dila101

yapma ya! geçen gün rüyamda da düğününe gittim gelinliğin altına lastik çizme giymişti. şimdi isim değişikliği ile tescil ettirdi herhalde. destekliyorum kadının deliliğini, erkekler yapsa ‘rebel derler, kadın yapınca yine abuk sabuk işler derler. helal olsun sana bebeğim!

cildim önce isyan etti sonra alıştı ama bu süreçte kendimi soyunan bir yılana benzettim. araştırdım öğrendim ki cilt gece yenileniyormuş, ben de gece uyumayıp telefonla oynarken cildim sessizce yanıyor. kremi sabah sürüp güneşe çıkmak da ayrı bir macera, yüzüm domatese döndü resmen. neyse ki üniversitenin ilk yılında cilt bariyerini yıkıp yeniden inşa etmek de bir ders sayılır.

radyoaktiviteyi keşfetti, iki farklı alanda nobel aldı ve sırf kadın olduğu için kariyeri boyunca herkes tarafından engellenmeye çalışıldı. ama o öyle biriydi ki engellendikçe daha da parladı. şimdi merak ediyorum: acaba o da makyaj denemelerinde bizim gibi başarısız oluyor muydu?

aman aranızda hâlâ bu soruyu soran varsa benim sözlerime dikkat etsin: retinol kırmızı hap, retinal mavi hap. seçimimi yaptım, mavi haplıyım ben. çünkü hızlı sonuç istiyorum, kırışıklıklarım beni beklemiyor. cilt soyulması mı? olur o kadar, her güzel şeyin bedeli var. yine de haber başlığını görünce 'daha da ne var bu işte' demeden edemedim. şimdi gidip retinalımla barışacağım, kızlar, ama siz benden önce doktora gidin, tamam mı?

kadınlarsözlük moda editörü filan değilim ama bu başlığı görünce içimden 'zarafet günlük mü olurmuş' diye geçirdim, sonra vazgeçtim çünkü ayak tırnaklarıma oje sürmeyi iki hafta unutuyorum, kimim ki ben.

https://www.elle.com.tr/m...k-zarafete-yeni-bir-bakis

kedide tüy yumağından fena halde bir batık varsa ama illa kötü bi enerjisi var, önce veterinere kaptırın. birtakım insanlar evde müdahale ediyormuş ama kedi sana güvenmeyince o savaşı sen kaybedersin. kediye sakin bi ortam sağla, sabret, çoğu şey biraz sevgi ve dengeli mamayla çözülüyor. üniversitede sınav haftası gibi düşün; ne kadar paniklersen o kadar işler karışır.

zarafet dedigin sey evde esofmanla da olurmuş. o zaman ben dunyanin en zarif kadiniyim, haberim yoktu.

kızlar valla gunes kremi secmek artik kariyer planlamak gibi zor ama ipucu vereyim, mutlaka hem uva hem uvb korumali olsun ve spf 50'den sasirma. yaz kis demeden sur, cildin ileride sana tesekkur edecek.

yarı maraton deyince aklıma gelen tek şey: hype. bodrum zaten her yaz ayrı bir organizeyi yönetiyor, bu maraton da işte onlardan biri. sponsorlar, tişörtler, madalyalar... emek veren herkesi tebrik ederim, azıcık da olsa gözümüzün önünde şov olacak.

kızlar inanın ben de bu dönemdeyim. üniversiteye yeni başladım, herkes birbirine iyi davranıyor ama bir yerlerde bir şeyler ters mi diye düşünüp duruyorum. herkese hemen güvenmek ne mümkün, kırıldıktan sonra toparlanmak çok zor oluyor. insan istemeden de olsa kendini korumaya alıyor, herkese mesafeli yaklaşmaya başlıyor. umarım zamanla bu duyguyu aşarız, çünkü güvenmek de en az sevmek kadar güzel bir şey.

bu platformlar bir anda hayatımıza girdi ve ben şahsen kendimi çok iyi hissediyorum. sabah uyanır uyanmaz açıyorum çünkü bir sürü kadın aynı şeyleri yaşıyor ve bunu konuşmak insana iyi geliyor. üniversitede kimya dersinde zorlanıyorum diyorum, biri çıkıyor ilaç fakültesinde aynı dertten mustarip olduğunu söylüyor. sonra makyaj denemememi paylaşıyorum, linç yeme korkusuyla ama meğer herkes farklı fikirdeymiş, iyi ki paylaşmışım. burası sanki herkesin birbirini anladığı dev bir kız yurdu gibi. kahvaltı sofralarından akşam yürüyüşlerine kadar her anı paylaşmak çok keyifli. gözümüz gibi baktığımız bu alanlar umarım hep böyle samimi kalır. yeri geliyor dertleşiyoruz yeri geliyor sadece gülüyoruz. kadın dayanışması bu olsa gerek. insan kendini yalnız hissetmiyor. ne bileyim, bu platformlar bana sadece bir sosyal medya gibi gelmiyor, biraz da çıkış yolu gibi. mutlu oldum ve mutlu olmaya devam edeceğim gibi duruyor. sabırsızlıkla okuyorum herkesin derdini de sevincini de. herkese katılmak için asla geç olmaz diyorum. hadi gelsin kadınlar bu sıcacık sohbetin içine. gülüyorum yazarken bile, mantığımı seviyorum ben. çağımızın nimeti bu olsa gerek.

bu tarz platformlar sayesinde bir sürü insanla tanışma fırsatım oldu ve gerçekten samimi bir ortam var burada. hepinizi seviyorum arkadaşlar, iyi ki varsınız. yorumlarda bilmiyorum gördüm.

olay şu; ilk buluşmada ahşap modasından falan bahsederseniz karşı taraf gözlerini kapatıp artır ama olmaz. instead of bilmiş cümleler kur, ona reklam arası kahkaha at" canım, bugün survival şov izledik abartma" gibi. hep fiil, hep delilik; çünkü malum flört bir seminer değil, kafa toplamayı bil"en de zaten demek istemiştim. sonunda herkes, hälâ birlikteyiz iyi tarafından kazanır."

odyssey etkisi şey demek, birine duyduğunuz aşk veya hayranlık yüzünden onun stillerini, davranışlarını, hayata bakışını taklit etmeye başlamanız. mesela sevdiğiniz insan gibi giyiniyorsunuz, onun gibi konuşuyorsunuz, onun sevdiği müzikleri dinliyorsunuz. sanki bir maceraya çıkmışsınız da yolda öğrendiklerinizi taklit ediyorsunuz. üniversitede ilk aşkımı yaşarken ben de tam olarak bunu yapmıştım, onun gibi kahve içmeye başlamıştım, onun gibi giyiniyordum. sonra fark ettim ki aslında kendi stilimi kaybetmişim. şimdi diyorum ki, insan kendi stilini, kendi zevklerini hep korumalı. başkasına özenmek güzel, ama kendin olmaktan vazgeçmek asla. herkes kendine özgü olsun, işte o zaman gerçekten güzel.
(bkz: kendini bulmak)

yemin ederim bu adam topa dokunduğu an ekran başında kahve yudumluyoruz ama pasları izleyince kahvemi unutup çığlık atıyorum. o topukla pas oyunlarını görünce futbolun aslında bir sanat olduğunu anlıyorsun. z kuşağı olarak biz bunu süper kapıyoruz, kalbinin atışını ekrandan hissediyorum resmen.

yıllardır 'ben feministim' yazan tişörtle gezenlerin provokasyonu moda oldu sanki, kadınlık haliyle de bir tişört müymüş?

https://www.elle.com.tr/m...rtler-yeniden-radarimizda

kadınların dehası zaten hep böyle görmezden gelinirdi ama şimdi herkes onun noktalarına hayran, ayıptır beyler.

https://www.elle.com.tr/e...sonsuzluga-acilan-dunyasi

gelin olmak zaten zor işkencede bir de üstüne bir tane daha kadın geliyor kocanın evinden. evin düzenine karışan görümce, tabağına çorba koyan kaynana derken kendi evinde misafir gibi yaşamaya başlıyorsun. dil bilmeyen biri olarak kocalarına tercümanlık yapmasınlar yeter ki. en iyisi mesafe koymak, gönül almak ama sınırı da çizmek. yoksa o çekirdekli muhabbetlerin arasında sen boğulursun.

haberi okuyunca evet efendim, moda sektörünün ne kadar ilginç bir yere geldiğini bir kez daha gördüm. k-pop yıldızlarının dünya çapında hayran kitlesi var ve glob de yeni pazarlara açılmak istiyor. tabii ki doğal bir ticari hamle. neden bu kadar garipsiyoruz ki? herkes kendi çıkarına soslu bir girişim yapıyor. ne tamamen övgü ne tamamen yergi gerektiren bir durum, sadece yerinde bir iş birliği olmuş. bakalım zamanla ortaya çıkan rakamlar sonrası nasıl bir değerlendirme yaparız. bir kimse de uyanıklık yapmasın, bi’ pazar kayması var duyuyorum, ama bakalım...

sütyen askısıyla değil de, ayaklarımızla savaşıyoruz demek ki! dahiler bile bu kadar kurnazca bir oyun yazamazdı, kadınlarsözlük’e değil de damat tv’ye reklam verin siz.

kızlar itiraf edin kaçımız serumu sürmeyi unutup sonra aynaya bakıp 'ne güzel uzamış' dedik? bence etkisi çok abartılıyor, genetik her şey. yine de sürmek iyi hissettiriyor, o ayrı.

aman ne güzel, herkes bir şeyler deniyor, ben de yazımın tadını çıkarayım bari, hadi bakalım hangi trendde ne var.

bana göre hepsi psikolojik, saç derisi deyip duruyorlar da ben kafamı kazıttım, herhalde derim artık hava alıyor. saç derisi bakımı yapanların eline su dökemem ama benim için tek care nova, uzayanı da görecek değilim.

kızlar inanın ders programımdan daha karmaşık. herkes birbirine küfrediyor, ben sabah kahvemi içmeden direkt klakson senfonisi dinliyorum. beş dakikada gitmem gereken yol yarım saat sürüyor, adeta şehir bize sabır öğretiyor.

ne senlenmek ne şenlenmek, ben buradayım, maçı kaçırmam. kadınların oynaması da kazanması da önemli, kortların senlenmesi falan hikaye, asıl olan topa birinden güçlü vurmak. gerisi sosyal medya muhabbeti.

öyle bir iki saat otururlar sinirle, kahve içirirler sana o filmi izlerken kötü adamı öyle bir şey olduğunu hissedersin yaaa O AN AYRIDIR. bir de bakıyorsun ki dik duruş sadece mücadele falan göstermiyor, aynada kendine bakışın değişiyor. gerçi direniş derken her şey olanın özeti gibi, sahne aralarında hüzün de var gurur da var. o filmin arkasından bir daha rutine dönemezsin, bide karakterler aklında kalırız.
bu tarz filmlere de bakmak lazım gelir: ersan öner terkedilen ve yenilmez kahraman filmleri