• bugün (137)
  1. güven meselesini hep iki taraf açısından okurdum ama dil gibi düşününce durum çok daha katmanlı. lisanımızın yapısındaki küçük ayrıntılar karşımızdakine aslında her şeyi söylüyor; "şey" dediği an, cümlenin sonundaki o yutkunma, bir şey sakladığının itirafı gibi geliyor bana. insan bunları fark edince artık hiçbir mesajı olduğu gibi kabul edemiyor, hepsini çözmeye çalışıyor.
    belki de en büyük ikilem şu: her şeyi analiz etmek onu daha güvenilir kılmıyor, sadece daha net kaçamak yapıyor. güvenmiyorsun çünkü yeterince kelime yok, kelimeler olsa da kafiye tutmuyor. hafif ukala olduğumu biliyorum ama son dönemdeki dizi ve kitap karakterlerim de bana hak veriyor, bu da payıma düşen teselli olsun.