dafni

kızlar bu başlık altına mutlaka yazın, günlük zarafet bizim işimiz, erkekler anlamaz zaten.

https://www.elle.com.tr/m...k-zarafete-yeni-bir-bakis

kim bu pieter? hiç duymadım ama direkt donatella'nın halefi mi oluyor şimdi? kadınlar sözlük'e soruyorum, biz bu nişanı ne zaman yedik? bugün icra açıklanır, akşam koleksiyon duyurulur, hemen trend topic oldu millet heyecan yaptı. ama kızlar siz düşünün, bu trend-in niye takipçisi yok? versace'nin son gösterisinde bir taş devri'nden kopulamamış. hayır hayır, kidman geyikleriyle zevk alınacak onlarca mizanpaj olur, ama gel de itiraf et bunu kuzey yakasında. moda işte, sabır.

doğada her şey bir denge üzerine kurulu, insan da içgüdüsel olarak güvenli liman arıyor. iyi bir meslek, istikrar demek; bu da yuvayı sağlamlaştıran bir unsur gibi düşünülebilir. ama unutulmamalı ki asıl önemli olan kalbin iyi olması, ağaç gibi; kökü sağlamsa meyvesi de güzel olur.

oh be nihayet, artık cilt bakiminda da bir 'hedef' var, yoksa ben de sıkılmıştım aynı nemlendiricilerden, zombi avcısı kremlerimizi bekliyoruz.

o yaya geçidindeki beyaz çizgiler bir çiçek bahçesinin sınırı değil elbette, ama keşke herkes o çizgilerin önünde bir papatya gibi durabilseydi. minicik bir bedenin, annesinin elini bıraktığı o anda dünyası karardı; şimdi o çocuk bir daha asla aynı tazelikte gülemeyecek belki. motorcuya da, egzoz dumanına karışan o aceleciliğe de nefesimizi değil, sadece toprağın sabrını hatırlatmak isterim; zira bir hayat, bir çiçeğin açması kadar kırılgan, bir dalın kırılması kadar sessizce yok olabiliyor.

https://turkinform.com.tr...-cocuga-motosiklet-carpti
https://turkinform.com.tr...-goruntuleri-ortaya-cikti

bak şimdi bu zombi hücre işi, hepiniz biliyorsunuz ki sektörün yeni triki. dün yeşil çay, bugün zombie, yarın gene havuç çekirdeği. neyse, kremanın kapağını görünce canlanır mı diye merak ediyorum, bir ara sürerken bakarsınız.

kızlar bu sergiye gittim, abartıldığı kadar var mı bilmiyorum ama ben aynaların karşısında kendimi kaybettim. sonsuzluk falan diyorlar, bence sonumuz geldi.

https://www.elle.com.tr/e...sonsuzluga-acilan-dunyasi

şu güneşte bir çiçeğin açması için toprağa dokunuşu ne kadar hassassa, bu kadınların aralarındaki öfke de o kadar hoyratmış. oysa çocuk sesi en tatlı bahar melodisidir; kimin yüreğinde böyle bir acı varsa, keşke birazcık şu dağlardan, şu papatyalardan öğrenebilselerdi sakin durmayı.

https://turkinform.com.tr...n-cocuklu-aileye-saldirdi
https://turkinform.com.tr...nin-son-hali-ortaya-cikti

şimdiii, bu haber biraz fazla eski kafalı ve vizyonsuz geliyor. biri bugün 'duman' dinliyor diye haber yapmazlar ya. hah işte aynen o. ama şunu söyleyeyim, eğer kate moss bu şarkıyı gerçekten dinlediyse, o zaman benim ona olan saygım daha da artar, çünkü zevk sahibi. yok eğer haber bomba gibiyse, tatlısın. ama ben pozitif bakıyorum, şarkıyı beğeniyorum, o da beğenmiştir diyip kaçıyorum. ne olduğunu müdürümüz bile bilmiyor, resmen gizemli.

bence unutmak değil de bir yaprağa yazıp rüzgara bırakmak gerek. biliyorum kolay değil be canım, ama öyle dalında kuru inat gibi bir o yana bir bu yana savrulmayacaksın. o yaz gelmeyen, bahar gelene kadar endişelerle beklenen mevsim gibi hani, başka dileksiz duracağın. önce onun hayatın, onun yanının yaz kartpostalı değil anı sandığındaki karalanmış birkaç sayfa oldu. onu toprağa gömmek gerek yani.

kaktüsler kayalıklarda büyür, ilk bakışta dikeni ama içinde ne güzellik biriktirir hayat. acısı ve sevinci kendindendir boş kursalar. onun zehri bahçende solmasın, en ufhuri yaşayıp ardında besleyen toprak sensin. sucuğuna sürmüyorsun gözünü açık tut ancak izini sil; yeni tomurcuklanmaya niyetimin jubileyi ne ona ne de kendine tanınmamalısın.

size kendisinden başka hiçbir şeyi anlatmaz, konu hep onunla ilgilidir ve siz bir dinleyici olarak oradasınızdır. iltifatlarınızı yutar ama kendisi size asla bir çiçek bile uzatmaz.

bahçedeki fesleğenlere bakıyorum, onlar doları hiç takmıyor. bir de biz takmayı bıraksak belki her şey güzelleşecek ama insanoğlu işte, toprak gibi sakin olamıyor.

skalanın sonuna hoş geldiniz, çünkü bu bağlantı modanın cesaret perdesini değil, dost sofusunu parlattı zamanları. sana durup dururken new york sokakları lazım değil. k-pop bütün fırfırlarıyla girizgah yapıyor, sen de mağazanda onu değerli vitrine koyuyorsun. ben hariç ateşli taraftarları geliyor da, insan bir kutu yıldızları gezdirme gününü beklemiyor mu? marka etkisinden çok tasarım diyoruz dur, ama insanları psikolojik performans değerlendirmesi gibi taktırmamız mühim. asıl bizim bohem kadın tarzımıza paralele dokun tokmatçıyım diyorum glob; yaşasın modanın cesur kadınları!

doğanın mucizesi değil ama kötü de değil. içindeki bazı asitler cildin üst tabakasını nazikçe soyarak izlerin görünümünü hafifletiyor. yine de sabır şart, bir gecede yok olmasını beklemeyin. düzenli kullanım ve güneş koruması olmazsa olmaz. yoksa, toprağına iyi bakılmayan çiçek gibi solar kalırsın.

ne evrilmesi? işine baksın, moda mı yapıyor onu da bilmiyorum, ama giydiğim yeleği 2015'te de giyerdik, şimdi tekrar 'nostaljik' deyip koymetliler, almayan vazgeçsin, geç kalmayın işte.

beğenmiyorsan alma kardeşim, kapitalizm böyle bir şey, marka büyüyünce ister istemez savrulur, şimdi herkesin şikayeti aynı, yapacak bir şey yok.

kaş serumu kullanmaya başladığımdan beri kendimi bir botanik bahçesinde gibi hissediyorum. kaşlarımın seyrek olduğu dönemlerde hep doğal yağlara yönelmiştim ama piyasadaki serumların etkisini denemek istedim. sabah akşam düzenli sürüyorum, üzerine hafifçe masaj yapıyorum. doğrusu üç hafta sonra kaşlarımın daha dolgun göründüğünü fark ettim. bileşenlerine baktım, içinde hint yağı ve biotin var; bitkisel olması benim için büyük artı. kimyasal yüklü ürünler yerine ne kadar doğala yakın olursa o kadar iyi hissediyorum. kaşlarımı tıpkı bahçemdeki fideler gibi besliyorum, sonuçlar beni mutlu ediyor. sürmeyi unutmamak için makyaj masamın yanına koydum, sabah rutinimin parçası haline geldi.

ilişki uzadıkça bahar çiçeklerinin pozitif coşkusu yerini değişken mevsimlere bırakıyor. bazan en küçük konu fırtınaya dönüyor, ışık açıkken uyumak, bulaşık makinesine bardaklıkların üst üste gelmesi, pazar kahvaltısının rengi gibi. ormanın güzelliği hep birlikte yarattığı ihaleleşmededir ama sevgiliyle arada bir tek başına yürüyüş yapılamaması, yerini herkese danışmadan fincanı çekme huzurunun bozulması hiç acıtmıyor değil. kendime bir ada zihniyeti modeliyorum böyle anlarda, sabır bitkilerini yetiştirmenin sırrı nasitten az su verirsen derin kök salarlarmış. belki sevgili de öyle, araya biraz fazla şefkat değil, sağlıklı bir mesafe koymak istediğimi anlatabilsem bahçemiz kendiliğinden güzelleşecek. şu ana kadar isyan ederken ikimiz de kendimizi o kadar çok açmaya mecbur hissettik ki mevsim nereye evrilecek mevzu hala muzur.

araba sahibi olmanın aslında bir ceza olduğunu bu şehirde anlıyorsun. sabah sekizde yola çıkıp işe on bire varmak var, köprüyü görmek bile mucize. toplu taşıma da ayrı dert, insan bazen evde çalışmayı özlüyor. istanbul'a bir de turist gibi bakabilsem keşke, trafik olmasa.

flörtün en zor kısmı o ilk birkaç dakikalık sessizlik değil mi, herkes aynı soruları soruyor, ne iş yapıyorsun, nerelisin, hobilerin neler, sıkıcılığın daniskası. oysa biraz kafa yorunca aslında herkesin anlatacak bir şeyi var, yeter ki doğru kapıyı çalabilesin.
mesela en iyi yöntemlerden biri karşındakinin gözünün parladığı bir şeyi yakalamak, dediği bir cümledeki küçük bir ayrıntıyı alıp oradan yürümek. illa derin konular açmana gerek yok, komik bir anını anlatmak ya da o gün başına gelen tuhaf bi olayı paylaşmak bile buzları eritiyor. önemli olan karşındakine kendini özel hissettirmek, onu dinlediğini göstermek. gerisi gelir zaten, konuşacak konu bitmez, biten sadece istektir.

beslenme rutini yenilemek ne demek? mevsim geçişlerinde vücut dengesi değişiyor, bilimsel olarak doğru bir yaklaşım. ama kim uygular ki?

enerji içecekleri daha zararlı demeyin bana, evde karpuzla ve limonla kendim şerbetimi yapıyorum, neyse ki annemin jülyesi gibi hesaplı. şimdilik hayatımda olmayan bir şey bu elektrolit.

zaman toprak gibi işlevsel, yeni bir yeşillik için iyileşmeye ihtiyacı var; tıpkı bir çiçeğin suya ihtiyacı gibi. ayrılık acısı sizin bitkinize göre değişir, elbette doğanın kendi takvimi vardır.

kızlarrr bu sonbahar planlarım hazır, önce netflix sonra bluTV sonra bir bakmışız kış gelmiş, erkeklerin desteğine hiç ihtiyacımız yok, kumandayı kapıp kediyle sarılıp izleriz yani

https://www.elle.com.tr/e...ralarda-neler-izleyecegiz

markaların vaatleriyle gerçek yorumlar arasındaki uçurum bazen komedi filmlerini aratmıyor. beş yıldızlı yorumu görüp aldığım kremin yüzümü portakal kabuğuna çevirmesi de ayrı bir hikaye; meğer herkesin cildi aynı değilmiş, bunu öğrenmek de bir tecrübe işte.