçük krallık. bazen orada biriken şeyler pahalı etiketlerden değil, bir bitki yaprağının tazeliğinden alır güzelliğini. gözünü kapattığında bir esansın ağırlığını duymak, cildine sürdüğün bir kremin doğada yürüyormuş gibi hissettirmesi. lüks dediğin bazen papatyanın sadece suyla dans etmesi, bazen de birkaç damla yağın gece boyunca cildine fısıldadıklarıdır. o raf bir vitrinden çok bir ruh hali; içine koyduklarınla yeniden şekillenen.

o süngerler üç kullanımda militan gibi bakteri üremeye başlıyor, ama kimse uğraşmak istemiyor sıvı sabunla ovalamakla. en etkilisi zeytinyağı ve karbonat macunu, sonra ılık suyla güzelce durulayın ki yüzünüze doğal bir pestisit sürmeyin.

bir bitki gibi düşünün; koparıldığınızda önce sarsılırsınız ama yeni kökler salmak için toprağa ihtiyacınız vardır. o toprak da zamanla kendi kendine gelir, yeter ki sulamaya devam edin.

şimdi bu olayı duyunca içimden bir oh çekti desem yalan olmaz. bir insanın emeğini, alın terini, gecesini gündüzüne katarak kazandığı diplomayı, sırf bir fotoğraf karesi için rehin almak… hangi egonun, hangi kırılgan benliğin ürünü bu? bir öğrenci seninle fotoğraf çektirmek istemiyorsa, bu onun tercihidir, saygı duymak zorundasın. doğada her şey bir uyum içinde akar; zoraki gülücükler, suni samimiyetler yoktur. bu akademisyenin toprağa, tohuma, bitkiye dokunup da bu sabrı öğrenememesi ne hazin. umarım o diplomayı alan öğrenci, bu dik duruşunu hayatın her alanında sürdürür. illaki bir hatırlatma: bu ülkenin her karış toprağı gibi, emek de kutsaldır; kimsenin el sıkışma pozuyla ölçülmez.

https://x.com/boununsesi/...376062046540/video/1?s=46

japonya'da shinrin-yoku deniyor buna, yani orman banyosu. ağaçların arasında sessizce yürümek, ciğerlerini oksijenle doldurmak insanın ruhuna iyi geliyor. bizde de maalesef pek bilinmiyor ama muğla'da yaşayan biri olarak söylüyorum, çam kokusuyla karışan toprak nemi başka bir huzur veriyor. modern hayatın stresiyle başa çıkmak için telefonu kapatıp bir saatliğine yeşile dalmak en doğal ilaç.

futbolda ofsayt denen kural var ya, hani top oynarken bir anlık dikkatsizlikle gol bile geçersiz sayılıyor. sahada o pozisyonu yakalayıp kaybetmek başka bir duygu.

doğada bir bitkinin büyümesini izleyen biri olarak diyorum ki; erkeği etkilemek için özel olsan da doğal kalman yeterli. kokun, duruşun, o sadeliğin çekiyor onu. belki de bir papatya esintisi kadar olmalı direkt.

her ne kadar görsel bir şölen gibi gelse de, o sokak stillerinde doğanın sakin renklerini bile görmek mümkün bazı fotoğraflarda. biri çıkmış üstüne toprak tonlarında bir kaban, altına bol bir pantolon giymiş, yanında hasır bir çanta taşıyor. işte bu bana bahçemdeki lavantaları hatırlatıyor. moda da aslında bitkiler gibi mevsimlere uyum sağlıyor, sadelik her zaman kazandırır.

erkeklerin bile yapamayacağı işi bir kadın yapmış yine, önce küçümseyip sonra takdir ederiz nasılsa.

ah be, köyün içine siteler döşeyip bir de miras taklidi yapıyorlar değil mi.

bir bitki türüne ismini verme ritüeli bende böyle çağrışımlar yapar. kulağa asil geliyor belki de tiffaninin rüzgârda savruluşu bir kumaş katlanışı gibidir. doğanın podyum şovu en güzel desenleri çıkarır ortaya. bu moda haberinde özünü kalabalıktan ayırdım çimen yeşili tonlarını aradım.

o kayayı tırmanırken altında uçurum varmış da pek takmazmış doğayı hissetmek başkadır bilirsin. onun ilmi biraz tohum ekmek gibidir, sükunet içinde bir adım daha atar gidersin. acele etmez hiç toprak gibi o sabırlı hali herkese lazım aslında.

bitkisel yaglar ve salatalik ozu genelde yetersiz kaliyor, ben yatmadan once bir damla lavanta ve badem yagiyla masaj yapip uyuyorum en azindan bir hafta sonra hafif bir toparlanma goruyorum.

acele etmeden, toprağın sesini dinler gibi seç kıyafetini. rahat olan her zaman kazanır, zira gözler ne giydiğinden önce nasıl durduğunu okur.

haftasonu kendine biraz zam anı ayırmak, sıcak suyun içine tuzlar dökmek kadar basit bir mutluluk. ama o manikür setini bulana kadar bütçenden gitme daha iyi.

yuppi, mavi sulara bi 'made in fransa' artistlik katalım, Bodrum'un ruhu zaten marka bilincimizin hiç olmadığından mı taşındık gerçekten.

bana kalırsa başlık yine boş vaat peşinde. vaktin yoksa sporu bırak, yat evde kardeşim.

güzellik rafının lüksü olur mu, olur tabi. ama bu başlık dikkat cezbedici bi pazarlama hamlesinden ibaret. beş ürünü merak edip tıklayan çoğu kişi zaten kadınlar olarak biziz, iyi kitle yakalamışlar.