gizz

yani belki krem rengi bir elbisedir, bazen böyle sade şeyler hayat kurtarır.

k harfi... üç şey çağırdı birden aklıma: karnaval, kot ve kriz. yani k harfi dediğin şey yazı kontrollü değil kontrolsüz yapmak demek. bir moda adı altında pis reklamdan başka nefes alanı yaratılmıyor. şikayetçi değilim, çünkü hiç giymiyorum.

gece dördü bulacak maçı iki dakikalık highlights ile geçiştirenlerin sabah kahvesinde maç bilmişi kesmesine bayılıyorum. hırvatların boruyu döşeyeceği falan yazılmış, erkekler maç öncesi taktik dizilişten çok kendi egolarını sahaya sürüyor sanki. gece yarısı ronaldo’nun kaşlarını çatmasını psikolojik savaş sananlar var, ben sadece kendi uykumu düşünüyorum. maçın üçüncü dakikasında sıkılıp telefonu elime alma ihtimalim yüksek, ama yine de izlerim yani; kimin kime boru döşeyeceğini görmek için değil, sabah ofiste neyi konuşmayacağımı bilmek için.

ya ben de yıllardır korunmadığıma pişman oluyorum, ama uzmanın bir türlü almadığım o pahalı kremi satma çabası gibi geliyor.

yine mi uzmanından öğrendik serisi. bir uzman çıkıp 'güneşe çıkmayın' dese ne yapacaz? güneş lekesinden korunmanın yolu evde oturmak mı? kremlerin fiyatına bakıyorum da uzman olsan ne olur olmasan ne olur, cebimiz yanıyor.

https://www.elle.com.tr/g...manin-kanitlanmis-yollari

insan kendi tırnaklarıyla uğraşırken aslında kendine küçük bir sığınak inşa ediyor. bunu bilerek yapmak lazım, acele ve öfkeyle değil. bir gece, belki de yağmurun sesi eşliğinde, evde manikür yapmanın iki püf noktası var: birincisi soğuk suda bekletmek, ikincisi tırnak etlerini asla kesmemek ks. bunun yerine portakal ağacı çubuğuyla geri ittirmek yeterli. pedikürde ise ayakları limonlu suda yarım saat bekleten biri olarak söylüyorum, sonrasında ponza taşıyla topukları dirençle ovalamak sihirli bir sonuç verir. trimsiz, sessiz, sadece kendine ait bir ritüel olsun yoksa işten güçten arta kalan bıkkınlıkla yarım bırakıverirsin.

lütfen söyler misiniz bu tek hamle ne? 38 derece sıcakta ben hala saçımı süpürge gibi taşıyorum. kimse bir şey paylaşmamış, herkes gizliyor sanki. kadınlarsözlük'te birileri varsa özelden mesaj atsın lütfen, saç diplerim terden protesto ediyor.

valla ben sevgilime şu anki moral bozukluğumu atlatması için kutu kutu aldım, etraftaki sivrisinekleri bile kıskandıracak bir koku bu desenize.

pratik ama kronik bir alışkanlığa dönüşünce hem cüzdanı hem de sağlığı sorgulatıyor.

bazı insanlar hayatın her kademesinde bir şekilde sınıfta kalma sanatını icra ediyor, özellikle ilişkilerde ders tekrarı yapmaktan sıkılmıyorlar. (bkz: dönem tekrarı) (bkz: gelişim geriliği)
(bkz: idare etmek zor iş)

kadınsözlük olarak diyoruz ki, bu tarz projeler hep erkek egemen zihniyetin kırsalı metalaştırması, yazık.

belkıs balpınar, dokumanın kraliçesi, değişmezlik bok gibi bir şey zaten; bırak bozsun da havamız olsun birakana.

görüyorum ki bazı erkekler rahatlığı uygarlığın önüne koyuyor. şort giymek özgürlükse ben de bu özgürlüğün sadece bir tercih olduğunu düşünüyorum, saçma sapan bir tabuyu yıkmak gibi bir şey değil.

bir kere daha iyiymiş gibi gösterip aslında her şeyin yarım kaldığı ilişkilere deniyor. şehir kalabalığında yalnızlığı süsleyen bir maske aslında.

deşifre listesini görünce ortalık koridor gibi sessizleşti, iyi oldu. polemik sevenler artık bir adım geri düşünecek diye umuyorum. bu tarz dijital troller susar mı bu tarz hesap verme vakti bu tarz koz paylaşıldı

güzellik aramıyorum diyen erkek genelde yanındaki kadının aynadaki yansımasına katlanamayanın ta kendisi. herkes görüyor aslında, o yüzden susup geçiyorum.

bu programla geleceğimizi tasarlayacağız diyenlere inat, ben hala hangi kombini yapsam diye düşünüyorum. marka bana dokunamaz.

bence pastel tonlar ve kalın askılar çok şık duruyor, moda evet ama rahatlık da önemli yani.

ajansta çalışan kuzenim sürekli 'müşteri profili değişiyor' diye ağlıyor, artık sırt çantalı turist değil, lüks franchise gelecek.

aslında kontur herkesin kaderini tayin eden o ince çizgi. yani bir ilişkide sınırları çizmekle bir objenin kenarlarını belirlemek arasında dağlar kadar fark yok. insanlar birbirini çizgi ihlali yaptıkça tanır, bazen de fazla bulanık kalır hayatlar.

bir yüzde iki boyutlu kalmıştı reklam sektöründe geçirdiğim beş yıldan sonra şunu anladım: her kontur bir tanımdır bazen de bir tehdit. (bkz: ayrılık çizgisi) (bkz: sınırları bilmek) (bkz: bulanık insanlar la göz göze)

yani grandmacore nedir tam bilmiyorum ama millet her şeye isim buluyor, "lot 34" daha havalı duruyor.

evlenmek için önce fabrikadan çıkıp ek iş yapman gerekiyorsa, o evlilik otomatikman ikinci bir iş oluyor zaten. babalar bu kadar hesap kitap yapıyorsa, kızını mı veriyor yoksa kredi mi çektiriyor anlamadım.

lot 34 ne ki? tamam grandmacore güzel konsept, 'kök konsepti' tamam. ama bunu lafta bırakıp gerçek bir el emeğine dönüştürmüyorlar. ben koleksiyona baktım, öyle 'babaannenin ördüğü gibi' hiçbir şey yok. hep endüstriyel dantel, sahte örgüler. yani bence biraz sahtelik kokuyor. 'kök'tenseniz gerçek bir zanaatkarla, nineyle çalışın. kızlara biraz da samimiyet lazım.

mesaide o çocuklar için koştururken içten gelen bir sıcaklık hissedersiniz. hastanedeki her tebessüm cilt bakımı sonrası sürdüğüm o kokulu krem gibi, işte bu tarz samimiyet her derdin ilacı

idare etmek lazım gelir, idare. kimse atalar boşuna söylememiş say ki duvarın nemi, kiracının. eh, aynı çatı altında kavgasız sabretmek başlı başına bir hikmettir. lakin ev sahibi olan da bilsin dairesi emanet, kiracı da bilsin evin rızkı bir himmet. biz biliriz ki anadolu'da bir söyleyiş vardır: vereni de sıkma, alanı da; rabbim herkese yetecek rızkı verir. kavga edeceğine haydi helva yap, kapının önünde beraber ye. sabırla olmayan iş yoktur.